Q.S Al-Muddaththir (اَلْمُدَّثِّر) - 56 Versek száma

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

Ó, aki be van fedve (be van fedve)!

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

ébredj fel, aztán figyelmeztess!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

és dicsőítsd Uradat,

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

és tisztítsd meg a ruháidat,

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

és hagyj fel minden gonoszsággal (tettekkel),

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

és ne (Mohamed) adj (azzal a szándékkal), hogy (cserébe) többet kapj.

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

És az Úr szerelmére, légy türelmes.

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

Így amikor megfújják a trombitát,

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

aztán az egy nagyon nehéz nap volt,

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

a hitetleneknek nem könnyű.

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

Hadd cselekedjek az iránt, akit én magam teremtettem,

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

és bőséges gazdagságot adok neked,

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

és a gyerekek, akik mindig vele vannak,

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

és a lehető legtágabb teret (az életnek) adom neked.

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

Aztán nagyon szerette volna, ha kiegészítem.

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

Nem lehet! Bizony, szembeszállt a mi verseinkkel (a Koránnal).

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

Egy kimerítő mászással fogom megterhelni.

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

Valóban átgondolta és eldöntötte (amit eldöntött),

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

Jaj neki! Hogyan dönti el?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

Jaj neki ismét! Hogyan dönti el?

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

Aztán (elgondolkodott) arra gondolt,

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

majd savanyú és mogorva arccal,

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

majd elfordult (az igazságtól) és dicsekedett,

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

majd azt mondta: „Ez (a Korán) csak (az ősöktől) tanult mágia.”

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

Ezek csak emberi szavak.”

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

Később a (pokolba) Saqarba küldöm őt,

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

és tudod, mi az a (pokol) Szakar?

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

Ő (a Szakar) nem hagy cserben, és nem enged el,

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

ami megégeti az emberi bőrt.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

Felette tizenkilenc (őrangyal) van.

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

És a pokol őrzőit csupán angyaloknak tettük; és számukat csak próbának szabtuk meg a hitetlenek számára, hogy azok, akiknek adatott a Könyv, meggyőződjenek, hogy akik hisznek, növekedjenek a hitükben, hogy azok, akiknek adatott a Könyv, és a hívők ne kételkedjenek; és hogy azok, akiknek a szívében betegség van, és akik hitetlenek, (mondják): „Mit akar Allah ezzel a (számmal) példaként?” Így Allah megengedi, hogy azok tévelyegjenek, akiket akar, és tévelyegésre vezeti azokat, akiket akar. És senki sem ismeri Urad seregét, csak Ő Maga. És a szakar nem más, mint figyelmeztetés az embereknek.

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

Nem! A holdra esküszöm!

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

és mire elmúlt az éjszaka,

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

és hajnalra, amikor világosodni kezd,

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

valójában (Szakar) az egyik legnagyobb (katasztrófa),

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

figyelmeztetésként az emberiség számára,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

(nevezetesen) azoknak közületek, akik előre vagy visszavonulni kívánnak.

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

Mindenki felelős azért, amit tett,

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

kivéve a jobb szárnyat,

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

Mivel a mennyben voltak, megkérdezték egymástól,

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

a bűnös emberek (állapotáról),

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

„Mi késztetett arra, hogy belépj (a pokolba) Szakarba?”

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

Így válaszoltak: „Korábban nem voltunk azok között, akik imádkoztak,

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

és mi sem etetjük a szegényeket,

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

még beszélgettünk is (hiúsági okokból) olyan emberekkel, akik erről beszéltek,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

és tagadjuk az ítélet napját,

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

míg a halál el nem ér minket."

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

Tehát azoknak a közbenjárása (segítsége), akik közbenjárnak, már nem hasznos számukra.

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

Akkor miért fordultak el (a hitetlenek) (Allah) figyelmeztetésétől?

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

mintha vadszamarak lennének, akik megriadva rohannak,

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

menekülj az oroszlán elől.

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

Még mindegyikük nyitott oldalakat kíván (a könyvből).

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

Nem! Valójában nem félnek a túlvilágtól.

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

Nem! Bizony, ez (a Korán) egy emlékeztető.

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

Szóval aki akarja, az persze levonja belőle a tanulságot.

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

És nem fognak tanulni belőle (a Koránból), hacsak Allah nem akarja. Ő az az Isten, aki megérdemli, hogy féljük Őt, és akinek joga van megbocsátani.