قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ
qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).
Eñ (Balqis) a lavaras, "O tud uhel! E gwirionez, ul lizher nobl a zo bet kaset din."
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ
qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).
Eñ (Balqis) a lavaras : "O digniterien ! Roit din evezhiadennoù en (an) afer-mañ. Ne zivizan ket biskoazh war un afer a-raok ma vefec'h prest e (ma) vodadeg."
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
Lavarout a reas (Balqis) : « E gwirionez, pa c'hounez ar rouaned ur vro, e tistrujint anezhi, hag e lakaint hec'h annezidi nobl da vezañ mezhekaet ; ha setu ar pezh a raint.
فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ
falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).
Neuze, pa zeuas (Balqis), e voe lavaret dezhi : « Hag-eñ eo ho tron evel-se ? » Hi (Balqis) a lavaras, “Evel ma vije.” (Hag e lavaras): "Roet eo bet deomp ar ouiziegezh a-raok ha ni eo ar re a zouj (da Allah)."
وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ
wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).
Hag he c'hiz da azeuliñ traoù all eget Allah a vire outi (da vezañ muzulman); e gwirionez, hi (Balqis) a oa eus an dud diskred.
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Lavaret e voe dezhi (Balqis) : « Mont e-barzh ar palez ». Setu, pa welas (Balqis), e soñjas e oa ur poull dour bras, hag e tizoloas he favioù. Hi (Sulaiman) a lavaras, “N'eo nemet ul leur goloet gant gwer.” Eñ (Balqis) a lavaras, "O va Aotrou, e gwirionez, em eus graet droug din-me. En em ginnig a ran gant Salomon da Allah, Aotrou an holl bedoù."