وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
A jejich słowa to nic inkszygo jak rzykanie: "Panie, przebacz nōm nasze grzychy i nasze nadmierne czyny (w) naszych sprawach i ustal naszo pozycyjo, i pōmōż nōm przeciwko niywierzōncym."
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
I przetestuj sieroty, aże ôstanōm dość stare, coby sie zaślubić. Tedy, jeźli podle Ciebie sōm inteligyntne (dobrze w ôpiyraniu sie na bogactwo), to przekoż im swoje bogactwo. I niy jedz (włosności siorot) poza ôdpedniōm granicōm i (niy) spiesz sie (dawaj) przed tym, jak ône dorosnōm. Kto (postrzōd ôpiekuńcōw) je w stanie, to niech sie strzimuje (ôd kōnsumpcyje bogactwa sieroty), a fto je biydny, to może jeść majōntek we ôdpednim spōsobie. Potym, kej przekożesz im majōntek, musisz zapewnić świodkōw. A Allah styknie jako nadzorca.
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
I to ôn stworzōł rośliny, kere winorośli i te, kere niy winorośli, palmy datylowe, rośliny ô roztōmajtych smakach, ôliwki i granatki, kere sōm podobne (pod wzglyndym kształtu i farby), a niy podobne (pod wzglyndym smaku). Jedz ôwoce, kej przinosi ôwoce i daj swoje prawo (zakat), kej zbiyrasz zbiōr, ale niy przesadzaj. Richtich, Allah niy lubi za wiela ludzi,
۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ
yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
Ô potōmni Adama! Noś swoje fajne ôblyczynia kożdy roz, kej (wchodzisz) do meczetu, jedz i pij, ale niy przesadzaj. Richtich, Allah niy lubi ludzi, kerzi przesadzajōm.
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
Richtich, wydobyłeś swoja pożōnda do chopōw, a niy do kobiyt. Ty jesteś prawdziwie przekroczajōncym ludym.”
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
Tak tōż żodyn niy wierzōł w Mojżesza, ôkrōm potōmnych jego ludu, kerzi boły sie, iże faraōn i jego prziwōdcy (lud) torturujōm jejich. I richtich, faraōn richtich czyniōł tyranijo na ziymi i bōł richtich jednym z tych, kerzi przekroczyli.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
I dać swoje prawo bliskim krewnym, jak tyż biydnym i tym, kerzi sōm w rajzie; i niy marnowaj (swojigo bogactwa) marnotrawnie.
اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا
innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).
Richtich, marnotrawni ludzie sōm bratrami Szatana, a Szatan je barzo niywierzōncy we swojim Panu.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
I (w tym sługi NojbarzijMiłośniowego Boga) ci, kerzi, kej wydadzōm (bogactwo), niy sōm za wiela, ani niy sōm (tyż) skupiōni, co ôba sōm rozsōndne,