Q.S Al-Muzzammil (اَلْمُزَّمِّل) - 20 Àireamh nan Rannan

يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ

yā ayyuhal-muzzammil(u).

A Mhuhammad, an té atá faoi chlúdach!

قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ

qumil-laila illā qalīlā(n).

Éirigh (le guí) san oíche, ach amháin ar feadh tamaill bhig,

نِّصْفَهٗٓ اَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيْلًاۙ

niṣfahū awinquṣ minhu qalīlā(n).

(is é sin) leath nó beagán níos lú ná sin,

اَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْاٰنَ تَرْتِيْلًاۗ

au zid ‘alaihi wa rattilil-qur'āna tartīlā(n).

nó níos mó ná (leath) sin, agus léigh an Corán go mall.

اِنَّا سَنُلْقِيْ عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيْلًا

innā sanulqī ‘alaika qaulan ṡaqīlā(n).

Go deimhin, cuirfimid focail throma anuas chugaibh.

اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ

inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).

Go deimhin, bíonn dúiseacht san oíche níos láidre (líonann sé an t-anam); agus (bhí sé ag léamh ag an am sin) níos suntasaí.

اِنَّ لَكَ فِى النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيْلًاۗ

inna laka fin-nahāri sabḥan ṭawīlā(n).

Déanta na fírinne, i rith an lae bíonn tú an-ghnóthach le cúrsaí fada.

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ اِلَيْهِ تَبْتِيْلًاۗ

ważkurisma rabbika wa tabattal ilaihi tabtīlā(n).

Agus luaigh ainm do Thiarna, agus adhraigh é le do chroí go léir.

رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيْلًا

rabbul-masyriqi wal-magribi lā ilāha illā huwa fattakhiżhu wakīlā(n).

(Is é) Tiarna an oirthir agus an iarthair, níl aon dia ann ach é, mar sin déan do chosantóir de.

وَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيْلًا

waṣbir ‘alā mā yaqūlūna wahjurhum hajran jamīlā(n).

Agus bí foighneach (Muhammad) leis an méid a deir siad agus fág iad ar bhealach maith.

وَذَرْنِيْ وَالْمُكَذِّبِيْنَ اُولِى النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيْلًا

wa żarnī wal-mukażżibīna ulin-na‘mati wa mahhilhum qalīlā(n).

Agus lig dom (gníomhú) i gcoinne na ndaoine atá ina mbréagadóirí, a bhfuil gach pléisiúr den saol acu, agus faoiseamh gearr a thabhairt dóibh.

اِنَّ لَدَيْنَآ اَنْكَالًا وَّجَحِيْمًاۙ

inna ladainā ankālaw wa jaḥīmā(n).

Go deimhin, tá slabhraí (trom) agus ifreann dóite Linn,

وَّطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَّعَذَابًا اَلِيْمًا

wa ṭa‘āman żā guṣṣatiw wa ‘ażāban alīmā(n).

agus (tá) bia ann a bhacaíonn an scornach agus a chuireann pionós pianmhar faoi deara.

يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا

yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).

(Cuimhnigh) an Lá a chrithfidh an talamh agus na sléibhte go foréigneach, agus a mbeidh siad cosúil le carn gainimh a doirteadh amach.

اِنَّآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْكُمْ رَسُوْلًا ەۙ شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ رَسُوْلًا ۗ

innā arsalnā ilaikum rasūlā(n), syāhidan ‘alaikum kamā arsalnā ilā fir‘auna rasūlā(n).

Go deimhin, chuireamar Teachtaire (Muhammad) chugaibh, atá ina fhinné i bhur gcoinne, díreach mar a chuireamar Teachtaire chuig Pharaoh.

فَعَصٰى فِرْعَوْنُ الرَّسُوْلَ فَاَخَذْنٰهُ اَخْذًا وَّبِيْلًاۚ

fa ‘aṣā fir‘aunar-rasūla fa akhażnāhu akhżaw wabīlā(n).

Ach níor umhlaigh Pharao don Teachtaire, agus mar sin chuireamar céasadh dian air.

فَكَيْفَ تَتَّقُوْنَ اِنْ كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَّجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيْبًاۖ

fakaifa tattaqūna in kafartum yaumay yaj‘alul-wildāna syībā(n).

Ansin, conas a bheidh sibh in ann sibh féin a chosaint má fhanann sibh gan chreidiúint sa Lá a fhágann go liath páistí?

ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا

as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).

Scoilt an spéir an lá sin. Tiocfaidh gealltanas Dé i gcrích go cinnte.

اِنَّ هٰذِهٖ تَذْكِرَةٌ ۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا ࣖ

inna hāżihī tażkirah(tun), faman syā'attakhaża ilā rabbihī sabīlā(n).

Is rabhadh é seo i ndáiríre. Cibé duine ar mian leis, glacfaidh sé an cosán (díreach) chuig a Thiarna.

۞ اِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ اَنَّكَ تَقُوْمُ اَدْنٰى مِنْ ثُلُثَيِ الَّيْلِ وَنِصْفَهٗ وَثُلُثَهٗ وَطَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الَّذِيْنَ مَعَكَۗ وَاللّٰهُ يُقَدِّرُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ عَلِمَ اَنْ لَّنْ تُحْصُوْهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْاٰنِۗ عَلِمَ اَنْ سَيَكُوْنُ مِنْكُمْ مَّرْضٰىۙ وَاٰخَرُوْنَ يَضْرِبُوْنَ فِى الْاَرْضِ يَبْتَغُوْنَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ۙوَاٰخَرُوْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖفَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُۙ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًاۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۙهُوَ خَيْرًا وَّاَعْظَمَ اَجْرًاۗ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

inna rabbaka ya‘lamu annaka taqūmu adnā min ṡuluṡayil-laili wa niṣfahū wa ṡuluṡahū wa ṭā'ifatum minal-lażīna ma‘ak(a), wallāhu yuqaddirul-laila wan-nahār(a), ‘alima allan tuḥṣūhu fa tāba ‘alaikum faqra'ū mā tayassara minal-qur'ān(i), ‘alima an sayakūnu minkum marḍā, wa ākharūna yaḍribūna fil-arḍi yabtagūna min faḍlillāh(i), wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāh(i), faqra'ū mā tayassara minh(u), wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aqriḍullāha qarḍan ḥasanā(n), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), huwa khairaw wa a‘ẓama ajrā(n), wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Go deimhin, tá a fhios ag do Thiarna go seasann tú (Muhammad) (ag guí) níos lú ná dhá thrian den oíche, nó leath den oíche nó trian agus (mar an gcéanna) grúpa díobh siúd atá in éineacht leat. Cinneann Allah tomhas na hoíche agus an lae. Tá a fhios ag Allah nach féidir leat teorainneacha an ama sin a chinneadh, mar sin thug Sé faoiseamh duit, dá bhrí sin léigh an méid atá éasca (duit) ón Qur'an, tá a fhios aige go mbeidh daoine tinne i measc agaibh, agus daoine eile a shiúlann an domhan ag lorg cuid de fhlaithiúlacht Allah, agus daoine eile a throidann ar shlí Allah, mar sin léigh an méid atá éasca (duit) ón Qur'an agus déan paidir, íoc zakat agus tabhair iasacht mhaith d'Allah. Cibé maitheas a dhéanann tú duit féin, gheobhaidh tú é ó Allah mar an luach saothair is fearr agus an luach saothair is mó. Agus iarr maithiúnas ar Allah, go deimhin, is Allah an-Maithiúnach, an-Trócaireach.