Q.S Az-Zukhruf (اَلزُّخْرُف) - 89 Àireamh nan Rannan

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

Ar mhaithe leis an Leabhar soiléir (Al-Qur'an).

اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ

innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

Tá an Corán déanta againn in Araibis ionas go dtuigfidh tú é.

وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ

wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).

Agus go deimhin tá an Qur'an i Leabhar Ummul (Lauh Mahfuzh) linn, fíorluachmhar agus lán d'eagna.

اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ

afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).

An scoirfimid de véarsaí an Choráin a sheoladh anuas chugaibh mar sin mar gur pobal sibh a sháraíonn na teorainneacha?

وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ

wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).

Agus cé mhéad fáidh a chuireamar chuig pobail roimhe seo.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Agus aon uair a thagadh fáidh chucu, bhíodh siad i gcónaí ag magadh faoi.

فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ

fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).

Dá bhrí sin scriosamar iad siúd a bhí níos láidre ina measc agus tá sampla na ndaoine roimhe seo imithe in éag.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).

Agus má fhiafraíonn tú díobh, "Cé a chruthaigh na flaithis agus an talamh?" Is cinnte go bhfreagróidh siad, "Chruthaigh an tUilechumhachtach, an tUile-Eolach, gach rud."

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).

A rinne an talamh mar áit chónaithe duit agus rinne cosáin ar an talamh duit ionas go dtreorófaí thú.

وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ

wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).

Agus cé a chuir uisce anuas ón spéir de réir an tomhais (riachtanach), ansin leis an uisce sin d’athbheoigh muid talamh marbh (lom). Sin mar a thabharfar amach thú (as an uaigh).

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

Agus chruthaigh sé gach rud i mbeirteanna agus rinne sé longa duit féin agus don bheostoc ar a bhfuil tú ag marcaíocht.

لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ

litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).

Ionas go suíonn tú ar a dhroim agus ansin go gcuimhneoidh tú ar fhabhar do Thiarna nuair a shuigh tú air; agus go ndeir tú, "Glóir do (Allah) a chuir seo go léir faoinár mbráid cé nach raibh muid in ann é a rialú roimhe seo,

وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ

wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).

agus go deimhin fillfimid ar ár dTiarna.”

وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ

wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).

Agus glacann siad cuid dá shearbhóntaí mar dhaoine leis. Go deimhin, is reibiliúnach (de bheannacht Dé) an cine daonna i radharc soiléir.

اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ

amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).

An bhfuil sé ceart dó iníon a thógáil ó na daoine a chruthaigh sé agus mac a thabhairt duit?

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ

wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

Agus má thugtar dea-scéal do dhuine acu faoin rud a úsáidtear (breith iníne) mar shampla do (Allah) an Trócaireach, éiríonn a aghaidh dubh dorcha, mar go bhfuil brón (agus fearg) á choinneáil siar aige.

اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ

awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).

Agus an bhfuil sé oiriúnach (a bheith i do leanbh Dé) do dhuine a tógadh mar ornáid agus é gan a bheith in ann cúiseanna daingean agus soiléire a thabhairt in argóint?

وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ

wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).

Agus rinne siad aingil sheirbhísigh (Allah) an Trócaireach mar mhná. An raibh siad ina bhfinnéithe ar chruthú (na n-aingeal)? Scríobhfar síos a bhfianaise ina dhiaidh sin agus cuirfear i leith iad.

وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ

wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).

Agus dúirt siad, "Dá mba thoil (Allah) an Trócaireach, ní dhéanfaimis adhradh dóibh (dá n-aingil)." Níl an t-eolas is lú acu faoi. Níl iontu ach buille faoi thuairim.

اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ

am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).

Nó ar thugamar leabhar dóibh roimhe seo, agus ar chloígh siad leis?

بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ

bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).

Dúirt siad fiú, "Go deimhin, fuaireamar amach gur chloígh ár sinsir le reiligiún, agus treoraíodh sinn chun a gcéimeanna a leanúint."

وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ

wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).

Agus mar an gcéanna, nuair a chuireamar rabhaidh romhat (A Mhuhammad) chuig tír, deireadh a muintir sómasach, "Go deimhin, fuaireamar ár n-aithreacha ag leanúint reiligiúin, agus nílimid ach ag leanúint a gcéimeanna."

۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

Dúirt (an Teachtaire), “An leanfá é fiú dá dtabharfainn creideamh daoibh atá níos fearr ná mar a lean bhur n-aithreacha?” Dúirt siad, “Go deimhin, ní chreidimid an méid a ordaíodh daoibh a chur in iúl.”

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ

fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Ansin scriosamar iad, mar sin féach cad a tharlaíonn dóibh siúd a shéanann (an fhírinne).

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).

Agus (cuimhnigh) nuair a dúirt Ibrahim lena athair agus lena mhuintir, "Go deimhin, scarann mé mé féin ón rud a adhraíonn sibh,

اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ

illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).

ach amháin (adhrann tú) Allah a chruthaigh mé; óir go deimhin, treoróidh sé mé.”

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ

wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).

Agus rinne (Ibrahim) (pianbhreith an aondiachais) pianbhreith shíoraí dá shliocht ionas go bhfillfidís (ar phianbhreith an aondiachais).

بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ

bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).

Déanta na fírinne, thug mé taitneamh na beatha dóibh féin agus dá sinsir go dtí gur tháinig an fhírinne (Al-Qur'an) chucu mar aon le Teachtaire a mhínigh í.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).

Ach nuair a tháinig an fhírinne (an Corán) chucu, dúirt siad, "Is draíocht í seo agus go deimhin séanann muid í."

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

Agus dúirt siad (freisin), "Cén fáth nár nochtadh an Corán seo do mhórdhaoine (saibhre agus tioncharacha) ceann de na tíortha seo (Mecca agus Taif)?"

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

An ndéanann siad trócaire do Thiarna a dháileadh? Cinnimid a slí bheatha i saol an tsaoil seo, agus tá cuid acu ardaithe againn os cionn a chéile i gcéimeanna, ionas go bhféadfadh cuid acu leas a bhaint as a chéile. Agus is fearr trócaire do Thiarna ná a bhfuil bailithe acu.

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

Agus mura mbeadh cosc ar dhaoine a bheith ina n-aon phobal amháin (i ndíomá), dhéanfaimis díonta airgid ar thithe na ndaoine nach gcreideann in (Allah) an Trócaireach, chomh maith leis na dréimirí a dhreapann siad,

وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ

wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).

agus (Rinneamar freisin) doirse (airgid) dá dtithe, agus (chomh maith) tolg ar a luíonn siad,

وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).

agus (Déanaimid) seodra as ór freisin. Agus níl ann seo ar fad ach pléisiúir an tsaoil dhomhanda, agus tá saol an tsaoil eile le do Thiarna curtha in áirithe dóibh siúd atá cráifeach.

وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ

wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).

Agus cibé duine a chasann ó theagasc Allah, an Trócaireach (an Qur'an), ligimid do Shátan (é a chur ar strae) agus bheith ina chara dlúth aige.

وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

Agus go deimhin, cuireann siad (na diabhal) bac orthu ón gcosán ceart agus iad ag ceapadh go bhfuil treoir tugtha dóibh.

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ

Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).

Ionnus nuair a thiocfaidh siadsan a chasann uainn (ar Lá an Aiséirí) go ndéarfaidh sé, "Ó! Dá mbeadh (an fad) idir mise agus sibhse cosúil leis an bhfad idir oirthear agus iarthar! Go deimhin is é (an diabhal) an cara is olc (don chine daonna)."

وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).

Agus ní bheidh (do dhóchas) chun tairbhe daoibh an Lá sin, mar gur rinne sibh éagóir (oraibh féin).

اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).

Mar sin, an bhfuil tú (Muhammad) in ann duine bodhar a chur ag éisteacht, nó an féidir leat treoir a thabhairt do dhuine atá dall (i gcroí) agus do dhuine atá fós i mbotún soiléir?

فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ

fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).

Mar sin, dá mba rud é go ndéanfaimis dearmad ort (sula mbainfidh tú bua amach), ansin chuirfimis pionós orthu fós (sa saol eile),

اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ

au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).

nó Taispeánfaimid duit (an pionós) a bhagair muid orthu. Mar sin, tá cumhacht againn orthu.

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Mar sin, coinnigh go daingean leis an (reiligiún) atá nochtaithe duit. Go deimhin, tá tú ar an mbóthar díreach.

وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ

wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).

Agus go deimhin, is rabhadh fíor duit féin agus do do mhuintir an Corán, agus lá éigin cuirfear cuntas ort.

وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ

was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).

Agus fiafraigh de (Muhammad) ár dteachtairí a chuireamar romhat, "An bhfuil aon dia eile seachas (Allah) an Trócaireach ceaptha againn le adhradh?"

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

Agus go deimhin, chuireamar Maois lenár míorúiltí chuig Faraó agus ceannairí a mhuintire. Mar sin dúirt sé (Maois), "Go deimhin is teachtaire mé ó Thiarna na ndomhan uile."

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ

falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).

Mar sin nuair a tháinig sé (Maois) chucu agus ár míorúiltí á dtabhairt aige, rinne siad gáire faoi láithreach.

وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).

Agus níor thaispeáin Muid míorúilt dóibh mura raibh (an mhíorúilt) níos mó ná na míorúiltí (roimhe seo). Agus chuir Muid pionós orthu ionas go bhfillfidís (ar an gcosán ceart).

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ

wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).

Agus dúirt siad, “A dhraoi! Guí ar do Thiarna sinn a (scaoileadh saor) de réir a gheall Sé duit; go deimhin (má fhreagraítear do phaidir) is sinne a bheidh treoraithe.”

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).

Mar sin nuair a bhain Muid an pionós díobh, bhris siad a ngealltanas láithreach.

وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ

wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).

Agus ghlaoigh Pharao ar a mhuintir (agus) ag rá, "A mo mhuintir! Nach liomsa ríocht na hÉigipte agus (nach) bhfuil na haibhneacha seo ag rith faoi mo bhun; nach bhfeiceann sibh?"

اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ

am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).

Nach fearr mé ná an fear seo (Maois) atá íseal agus nach bhfuil in ann (a chuid focal) a mhíniú ar éigean?

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

Mar sin, cén fáth nach raibh bráisléid óir á gcaitheamh aige (Maois) nó cén fáth nach raibh aingeal tagtha leis chun dul leis?”

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Mar sin, leis na focail seo, chuir (Faraó) tionchar ar a mhuintir, ionas gur umhlaigh siad dó. Go deimhin, is pobal olc iad.

فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

Mar sin nuair a chuir siad fearg orainn, phionósamar iad, ansin báthamar iad go léir (sa bhfarraige),

فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ

fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).

Mar sin rinneamar iad mar na sean-dhaoine agus mar cheacht dóibh siúd a tháinig ina ndiaidh.

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ

wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).

Agus nuair a úsáideadh mac Maryam (Isa) mar shampla, rinne do mhuintir (treibh Quraysh) gártha go tobann mar gheall air.

وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ

wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).

Agus dúirt siad, "Cé acu is fearr, ár ndéithe nó é (Íosá)?" Níor thug siad (an parabal) duit ach leis an rún argóna a dhéanamh, i ndáiríre is pobal iad ar maith leo argóint a dhéanamh.

اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).

Ní raibh ann (Íosá) ach seirbhíseach a bhronn Muid fabhar (tairngreacht) air agus rinne Muid sampla ceachta de do Chlann Iosrael.

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ

wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).

Agus dá mba thoil Linn, dhéanfaimis aingil (ó ghlúin go glúin) i measc agaibh mar ionadaithe ar talamh.

وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Agus go deimhin, is comhartha na hUaire é (Íosa). Mar sin ná bíodh amhras ort faoi, agus lean Mise. Seo an cosán díreach.

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Agus ná lig do Shátan tú a dhíbirt riamh; Go deimhin, is namhaid fíor duit é Shátan.

وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Agus nuair a tháinig Íosa le heolas, dúirt sé, "Go deimhin, tháinig mé chugaibh le heagna agus chun cuid de na rudaí atá á ndíospóireacht agaibh a mhíniú daoibh, mar sin bíodh eagla oraibh roimh Allah agus géill dom."

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Go fírinneach, is é Dia mo Thiarna agus bhur dTiarna é, mar sin adhraigh é. Seo an cosán díreach.”

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).

Ach tá difríocht idir na grúpaí (atá ann), mar sin is mairg do na daoine a dhéanann an mhí-iompar mar gheall ar an bpionós ar an lá pianmhar (Lá an Bhreithiúnais).

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

An bhfuil siad ag fanacht go tobann le Lá an Bhreithiúnais agus gan a fhios acu faoi?

اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ

al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).

Beidh cairde dlútha ina naimhde dá chéile an lá sin, ach amháin iad siúd atá cráifeach.

يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ

yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).

"A shearbhóntaí! Ní bheidh eagla oraibh an lá sin ná ní bheidh brón oraibh."

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ

allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).

(Eadhon) iad siúd a chreideann inár véarsaí agus a géilleann.

اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ

udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).

Téigh isteach i bParthas, beidh tú féin agus do chéile sásta."

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ

yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).

Cuireadh plátaí óir agus gloiní timpeall orthu, agus ar neamh bhí cibé rud a theastaigh ón gcroí agus gach rud a thaitníonn leis an tsúil. Agus fanfaidh tú ann.

وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

Agus sin í neamh a gheobhaidh tú mar oidhreacht uait mar gheall ar na dea-ghníomhartha atá déanta agat.

لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ

lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).

I bParthas tá go leor torthaí duit, agus is féidir leat cuid acu a ithe.

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ

innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).

Go deimhin, fanfaidh siadsan a pheacaíonn i bpian ifrinn go deo.

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ

lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).

Níor maolaíodh é (an pionós) dóibh, agus tá éadóchas orthu ann.

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).

Agus níor dheineamar éagóir orthu, ach rinne siadsan éagóir orthu féin.

وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ

wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).

Agus ghlaodh siad, "A (Aingeal) Malik! Lig do do Thiarna sinn a mharú." D'fhreagair sé, "Go deimhin, fanfaidh tú (san ifreann seo)."

لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

Go deimhin, tá muid tagtha chun an fhírinne a thabhairt daoibh ach is fuath le formhór agaibh an fhírinne.

اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ

am abramū amran fa innā mubrimūn(a).

Nó ar phleanáil siad comhcheilg (olc), ansin go deimhin phleanáil Muire (i gcoinne a gcomhcheilge).

اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ

am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).

Nó an gceapann siad nach gcloiseann Muid a rúin agus a gcogar? Ní hea, cloisimid, agus bíonn ár dteachtairí (aingil) i gcónaí ag scríobh leo.

قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ

qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).

Abair (Muhammad), "Más fíor go bhfuil leanbh ag an Dia is Trócaireaí, is mise a thug glóir (don leanbh) ar dtús."

سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Glóir don Tiarna na bhflaitheas agus na talún, don Tiarna na Ríchathaoireach, as a bhfuil curtha i leith acu.”

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).

Mar sin lig dóibh dul faoi (trí earráid) agus imirt timpeall go dtí go mbainfidh siad an lá a gealladh dóibh amach.

وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ

wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

Agus is é an Tiarna (a adhraítear) sna flaithis agus an Tiarna (a adhraítear) ar talamh agus is é an tEolach, an tEolach.

وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).

Agus glóir do (Allah) a bhfuil ríocht na bhflaitheas agus an domhain aige, agus a bhfuil eatarthu; agus is leis atá eolas Lá an Bhreithiúnais agus tabharfar ar ais thú.

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).

Agus ní bhfaighidh siad siúd a ghlaonn ar dhaoine seachas Allah idirghuí (cabhair san athshaol); ach amháin iad siúd a aithníonn an fhírinne (tawhid) agus a chreideann inti.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).

Agus má fhiafraíonn tú díobh, "Cé a chruthaigh iad, freagróidh siad go cinnte, "Allah," mar sin conas is féidir iad a chasadh ar shiúl (ó adhradh Allah),"

وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ

wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).

agus (tá a fhios ag Allah) a (Muhammad) ag rá, "A Thiarna, is pobal neamhchreidmheach iad i ndáiríre."

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

Mar sin, cas uathu agus abair, “Slán leat.” Beidh a fhios acu níos déanaí (a ndroch-chinniúint).