وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
Եվ նրանց խոսքերը ոչինչ չեն, բացի աղոթքից. «Մեր Տեր, ներիր մեզ մեր մեղքերն ու մեր գործերի մեջ մեր չափազանցությունները, հաստատիր մեր դիրքերը և օգնիր մեզ անհավատների դեմ պայքարում»:
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Եվ փորձեք որբերին մինչև նրանք ամուսնանալու համար բավականաչափ մեծանան: Ապա, եթե ձեր կարծիքով նրանք խելացի են (հարստության խնամքի մեջ լավ են), ապա նրանց ունեցվածքը հանձնեք նրանց: Եվ մի՛ կերեք (որբերի ունեցվածքը) սահմանված սահմանից ավելի և (մի՛) շտապեք (տալ այն), մինչև նրանք չմեծանան: Ով (խնամակալներից) կարող է, թող զերծ մնա (որբի ունեցվածքը սպառելուց), իսկ ով աղքատ է, թող ուտի ունեցվածքը պատշաճ ձևով: Ապա, երբ ունեցվածքը հանձնեք նրանց, պետք է վկաներ բերեք: Եվ Աստված բավարար է որպես վերահսկիչ:
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
Եվ Նա է, որ ստեղծեց որթատունկեր և որթատունկեր չհանդիսացող բույսերը, արմավենին, տարբեր համերի բույսերը, ձիթապտուղներն ու նուռերը, որոնք նման են (ձևով և գույնով) և նման չեն (համով): Կերեք մրգերը, երբ դրանք պտուղ են տալիս, և տվեք ձեր իրավունքը (զաքաթը), երբ հնձեք բերքը, բայց մի չափազանցեք այն: Իրոք, Աստված չի սիրում չափից շատ մարդկանց,
۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ
yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
Ադամի սերունդնե՛ր, մզկիթ մտնելիս հագեք ձեր գեղեցիկ հագուստը, կերեք և խմեք, բայց մի չափազանցեք։ Իսկապես, Աստված չի սիրում չափազանցողներին։
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
Իսկապես, դուք ձեր կրքերը թափել եք տղամարդկանց վրա, ոչ թե կանանց։ Դուք իսկապես չափազանց շատ մարդիկ եք։
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
Այսպիսով, ոչ ոք չհավատաց Մովսեսին, բացի նրա ժողովրդի սերունդներից, ովքեր վախենում էին, որ փարավոնը և նրա առաջնորդները (ժողովուրդը) կտանջեն իրենց: Եվ իրոք, փարավոնը իսկապես բռնապետություն էր գործադրում երկրի վրա և իսկապես սահմանները խախտողներից մեկն էր:
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
Եվ տվեք նրանց հասանելիքը մերձավոր ազգականներին, ինչպես նաև աղքատներին և ճանապարհորդներին, և մի վատնեք (ձեր հարստությունը) անիմաստ կերպով:
اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا
innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).
Իսկապես, վատնող մարդիկ Սատանայի եղբայրներն են, և Սատանան շատ անհավատ է իր Տիրոջ նկատմամբ։
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
Եվ (ներառյալ Ամենաողորմած Աստծո ծառաները) նրանք, ովքեր, երբ ծախսում են (հարստություն), չեն չափից շատ ծախսում, ոչ էլ ժլատ են, որոնք երկուսն էլ ողջամիտ են,