Q.S At-Taghabun (اَلتَّغَابُن) - 18 Àireamh nan Rannan

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yusabbiḥu lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), lahul-mulku wa lahul-ḥamdu wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Glóir do Allah atá sna flaithis agus ar talamh i gcónaí; Is leis na ríocht uile agus leis an moladh uile; agus is Uilechumhachtach é thar gach ní.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَّمِنْكُمْ مُّؤْمِنٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

huwal-lażī khalaqakum fa minkum kāfiruw wa minkum mu'min(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Is é a chruthaigh sibh, agus ina measc tá daoine nach gcreideann agus ina measc tá creidmhigh. Agus tá Dia Uilefheiceálach ar a ndéanann sibh.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْۚ وَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum, wa ilaihil-maṣīr(u).

Chruthaigh sé na flaithis agus an talamh leis an gcuspóir ceart, mhúnlaigh sé do chruth agus ansin chuir sé feabhas ar do chuma, agus chuige a fhilleann tú.

يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tusirrūna wa mā tu‘linūn(a), wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Tá a fhios aige cad atá sna flaithis agus cad atá ar talamh, agus tá a fhios aige cad a cheiltíonn sibh agus cad a nochtann sibh. Agus is eolach ar gach a bhfuil sna croíthe é Allah.

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۖفَذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna kafarū min qabl(u), fa żāqū wabāla amrihim wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Nach bhfuil scéala na n-easchreidmheach tar éis teacht chugaibh (na neamhchreidmhigh) cheana? Mar sin, bhraith siad drochiarmhairtí a ngníomhartha agus d’fhulaing siad pionós pianmhar.

ذٰلِكَ بِاَنَّهٗ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالُوْٓا اَبَشَرٌ يَّهْدُوْنَنَاۖ فَكَفَرُوْا وَتَوَلَّوْا وَّاسْتَغْنَى اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

Żālika bi'annahū kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fa qālū abasyaruy yahdūnanā, fa kafarū wa tawallau wastagnallāh(u), wallāhu ganiyyun ḥamīd(un).

Tá sé seo amhlaidh toisc nuair a tháinig na haspail chucu (ag tabhairt) eolais, dúirt siad, "An bhfuil sé (oiriúnach) do dhaoine treoir a thabhairt dúinn?" Ansin shéan siad agus chas siad uathu; cé nach bhfuil gá ag Allah (orthu). Agus is é Allah an-Saibhir, an-Molta.

زَعَمَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ لَّنْ يُّبْعَثُوْاۗ قُلْ بَلٰى وَرَبِّيْ لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْۗ وَذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

za‘amal-lażīna kafarū allay yub‘aṡū, qul balā wa rabbī latub‘aṡunna ṡumma latunabba'unna bimā ‘amiltum, wa żālika ‘alallāhi yasīr(un).

Ceapann na daoine nach gcreideann nach n-aiséirífear iad. Abair (A Mhuhammad), "Ní hea, dar liomsa, aiséirífear thú cinnte, ansin inseofar duit gach a ndearna tú." Agus is furasta sin d'Allah.

فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالنُّوْرِ الَّذِيْٓ اَنْزَلْنَاۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

fa āminū billāhi wa rasūlihī wan-nūril-lażī anzalnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Mar sin creid in Allah agus ina Theachtaire agus sa solas (an Qur'an) a chuireamar anuas. Agus tá Allah an-chúramach faoi na rudaí a dhéanann sibh.

يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذٰلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّاٰتِهٖ وَيُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

yauma yajma‘ukum liyaumil-jam‘i żālika yaumut-tagābun(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yukaffir ‘anhu sayyi'ātihī wa yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

(Cuimhnigh) an lá (a) mbaileoidh Allah sibh le chéile ar lá an tionóil, is é sin an lá a nochtfar botúin. Agus cibé duine a chreideann in Allah agus a dhéanann dea-ghníomhartha, scriosfaidh Allah a gcuid botún agus rachaidh sé isteach i bparthas iad faoina sreabhann aibhneacha, fanfaidh siad ann go deo. Is bua mór é sin.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nāri khālidīna fīhā, wa bi'sal-maṣīr(u).

Agus iad siúd nach gcreideann agus a shéanann ár gcomharthaí, is iadsan áitritheoirí ifrinn, fanfaidh siad ann go deo. Agus sin an áit is measa le filleadh air.

مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ يَهْدِ قَلْبَهٗ ۗوَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

mā aṣāba mim muṣībatin illā bi'iżnillāh(i), wa may yu'mim billāhi yahdi qalbah(ū), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Ní tharlaíonn aon tubaiste (do dhuine) ach amháin le cead Allah; agus cibé duine a chreideann in Allah, treoróidh Allah a chroí go cinnte. Agus tá Allah Uile-eolach ar gach rud.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاِنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa'in tawallaitum fa innamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

Agus géill do Allah agus géill don Teachtaire. Má chasann tú uaidh, níl de dhualgas ar ár dTeachtaire ach (ordú Allah) a chur in iúl go soiléir.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

allāhu lā ilāha illā huw(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

(Is é) Allah, níl aon dia ann ach é. Agus cuireadh na creidmhigh a muinín in Allah.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

A chreidmhigh! Go deimhin, i measc bhur mná céile agus bhur gclann tá daoine ann atá ina naimhde daoibh, mar sin bígí cúramach leo; agus má mhaithfidh sibh agus má bhíonn sibh béasach agus má mhaithfidh sibh (dóibh), ansin go deimhin, is é Allah an Maithiúnach, an Trócaireach.

اِنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

innamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wallāhu ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

Go deimhin, níl i do shaibhreas agus i do chlann ach triail (duit), agus tá luach saothair mór le Allah.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Mar sin, bíodh eagla ort roimh Allah de réir do chumais agus éist agus géill; agus infheistigh saibhreas maith duit féin. Agus cibé duine a choinníonn é féin ó chruachás, is iadsan na daoine t-ádhúla.

اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ

in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).

Má thugann tú iasacht mhaith ar iasacht do Allah, is cinnte go n-íocfaidh sé leat iolrach agus go maithfidh sé duit. Agus is mór an trócaire, an grásta atá Allah.

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

‘Ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzul-ḥakīm(u).

Cé a bhfuil a fhios aige an neamhfheicthe agus an fíor. An tUilechumhachtach, an tUile-Eagna.