وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
आ अनाथक संपत्तिक नजदीक नहि जाउ, सिवाय बेसी लाभकारी तरीका सँ, जा धरि ओ वयस्कता (उम्र) नहि पहुँचि जायत। आ नाप आ तराजू के निष्पक्ष रूप स परफेक्ट करू। हम सभ व्यक्ति पर ओकर सामर्थ्यक अनुसार बोझ नहि दैत छी । जखन अहाँ बाजब त ईमानदारी स बाजू, भले ओ (अहाँक) रिश्तेदार हो आ अल्लाह के वादा पूरा करू। एहि तरहेँ ओ अहाँ सभ केँ आज्ञा दैत छथि जे अहाँ सभ मोन राखू।”
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
धिक्कार अछि जे ठकैत अछि (नाप-तोल मे)!
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(अर्थात) एहन लोक जे जखन ककरो दोसर सँ खुराक भेटैत छैक तखन ओकरा भरबाक लेल कहैत छैक,
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
आ जखन नापैत छथि वा तौलैत छथि (दोसरक लेल) तखन घटबैत छथि ।