۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Ka (nanuma tiko), ni sa vakatovolei Eparaama na nona Turaga ena vica na vosa, sa qai vakayacora vakavinaka sara. E kaya o koya (Allah), "E dina sara, au sa cakava mo iliuliu ni tamata kecega." E kaya o koya (Eparama), "Na (vakakina) mai vei ira na luvequ kei na makubuqu?" E kaya o Allah, "(Dina, ia) Na noqu yalayala e sega ni baleti ira na dau cala."
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ
inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).
E dau yalovinaka dina o Eparaama, yalomalua ka taleitaka me lesu tale (vei Allah).
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ
inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).
E dina sara, o Iparahim e dua na imam (o koya e rawa ni vakayagataki me ivakaraitaki), talairawarawa vei Allah kei na hanif. Ka sa sega ni o koya ena kedra maliwa na daulotu (o ira era veimaliwai vata kei Allah), .
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
e vakavinavinakataka na Nona veivakalougatataki. Allah sa digitaki koya ka dusimaki koya ki na sala dodonu.
ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Keitou sa qai vakaraitaka vei iko (Muhammad), "Muria na lotu dodonu nei Eparama, ka sega ni o koya ena kedra maliwa na daulotu levu."