وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
आ अनाथ के संपत्ति के नजदीक मत जाईं, सिवाय अधिका फायदेमंद तरीका से, जबले ऊ वयस्कता (उमर) ना हो जाव. आ नाप आ तराजू के निष्पक्ष रूप से परफेक्ट करीं. हमनी के आदमी के क्षमता के हिसाब से बोझ ना डालेनी जा। जब रउरा बोलब त ईमानदारी से बोलीं, भले ऊ (रउरा) रिश्तेदार होखे आ अल्लाह के वादा पूरा करीं. एह तरह से उ रउआ के आज्ञा देत बाड़े कि रउआ याद करीं।”
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
ठगी करे वाला लोग के हाय (नाप-तोल में)!
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(अर्थात) अइसन लोग जे जब केहू दोसरा से खुराक मिलेला त ओकरा के भरवावे के कहेला,
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
आ जब ऊ लोग नापेला भा तौल करेला (दूसरन खातिर) त घटावेला.