وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
Και τα λόγια τους δεν είναι τίποτα άλλο παρά προσευχή: «Κύριέ μας, συγχώρεσέ μας τις αμαρτίες μας και τις υπερβολικές μας πράξεις στις υποθέσεις μας και στήριξέ μας τη θέση μας και βοήθησέ μας ενάντια στους άπιστους».
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Και δοκίμασε τα ορφανά μέχρι να γίνουν αρκετά μεγάλα για να παντρευτούν. Έπειτα, αν κατά τη γνώμη σου είναι έξυπνα (καλά στη φροντίδα του πλούτου), τότε δώσε τους τον πλούτο τους. Και μην τρώτε (την περιουσία των ορφανών) πέρα από το κατάλληλο όριο και (μην) βιάζεστε (να την δίνετε) πριν μεγαλώσουν. Όποιος (από τους κηδεμόνες) είναι ικανός, ας απέχει (από το να καταναλώνει τον πλούτο του ορφανού) και όποιος είναι φτωχός, τότε μπορεί να φάει την περιουσία σύμφωνα με τον κατάλληλο τρόπο. Έπειτα, όταν τους παραδώσετε την περιουσία, πρέπει να προσκομίσετε μάρτυρες. Και ο Αλλάχ είναι αρκετός ως επιτηρητής.
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
Και Αυτός είναι που έπλασε τα φυτά που αμπέλιαζουν και αυτά που δεν αμπέλιαζουν, τις χουρμάδες, τα φυτά διαφόρων γεύσεων, τις ελιές και τα ροδιά που είναι παρόμοια (σε σχήμα και χρώμα) και όχι παρόμοια (σε γεύση). Φάτε τους καρπούς όταν καρποφορήσουν και δώστε το μερίδιό σας (ζακάτ) όταν θερίσετε τη σοδειά, αλλά μην το παρακάνετε. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αγαπά τους υπερβολικούς ανθρώπους,
۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ
yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
Ω, απόγονοι του Αδάμ! Φορέστε τα ωραία σας ρούχα κάθε φορά που (μπαίνετε) στο τζαμί, φάτε και πιείτε, αλλά μην το παρακάνετε. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αγαπά τους υπερβολές.
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
Πράγματι, έχετε εκδηλώσει την επιθυμία σας για άνδρες, όχι για γυναίκες. Είστε αληθινά ένας λαός που ξεπερνά τα όρια.
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
Έτσι, κανείς δεν πίστευε στον Μωυσή, εκτός από τους απογόνους του λαού του, οι οποίοι φοβόντουσαν ότι ο Φαραώ και οι ηγέτες του (λαός) θα τους βασάνιζαν. Και πράγματι, ο Φαραώ άσκησε τυραννία στη γη και ήταν πραγματικά ένας από εκείνους που παραβίασαν.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
Και να δίνετε ό,τι τους αναλογεί στους στενούς συγγενείς, καθώς και στους φτωχούς και σε όσους βρίσκονται σε ταξίδι, και μην σπαταλάτε (τον πλούτο σας) άσκοπα.
اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا
innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).
Πράγματι, οι σπάταλοι άνθρωποι είναι αδελφοί του Σατανά και ο Σατανάς είναι πολύ άπιστος στον Κύριό του.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
Και (συμπεριλαμβανομένων των δούλων του Πολυεύσπλαχνου Θεού) εκείνοι που, όταν ξοδεύουν (πλούτο), δεν είναι υπερβολικοί, ούτε είναι (επίσης) τσιγκούνηδες, που και τα δύο είναι λογικά,