۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Tin, (hriat reng rawh), Abrahama chu a Lalpa’n sentence tlemte hmanga a fiahna khan, chutah chuan a hlen chhuak famkim a ni. Ani (Allah) chuan, "Tih tak zetin, mihring zawng zawng hruaitu atan ka siam che a ni," a ti. Ani (Ibrahim) chuan, "A nih leh (chuan) ka fate leh ka tu leh fate hnen atangin?" Allah chuan, "(A dik a, mahse) Ka thutiam hi thil dik lo titute tan a hman theih loh," a ti.
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ
inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).
Ibrahim hi a ngilnei tak zet a, a ngilnei a, (Allah hnena) kir leh a duh hle bawk.
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ
inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).
Dik tak chuan Ibrahim hi imam (entir nan hman theih), Allah thu awih leh hanif a ni. Tin, Pathian ngaihsaktu (Allah nena thawhpui) zingah a tel lo bawk a, .
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
a malsawmna a dawn avangin lawmthu a sawi a ni. Allah chuan a thlang a, kawng dik takah a kaihruai a ni.
ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Tichuan, nangmah (Muhammad) hnenah, "Abrahama sakhaw dik chu zawm la, Pathian ngaihsaktute zingah a tel lo," tiin kan rawn hriattir che a ni.