Q.S An-Naba (اَلنَّبَأ) - 40 Versek száma

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

Mit kérdeznek egymástól?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

A nagy hírről (a feltámadás napjáról),

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

ebben az esetben nem értenek egyet.

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

Nem! Hamarosan megtudják,

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

megint nem! Hamarosan megtudják.

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

Nemde mi alkottuk a földet kiterjedéssé,

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

és a hegyeket cövekekként?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

És párosával teremtettünk titeket,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

és pihenésül álmodat biztosítottunk,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

és ruhává tettük az éjszakát,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

és a napot a megélhetés eszközévé tettük,

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

és hét (eget) építettünk föléd szilárdan megalapozva,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

és alkottunk egy fényes lámpást (a napot),

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

és özönvízszerű esőt küldtünk le a felhőkből,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

hogy gabonát és növényeket termeszthessünk belőle,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

és árnyas kertek.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

Bizony, az ítélet napja meghatározott idő,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(nevezetesen) azon a napon, amikor megfújják a kürtöt és sokasággal érkeztek,

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

és megnyílt az ég, és több ajtó nyílt,

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

és a hegyek délibábokká váltak,

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

Bizony, a Pokol (pokol) egy leskelődési hely (az őrök számára, akik a pokol tartalmát őrzik),

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

visszatérési hellyé váljon azok számára, akik túllépték a határokat.

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

Sokáig éltek ott,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

nem érzik benne a hűvösséget, és nem isznak (és nem isznak),

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

forrásban lévő víz és genny mellett,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

méltó viszonzásként.

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

Valójában a múltban soha nem vártak el számításokat.

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

És teljesen meghazudtolták a mi verseinket.

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

És mindent feljegyeztünk egy Könyvben (az emberi cselekedetek feljegyzéseinek könyvében).

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

Érezd hát! Tehát nem adunk hozzá semmit, csak a büntetést.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

Bizony, a jámborok győzedelmeskednek,

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(nevezetesen) kertek és szőlőültetvények,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

és hasonló korú, teltkarcsú lányok,

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

és teli poharak (italokkal töltve).

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

Ott sem üres fecsegést, sem hazugságot nem hallanak.

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

Jutalmul és ajándékként Uradtól,

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

Az egek, a föld és a közöttük lévő dolgok Ura, a Legkegyesebb, nem tudnak Vele beszélni.

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

Azon a napon, amikor a lélek és az angyalok békében állnak, egy szót sem szólnak, kivéve, ha a Legirgalmasabb Isten engedélyt ad rá, és ő csak az igazat mondja.

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

Az a Nap biztosan eljön. Aki akarja, az biztosan megtalálja a visszautat Urához.

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

Bizony, figyelmeztettünk titeket (a hitetleneket) a közelgő büntetésre, azon a napon, amikor az emberek látni fogják, mit tettek a két kezükkel, és a hitetlenek azt mondják: „Jobb lett volna, ha porrá lettem volna.”