وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
Æмæ сидзæры исбонмæ ма хæстæг кæнут, пайдадæрæй йеддæмæ, цалынмæ йæ кармæ нæ бахæццæ уа, уæдмæ. Æмæ æххæст кæнут мадзæлттæ æмæ масштабтæ рæстагæй. Адæймагæн йæ бон куыд у, уымæ гæсгæ йæ уæз не ’вæрæм. Куы дзурай, уæд дзур рæстагæй, кæд (дæ) хæстæг у, уæддæр æмæ сæххæст кæн Аллахы дзырд. Афтæ дын фæдзæхсы, цæмæй йæ хъуыды кæнай.
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
Уæллæй, чи сайы (барæн æмæ уæз кæныны)!
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(Номæй) адæм, кæцытæ искæмæй дозæ куы райсынц, уæд æй байдзаг кæнын курынц,
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
æмæ куы барынц кæнæ куы уæз кæнынц (иннæтæн), уæд сæ аиуварс кæнынц.