۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Ɛn (mɛmba), we in Masta bin tɛst Ebraam wit sɔm sɛntɛns dɛn, na da tɛm de i bin du dɛn pafɛkt wan. I (Allah) se, "Fɔ tru, a dɔn mek yu bi di lida fɔ ɔl mɔtalman." I (Ibrahim) se, "Ɛn (sɛf) frɔm mi pikin ɛn granpikin dɛn?" Allah se, "(Tru, bɔt) Mi prɔmis nɔ de apin to di wan dɛn we de du bad."
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ
inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).
Ibrahim bin rili gud, ɔmbul ɛn i bin lɛk fɔ go bak (to Allah).
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ
inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).
Fɔ tru, Ibrahim na bin imam (we dɛn kin yuz as ɛgzampul), we bin de obe Allah ɛn hanif. Ɛn i nɔ de pan di mushrik dɛn (we de jɔyn patna wit Allah), .
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
i gladi fɔ di blɛsin dɛn we i dɔn gi am. Allah don pik am en gayd am fo di stret rod.
ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Dɔn wi rivɛl to yu (Muhammad), "Fɔ fala di stret rilijɔn we Ebraam bin gɛt, ɛn i nɔ de pan di mushri pipul dɛn."