وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
અને તેમના શબ્દો ફક્ત પ્રાર્થના જ છે, "અમારા પ્રભુ, અમારા પાપો અને અમારા કામકાજમાં અમારા અતિશય કાર્યો માફ કર અને અમારી સ્થિતિ મજબૂત કર અને કાફિરો સામે અમારી મદદ કર."
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
અને અનાથોની પરીક્ષા કરો જ્યાં સુધી તેઓ લગ્ન કરવા માટે પૂરતા ન થાય. પછી, જો તમારા મતે તેઓ બુદ્ધિશાળી (સંપત્તિ સંભાળવામાં સારા) હોય, તો તેમનું ધન તેમને સોંપી દો. અને (અનાથોની સંપત્તિ) યોગ્ય મર્યાદાથી વધુ ન ખાઓ અને તેઓ મોટા થાય તે પહેલાં (તેને) ઉતાવળ ન કરો. જે (વાલીઓમાંથી) સક્ષમ હોય, તે ( અનાથની સંપત્તિ ખાવાથી) બચી જાય અને જે ગરીબ હોય, તે યોગ્ય રીતે મિલકત ખાઈ શકે. પછી, જ્યારે તમે તેમને મિલકત સોંપો, ત્યારે તમારે સાક્ષીઓ રાખવા જોઈએ. અને અલ્લાહ દેખરેખ રાખવા માટે પૂરતો છે.
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
અને તે જ છે જેણે દ્રાક્ષ ઉગાડનારા અને દ્રાક્ષ ન ઉગાડનારા છોડ, ખજૂર, વિવિધ સ્વાદના છોડ, જૈતૂન અને દાડમ બનાવ્યા જે (આકાર અને રંગમાં) સમાન છે અને (સ્વાદમાં) સમાન નથી. ફળ ફળ આપે ત્યારે ખાઓ અને લણણી કરો ત્યારે તમારો હક (ઝકાત) આપો, પરંતુ વધુ પડતું ન કરો. ખરેખર, અલ્લાહ અતિરેક કરનારા લોકોને પસંદ નથી કરતો,
۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ
yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
ઓ આદમના વંશજો! મસ્જિદમાં પ્રવેશ કરતી વખતે દરેક વખતે સારા કપડાં પહેરો, ખાઓ અને પીઓ, પણ વધુ પડતું ન કરો. ખરેખર, અલ્લાહ એવા લોકોને પસંદ નથી કરતો જે અતિશયોક્તિ કરે છે.
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
ખરેખર, તમે તમારી વાસના પુરુષો પર ઠાલવી છે, સ્ત્રીઓ પર નહીં. તમે ખરેખર અતિરેક કરનારા લોકો છો.
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
તેથી કોઈએ મુસા પર વિશ્વાસ કર્યો નહીં, તેના લોકોના વંશજો સિવાય, જેઓ ડરતા હતા કે ફારુન અને તેના નેતાઓ (લોકો) તેમને ત્રાસ આપશે. અને ખરેખર, ફારુન ખરેખર પૃથ્વી પર જુલમ કરતો હતો, અને ખરેખર ઉલ્લંઘન કરનારાઓમાંનો એક હતો.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
અને નજીકના સગાંઓને, ગરીબોને અને પ્રવાસીઓને તેમનો હક આપો; અને (તમારા ધનનો) બગાડ ન કરો.
اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا
innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).
ખરેખર, બગાડનારા લોકો શેતાનના ભાઈઓ છે અને શેતાન પોતાના રબ પર ખૂબ જ અવિશ્વાસ કરે છે.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
અને (પરમ કૃપાળુ અલ્લાહના સેવકો સહિત) જેઓ (ધન) ખર્ચ કરે છે ત્યારે અતિશય નથી હોતા અને (પણ) કંજૂસ નથી હોતા, જે બંને વાજબી છે,