قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ
qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).
Na ia (Balqis) fai mai, "O outou alii mamalu! E moni, ua auina mai ia te aʻu se tusi mamalu."
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ
qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).
Na ia (Balqis) fai mai, "O outou alii mamalu! Ia outou mafaufau i lenei mataupu. Ou te lē faia lava se faaiuga i se mataupu a o lei outou i ai i la'u fonotaga."
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
Na ia (Balqis) fai mai, "E moni, a faatoilaloina e tupu se atunuu, latou te faaleagaina lava, ma faamaasiasia ona alii maualuluga; ma o le mea lena latou te faia."
فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ
falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).
O lea ina ua sau o ia (Balqis), sa fesiligia o ia (ia te ia), "E pei ea lenei o lou nofoāli'i?" Sa tali atu o ia (Balqis), "E peiseai o ia lea." (Ma sa fai atu Balqis), "Ua tuuina mai ia i matou le poto muamua ma o i matou o e gaua'i (ia Allah)."
وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ
wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).
Ma o lana masaniga o le tapuaʻi i isi mea e ese mai ia Allah na taofia ai o ia (mai le fanauina o le Islam), o le mea moni o ia (Balqis) sa avea muamua ma se tasi o ē e le talitonu.
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Ua fai atu iā te ia (Balqis), “Ulufale i le maota.” O lea ina ua ia (Balqis) vaai atu (i le fola o le maota), sa manatu o ia o se vai tele o le vai, ma sa ia ufiufi ona tama’ivae e lua. Sa ia (Sulaiman) fai atu, “E moni, o le fola lenei o le maota ua ufiufi i tioata.” Sa ia (Balqis) fai atu, “Lo’u Ali’i e, e moni, ua ou faia se mea sese iā te a’u lava. Ou te tu’uina atu fa’atasi ma Solomona iā Allah, le Ali’i o lalolagi uma.”