قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ
qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).
उसने (बलकीस) ने आख्या, "हे गणमान्य लोग! सचमुच मेरे कोल इक शरीफ चिट्ठी भेजी गई है।"
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ
qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).
उन्हां (बलकीस) ने आख्या, "हे गणमान्य लोग! (इस) मामले च मिगी विचार करो। मैं कदें बी तुंदे (मेरी) सभा च मौजूद होने कोला पैह्ले कुसै मामले दा फैसला नेईं करदा।"
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
उ'नें (बलकीस) आखेआ, "सचमुच, जदूं राजा कुसै मुल्ख गी जीत लैंदे न तां ओह् उसी जरूर नष्ट करी देङन, ते ओह्दे शरीफ निवासियें गी बेइज्जत करी देङन; ते एह् गै करङन।"
فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ
falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).
तो जफ वह (बलकीस) आमा तो उवसे ऩूछा गमा कक "क्मा मश तुम्हाया गद्दी जैवा शै ?" उवने (बलकीस) जवाफ ददमा, “ जैवे लश उवने शो।” (और उसने बलकीस ने आख्या) "असां नू पहले दा ज्ञान दित्ता गया है ते असीं ओह हां जो (अल्लाह) दे अधीन होंदे ने।"
وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ
wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).
ते अल्लाह दे अलावा होर इबादत करने दी उंदी आदत ने उसी (इस्लाम गी जन्म देने थमां) रोकेआ हा, असल च ओह् (बलकीस) पैह्लें काफिरें च शामल हा।
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
उसी (बलकीस) आखेआ गेआ हा जे "महल च दाखल होओ।" इस करिए जदूं उहनां (बलकीस) ने (महल दा फर्श) वेख्या तां उहनां ने सोचेया कि ए पानी दा इक वड्डा कुंड है, ते उहनां ने अपने दो बछड़ें नूं उजागर कीता (ढक गिआ)। उन्हां (सुलेमान) ने आख्या, "वास्तव विच ए सिर्फ महल दा फर्श ही है जो शीशे नाल ढके दा है।" उने (बलकीस) आख्या, "हे मेरे रब, सचमुच मैं अपने आप गी गलत कीता ऐ। मैं सुलेमान दे कन्ने सारे दुनियां दे मालिक अल्लाह दे सामने आत्मसमर्पण करदा हां।"