اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا
innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).
Egia esan, Ala-k ez dio inori kalterik egingo Dzarrah bezain handia izan arren, eta bertuterik baldin badago (Dzarrah bezain txikia), Ala-k biderkatuko du eta sari handia emango dio Bere aldetik.
وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ
wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).
Eta justiziaren balantza jarriko dugu Piztuerako Egunean, inori ere ez zaion kalterik egin behar; mostaza ale baten pisua bada ere, (saria) ekarriko dugu. Eta nahikoa gara kontuak hartzeko.
كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ
kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).
Bakoitzak egin duenaren erantzule da,
فَمَنْ يَّعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَّرَهٗۚ
famay ya‘mal miṡqāla żarratin khairay yarah(ū).
Beraz, zarrah bezain ekintza on astunak egiten dituenak, ziur aski ikusiko du (saria),
وَمَنْ يَّعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَّرَهٗ ࣖ
wa may ya‘mal miṡqāla żarratin syarray yarah(ū).
eta zarrah bezain krimen larria egiten duenak, ziur aski (kondizioa) ikusiko du horregatik.