۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Һәм (исеңдә тот), Ибраһим пәйгамбәрне Раббысы берничә җөмлә белән сынаганда, ул аларны камил рәвештә үтәде. Аллаһ әйтте: "Чыннан да, Мин сине бөтен кешеләргә имам итеп билгеләдем". Ул әйтте: "Һәм (балаларымнан һәм оныкларымнан да)?" Аллаһ әйтте: "(Дөрес, ләкин) Минем вәгъдәм залимнәргә кагылмый".
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ
inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).
Ибраһим г-м чыннан да мәрхәмәтле, йомшак күңелле иде һәм (Аллаһка) кайтырга ярата иде.
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ
inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).
Чыннан да, Ибраһим имам иде (үрнәк итеп алып була), Аллаһка буйсынган һәм ханиф иде. Ул мөшрикләрдән түгел (Аллаһка тиңдәшлек кылучылардан түгел).
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
ул Аның нигъмәтләренә шөкер итә. Аллаһ аны сайлады һәм туры юлга күндерде.
ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Аннары сиңа (Мөхәммәд пәйгамбәргә) вәхий кылдык: "Ибраһимнең туры диненә ияр, ул мөшрикләрдән түгел".