Q.S Al-Qamar (اَلْقَمَر) - 55 Numero de versci

اِقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ

iqtarabatis-sā‘atu wansyaqqal-qamar(u).

Comme o (Giorno do Judiçio) o s'avvexiñava, a luña a s'é spartia.

وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ

wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).

E se loiatri (i politeisti) veddan un segno (miracolo), se vortan e dixan: «(Questa a l’é) magia continua».

وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ

wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).

E an denegou (o Muhammad) e son anæti apreuvo a-i seu dexidëi, ascì ben che tutte e cöse aivan un decretto.

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنَ الْاَنْۢبَاۤءِ مَا فِيْهِ مُزْدَجَرٌۙ

wa laqad jā'ahum minal-ambā'i mā fīhi muzdajar(un).

E de fæto, gh’é vegnuo à loiatri diverse stöie donde gh’é de menasse (a-a descredulitæ),

حِكْمَةٌ ۢ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُۙ

Ḥikmatum bāligatun famā tugnin-nużur(u).

(saieiva à dî) unna saviessa perfetta, ma i avvertimenti son inutili (pe loiatri),

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ اِلٰى شَيْءٍ نُّكُرٍۙ

fa tawalla ‘anhum, yauma yad‘ud-dā‘i ilā syai'in nukur(in).

Coscì, giæ a spalla (Muhammad) da loiatri into giorno (quande) o chiamatô (angelo) o l’invita (li) à quarcösa de despiaxeive (o giorno do giudiçio),

خُشَّعًا اَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ كَاَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنْتَشِرٌۙ

khusysya‘an abṣāruhum yakhrujūna minal-ajdāṡi ka'annahum jarādum muntasyir(un).

i seu sguardi ean abbassæ, quande ne vegniva feua da-a tomba, comme se fïsan de cattainette che xeuan,

مُّهْطِعِيْنَ اِلَى الدَّاعِۗ يَقُوْلُ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ

muhṭi‘īna ilad-dā‘(i), yaqūlul-kāfirūna hāżā yaumun ‘asir(un).

obbedientemente son vegnui subito a-o chiamatô. Quelli che no creddan dixan: «Questo o l’é un giorno diffiçile».

۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ فَكَذَّبُوْا عَبْدَنَا وَقَالُوْا مَجْنُوْنٌ وَّازْدُجِرَ

każżabat qablahum qaumu nūḥin fakażżabū ‘abdanā wa qālū majnūnuw wazdujir(a).

Davanti de loiatri, o pòpolo de Noè o l’à ascì mensou (o messaggê), donca o l’à mensou a-o Nòstro servitô (Noè) e o l’à dito: «O l’é un matto!» Dapeu o l'à cacciou via con de menasse.

فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَغْلُوْبٌ فَانْتَصِرْ

fa da‘ā rabbahū annī maglūbun fantaṣir.

Coscì lê (Noè) o s’é lamentou co-o seu Segnô: «De fæto, son stæto guägno, donca aggiutta (me)».

فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ

fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).

Allora emmo averto e pòrte do çê con (mandâ zu) de l’ægua ch’a s’é versâ,

وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ

wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).

e Emmo fæto sciortî da-a tæra de vivagne d’ægua, coscì che e (ægue) se son incontræ de mòddo che (se son traboccæ, provocando) unna condiçion (desastro) ch’a l’ea stæta determinâ.

وَحَمَلْنٰهُ عَلٰى ذَاتِ اَلْوَاحٍ وَّدُسُرٍۙ

wa ḥamalnāhu ‘alā żāti alwāḥiw wa dusur(in).

E l’emmo portou (Noè) in sce unna (nave) fæta de ciastre e de piggi,

تَجْرِيْ بِاَعْيُنِنَاۚ جَزَاۤءً لِّمَنْ كَانَ كُفِرَ

tajrī bi'a‘yuninā, jazā'al liman kāna kufir(a).

che navegavan sotta a Nòstra cura (supervixon) comme puniçion pe quelli ch’ean stæti refuæ (o seu pòpolo).

وَلَقَدْ تَّرَكْنٰهَآ اٰيَةً فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqat taraknāhā āyatan fahal mim muddakir(in).

E de fæto, Emmo fæto de quella nave un segno (leçion). Alò gh'é quarchedun ch'o l'é dispòsto à piggiâ de leçioin?

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

Coscì comme l’é terribile o Mò castiggo e o Mò avvertimento!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

E de fæto, Emmo fæto façile o Coran pe l’avvertimento, donca gh’é quarchedun ch’o veu fâ attençion?

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

każżabat ‘ādun fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

Anche o pòpolo 'Ad o l'à denegao. Coscì comme l’é terribile o Mò castiggo e o Mò avvertimento!

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْ يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّۙ

innā arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī yaumi naḥsim mustamirr(in).

De fæto, Noi gh’emmo soffiou un vento assæ fòrte into giorno da desgraçia continua,

تَنْزِعُ النَّاسَۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنْقَعِرٍ

tanzi‘un-nās(a), ka'annahum a‘jāzu nakhlim munqa‘ir(in).

che fan cazze e gente into limbo, son comme de palme ch’en cazze zu co-e seu reixe.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

Coscì comme l’é terribile o Mò castiggo e o Mò avvertimento!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

E de fæto, Emmo fæto façile o Coran pe l’avvertimento, donca gh’é quarchedun ch’o veu fâ attençion?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِالنُّذُرِ

każżabat ṡamūdu bin-nużur(i).

O pòpolo Samud o l'à denegao ascì l'avvertimento.

فَقَالُوْٓا اَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍ

fa qālū abasyaram minnā wāḥidan nattabi‘uh(ū), innā iżal lafī ḍalāliw wa su‘ur(in).

Coscì an dito: "Come gh'emmo da anâ apreuvo à un òmmo (ordinäio) tra de nò? De fæto, aloa semmo anæti pe in davei in stradda e semmo matti."

ءَاُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ اَشِرٌ

a'ulqiyaż-żikru ‘alaihi mim baininā bal huwa każżābun asyir(un).

Quella revelaçion a gh’é stæta revelâ tra de nò? De seguo lê (o Saleh) o l'é ben ben buxioso (e) arrogante."

سَيَعْلَمُوْنَ غَدًا مَّنِ الْكَذَّابُ الْاَشِرُ

saya‘lamūna gadam manil-każżābul-asyir(u).

Dapeu descrovian chi l'é pe in davei un buxioso (e) arrogante.

اِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْۖ

innā mursilun-nāqati fitnatal lahum fartaqibhum waṣṭabir.

De fæto, Mandiemmo unna cammella femina comme preuva pe loiatri, donca aspëtâli e tegnî paçiensa (Saleh).

وَنَبِّئْهُمْ اَنَّ الْمَاۤءَ قِسْمَةٌ ۢ بَيْنَهُمْۚ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ

wa nabbi'hum annal-mā'a qismatum bainahum, kullu syirbim muḥtaḍar(un).

E dighe che l'ægua a se dividde tra de loiatri (co-a cammella); tutti an o drito d'avei un turno pe beive.

فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطٰى فَعَقَرَ

fa nādau ṣāḥibahum fa ta‘āṭā fa ‘aqar(a).

Coscì an ciammou o seu amigo, dapeu o l’à piggiou (o cammello) e o l’à taggiou.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fakaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

Coscì comme l’é terribile o Mò castiggo e o Mò avvertimento!

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَكَانُوْا كَهَشِيْمِ الْمُحْتَظِرِ

innā arsalnā ‘alaihim ṣaiḥataw wāḥidatan fa kānū kahasyīmil-muḥtaẓir(i).

Noi gh’emmo mandou un fòrte son de tron, e son vegnui comme di baston secchi che se marciavan.

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

E de fæto, Emmo fæto façile o Coran pe l’avvertimento, donca gh’é quarchedun ch’o veu fâ attençion?

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطٍ ۢبِالنُّذُرِ

każżabat qaumu lūṭim bin-nużur(i).

O pòpolo Lut o l'à denegao ascì l'avvertimento.

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ

innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).

De fæto, Noi gh’emmo mandou unna tempesta ch’a portava di scheuggi (ch’en cheiti in sce de loiatri), feua che a famiggia do Lut. Li emmo sarvæ avanti de l'arba,

نِّعْمَةً مِّنْ عِنْدِنَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ شَكَرَ

ni‘matam min ‘indinā, każālika najzī man syakar(a).

comme un favô da parte de noi. Coscì premiemmo quelli che son grati.

وَلَقَدْ اَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ

wa laqad anżarahum baṭsyatanā fa tamārau bin-nużur(i).

E de fæto, lê (Lut) o l’aiva avvertio do Nòstro castiggo, ma lô an desmentegou o Mò avvertimento.

وَلَقَدْ رَاوَدُوْهُ عَنْ ضَيْفِهٖ فَطَمَسْنَآ اَعْيُنَهُمْ فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

wa laqad rāwadūhu ‘an ḍaifihī fa ṭamasnā a‘yunahum fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

E de fæto, gh’an persuaso (à consegnâ) i seu invitæ (à loiatri), dapeu No gh’emmo sciortio i euggi, coscì senti o Mò castiggo e o Mò avvertimento!

وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّۚ

wa laqad ṣabbaḥahum bukratan ‘ażābum mustaqirr(un).

E de fæto, o giorno apreuvo saian pe in davei colpii da un castiggo permanente.

فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

Coscì senti o Mò castiggo e o Mò avvertimento!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

E de fæto, Emmo fæto façile o Coran pe l’avvertimento, donca gh’é quarchedun ch’o veu fâ attençion?

وَلَقَدْ جَاۤءَ اٰلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُۚ

wa laqad jā'a āla fir‘aunan-nużur(u).

E de fæto, un avvertimento o l’ea vegnuo a-a famiggia do Faraon.

كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كُلِّهَا فَاَخَذْنٰهُمْ اَخْذَ عَزِيْزٍ مُّقْتَدِرٍ

każżabū bi'āyātinā kullihā fa'akhażnāhum akhża ‘azīzim muqtadir(in).

An denegou tutti i Nòstri miracoli, donca î emmo castigæ con un castiggo da l’Onnipotente, l’Onnipotente.

اَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِّنْ اُولٰۤىِٕكُمْ اَمْ لَكُمْ بَرَاۤءَةٌ فِى الزُّبُرِۚ

akuffārukum khairum min ulā'ikum am lakum barā'atun fiz-zubur(i).

I increduli into seu ambiente (i politeisti) son megio che loiatri, ò gh’é za unna garançia de libertæ (da-o castiggo) inti libbri passæ?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ

am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).

Ò dixan: "Semmo un gruppo unio ch'o guägnià de seguo."

سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّوْنَ الدُّبُرَ

sayuhzamul-jam‘u wa yuwallūnad-dubur(a).

Quello gruppo o saià de seguo guägno e se retian inderê.

بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ اَدْهٰى وَاَمَرُّ

balis-sā‘atu mau‘iduhum was-sā‘atu adhā wa amarr(u).

De fæto, o Giorno do Giudiçio o l’é o giorno promesso à loiatri e o Giorno do Giudiçio o l’é ciù terribile e ciù amao.

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍۘ

innal-mujrimīna fī ḍalāliw wa su‘ur(in).

De fæto, quelli che peccan son inte l’errô (inte sto mondo) e saian inte l’inferno (inte l’atro mondo).

يَوْمَ يُسْحَبُوْنَ فِى النَّارِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْۗ ذُوْقُوْا مَسَّ سَقَرَ

yauma yusḥabūna fin-nāri ‘alā wujūhihim, żūqū massa saqar(a).

O giorno che son stæti sciortii à l'inferno in sciâ seu faccia. (Gh'é stæto dito): «Gusta o tocco do feugo de l'inferno».

اِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنٰهُ بِقَدَرٍ

innā kulla syai'in khalaqnāhu biqadar(in).

De fæto, Noi l’emmo creou tutto segondo a mesua.

وَمَآ اَمْرُنَآ اِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ ۢبِالْبَصَرِ

wa mā amrunā illā wāḥidatun kalamḥim bil-baṣar(i).

E o Nòstro comando o l’é solo (con) unna paròlla comme o sciaccâ d’euggio.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَآ اَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad ahlaknā asy-yā‘akum fahal mim muddakir(in).

E de fæto, Emmo destruto quelli ch’ean comme ti (infedeltæ). Alò gh'é quarchedun ch'o l'é dispòsto à piggiâ de leçioin?

وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوْهُ فِى الزُّبُرِ

wa kullu syai'in fa‘alūhu fiz-zubur(i).

E tutto quello ch'aivan fæto o l'ea registrou inti quaderni.

وَكُلُّ صَغِيْرٍ وَّكَبِيْرٍ مُّسْتَطَرٌ

wa kullu ṣagīriw wa kabīrim mustaṭar(un).

E tutto (quarcösa) piccin e grande (tutto) o l'é scrito.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَهَرٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa nahar(in).

De fæto, i piæ son inti giardin e inti sciummi,

فِيْ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيْكٍ مُّقْتَدِرٍ ࣖ

fī maq‘adi ṣidqin ‘inda malīkim muqtadir(in).

in un pòsto favorio co-o Segnô Onnipotente.