Q.S Al-Qiamah (اَلْقِيَامَة) - 40 Numero de versci

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

Giuro pe-o Giorno da Resurreçion,

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

e giuro pe l'anima auto-reprocha.

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

Pensa l’òmmo che no gh’assembleemmo e òsse?

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

No semmo fiña boin à mette e seu die insemme a-a perfeçion.

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

Ma l’òmmo o dexidia de commette di pecchi delongo.

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

O domanda: «Quande a saià l’Ora?»

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

Coscì quande i euggi son averti (in paura),

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

e a luña a l'é sciortia,

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

e o sô e a luña s’arrecheuggian insemme,

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

in quello Giorno l’òmmo o dià: «Dove l’é o refugio?»

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

Na! No gh'é refugio!

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

Solo a-o to Segnô o saià o retorno inte quello Giorno.

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

Inte quello Giorno l’òmmo o saià informou de quello ch’o l’à guägno e de quello ch’o l’à trascuou.

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

De fæto, l’òmmo o saià un testimònio contra de lê mæximo,

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

anche se o fa de preuve.

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

No mesciâ a lengua (pe reçitâ o Coran) pe poeila affrettâ (pe dominâla).

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

De fæto, l’arrecheuggiemmo (into seu seno) e o reçitemmo.

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

Quande l’emmo finio de lezila, aloa seguite a lettua.

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

Allora de fæto Noî ô spieghiemmo.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

Na! Anche ti ami a vitta do mondo,

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

e ignorâ (a vitta de) l’atro mondo.

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

E facce (di credenti) de quello giorno ean radiante,

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

guardando o Segnô.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

E e facce (di increduli) de quello giorno ean scue,

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

ean segui che gh’avieiva capitou unna terribile calamitæ.

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

Na! Quando (vitta) a l'é arrivâ a-a gola,

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

e gh'é stæto dito: «Chi o peu guarî?»

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

E o l'ea seguo ch'o l'ea tempo de dî addio (a-o mondo), .

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

e ligou ventrello (manciña) co-o ventrello (dritta),

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

a-o to Segnô quello giorno ti saiæ scorrio.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

Pecöse lê (primma) o no voeiva confermâ (o Coran e o Messaggê) e o no voeiva fâ de preghee,

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

ma in cangio o l’à mensou (o Messaggê) e o s’é desviou (da-a veitæ),

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

dapeu o l'é anæto orgoggioso da-a seu famiggia.

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

Guæi a ti! Coscì guai!

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

Ancon unna vòtta, guai à ti (òmmi)! Coscì guai!

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

Pensan e gente che saian lasciæ da sole (sensa responsabilitæ)?

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

No l'ea in origine solo che unna goccia de semen ch'a vegniva versâ (into ventre),

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

alloa (o semen) o l’é vegnuo quarcösa ch’o s’attacca, alloa Allah o l’à creou e o l’à perfeçionou,

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

alloa o l’à fæto da lê unna cobbia masccio e femina.

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

No l’é (o Segnô ch’o fa) sta facoltæ (anche) pe portâ a-a vitta i mòrti?