وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
او د دوی خبرې یوازې دعا ده، "زموږ ربه، زموږ ګناهونه او زموږ په کارونو کې زموږ له حده زیات عملونه وبخښه او زموږ دریځ ټینګ کړه او د کافرانو په وړاندې زموږ مرسته وکړه."
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
او د یتیمانو ازموینه وکړئ تر هغه چې دوی د واده کولو لپاره عمر ته ورسیږي. بیا، که ستاسو په نظر دوی هوښیار وي (د شتمنۍ په پالنه کې ښه وي)، نو د دوی شتمني دوی ته وسپارئ. او (د یتیمانو شتمني) له مناسبې اندازې څخه مه خورئ او (هیڅکله) د دوی د لوییدو دمخه (یې مه ورکوئ). څوک چې (د سرپرستانو څخه) توان لري، نو باید ( د یتیمانو له شتمنۍ څخه) ډډه وکړي او څوک چې فقیر وي، نو هغه دې په سمه توګه شتمني وخوري. بیا، کله چې تاسو دوی ته شتمني وسپارئ، نو تاسو باید شاهدان ولرئ. او الله د څارونکي په توګه کافي دی.
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
او هغه ذات دی چې هغه بوټي یې پیدا کړي دي چې انګور کري او هغه چې انګور نه کري، د خرما ونې، د مختلفو خوندونو ونې، زیتون او انار چې یو شان دي (په شکل او رنګ کې) او بل شان نه دي (په خوند کې). کله چې میوه وخوري نو وخورئ او کله چې حاصلات لو کړئ نو خپل حق (زکات) ورکړئ، مګر ډیر مه کوئ. په حقیقت کې، الله تعالی له حده زیات خلک نه خوښوي.
۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ
yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
اې د آدم اولاده! هر کله چې جومات ته ننوځئ، خپلې ښې جامې واغوندئ، وخورئ او وڅښئ، خو ډېر مه کوئ. په حقيقت کې الله هغه خلک نه خوښوي چې مبالغه کوي.
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
په حقیقت کې، تاسو خپله شهوت د نارینه وو لپاره ښکاره کړې ده، نه د ښځو لپاره. تاسو په ریښتیا سره یو له حده تیریدونکی قوم یاست.
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
نو په موسی علیه السلام د هغه د قوم له اولادې پرته بل چا ایمان نه راوړ، چې وېرېدل چې فرعون او د هغه مشران (خلک) به دوی ته عذاب ورکړي. او په حقیقت کې، فرعون په ځمکه کې ظلم کاوه، او په حقیقت کې له هغو کسانو څخه و چې له سرغړونکو څخه وو.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
او خپلوانو ته د هغوی حق ورکړئ، او همدارنګه مسکینانو او مسافرو ته، او (خپل مالونه) په بې ځایه توګه مه مصرفوئ.
اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا
innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).
په حقیقت کې، اسراف کوونکي د شیطان وروڼه دي او شیطان په خپل رب ډېر کافر دی.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
او (د رحمن خدای بندګان هم پکې شامل دي) هغه کسان چې کله (مال) لګوي، نه اسراف کوي او نه هم بخل کوي، چې دواړه معقول دي.