Q.S Al-Haqqah (اَلْحَاقَّة) - 52 Numero de versci

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

Giorno do Giudiçio,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

cöse l'é o Giorno do Judiçio?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

E saiæ che l’é o Giorno do Giudiçio?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

O pòpolo de Samud, e 'Ad an denegou o Giorno do Giudiçio.

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

Coscì pe quello ch'o l'à da fâ co-o pòpolo de Samud, o l'é stæto destruto con un bruxo assæ fòrte,

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

mentre o pòpolo de 'Ad, o l'ea stæto destruto da un tifoin assæ freido,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

Allah o gh’à inflitto sto vento pe sette neutte e eutto giorni delongo; Allora ti veddeiva o pòpolo de 'Ad de quelli tempi desteixo mòrto comme di tronchi de palme veui (marciæ).

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

Coscì vedde quarchedun ch'o l'arresta tra de loiatri?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

Dapeu l’é vegnuo o Faraon e o pòpolo ch’o l’ea vegnuo avanti de lê e (i abitanti de) a tæra ch’a l’ea stæta inversâ pe caxon de un gran errô.

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

Coscì no an obedio a-o Messaggê do seu Segnô, Allah o î à sottopòsti à un castiggo assæ severo.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

De fæto, quande e ægue se son levæ (a-e montagne), Portemmo i vòstri (antighi) in nave,

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

che Noî pòscimo fâlo un rappòrto pe ti e che unn’oegia ch’a l’ascolta a pòsse fâ attençion.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

Allora, quande a trömba a l'é soffiâ unna vòtta,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

a tæra e e montagne se levan, e se sciortan insemme con un solo colpo.

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

Allora inte quello giorno a vegnià l’Ora,

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

e i çê se sciortian, perché quello giorno saian fragili.

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

E i angeli saian inti vari cantoin do çê. Inte quello giorno, eutto angeli tegnian o Tröno do vòstro Segnô in çimma à loiatri.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

Inte quello giorno, ti saiæ portou davanti a-o to Segnô; nisciun de ti o saià ascoso da Allah.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

Pe quello ch’o l’à o seu libbro inta man drita, o dià: «Piggia, leze o mæ libbro».

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

De fæto, son seguo che (un giorno) reçeviò o mæ recònto.

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

Allora quella persoña a l'é inte unna vitta feliçe,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

in çê erto,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

i fruti son vexin,

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(à loiatri se dixeiva): «Mangiæ e beive con piaxei pe-e boñe açioin ch’avei fæto inti giorni passæ».

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

E pe quello ch’o l’à da fâ co-a persoña che o seu libbro o l’ea stæto dæto inta man manciña, o l’à dito: «Saieiva megio se (sto) libbro o no m’avesse dæto».

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

Coscì no sai comme fâ o carcolo.

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

O, pòsse (a mòrte) ëse quella ch’a mette a fin à tutto.

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

I mæ ben son do tutto inutili pe mi.

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

O mæ poei o l’é anæto da mi.»

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(Allah o l’à dito): «Ciappâlo e ligâghe e man in gio a-o còllo».

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

Dapeu mettelo into feugo ardente de l’inferno.

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

Dapeu ligâlo con unna cadeña longa settanta cubbi.

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

De fæto, o l’é quello ch’o no credde inte Allah, o Ciù Grande.

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

E anche o no l’incoraggiava (atri) à dâ da mangiâ a-i pövei.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

Coscì ancheu no gh'é nisciun amigo chì pe lê.

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

E no gh'é mangiâ (pe lê) feua che sangue e pus.

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

Nisciun o ô mangia feua che i peccatoî.

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

Coscì giuro pe quello che vedde,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

e pe quello che no vedde.

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

De fæto, lê (o Coran) o l’é pe in davei unna revelaçion (revelâ a-o) nòbile Messaggê,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

e lê (o Coran) o no l’é e poule de un poeta. Ti gh'æ pöca fede inte lê.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

E no son manco e poule di stregon. Ti imprendi ben ben pöco da lê.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

O (o Coran) o l’é unna revelaçion mandâ zu da-o Segnô de tutti i mondi.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

E se lê (Mahomed) o l’avesse prononçiou quarche poula in sce (nomme de) Noi,

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

de seguo Noî o tegniemmo inta seu man drita.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

Dapeu taggiemmo i vaxi do cheu.

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

Coscì nisciun de voscià o peu impedî (Noi de castigâlo).

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

E de fæto, (o Coran) o l’é unna leçion pe quelli che son piöxi.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

E de fæto, Noi savemmo che gh’é de gente tra de voscià che son buxiæ.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

E de fæto, (o Coran) o l’avià da fâ co-o pentimento pe-i increduli (inte l’atro mondo).

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

E de fæto, (o Coran) o l’é unna veitæ convinsente.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Coscì glorificate vosciæ mæximi con (mensonâ) o nomme do vòstro Dio Onnipotente.