۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Насгьы, Ибраҳим инцәа жәаҳәарақәак рыла данԥишәоз, урҭ зегь рыла инаигӡеит. Уи (Аллаҳ) иҳәеит: «Сара ауаатәыҩса зегьы рԥызас уҟасҵеит». Уи (Ибраҳим) иҳәеит: «Схәыҷқәеи сԥацәеи рҟынтә?» Аллаҳ иҳәоит: «Сажәа ацәгьаҟаҵаҩцәа ирызкӡам».
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ
inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).
Ибраҳим ииашаҵәҟьаны дҟәымшәышәын, дҟәымшәышәын, Аллаҳ иахь ахынҳәра бзиа ибон.
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ
inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).
Ииашаҵәҟьаны, Ибраҳим Аллаҳи Ҳанифи рҳәатәхаҵара змаз имам иакәын. Уи амушрикцәа дреиуам.
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Иара иныҳәарақәа рзы иҭабуп ҳәа иҳәоит. Аллаҳ уи далихит, амҩа иаша дықәиҵеит.
ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Убасҟан ҳара иузааҳҳәеит: «Ибраҳим идин ииашоу уацныҟәа, уи амушрикцәа дреиуам».