Q.S Al-Ma'arij (اَلْمَعَارِج) - 44 Àireamh nan Rannan

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

D'fhiafraigh duine éigin faoin bpionós a tharlóidh go cinnte,

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

do na neamhchreidmhigh, nach féidir le duine ar bith a dhiúltú,

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

(Pionós) ó Allah, a bhfuil na háiteanna dreaptha aige.

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

Chuaigh na haingil agus Gabriel suas (aghaidh a thabhairt orthu) i láthair Dé, i lá atá coibhéiseach le caoga míle bliain.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

Mar sin bí foighneach, a Mhahammad) le foighne mhaith.

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

Féachann siad ar (dodhéanta) chomh fada agus is féidir.

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

Cé go bhfeicimid é in aice láimhe (tarlóidh sé cinnte).

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

(Cuimhnigh) an lá a mbeidh an spéir cosúil le copar leáite,

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

agus tá na sléibhte cosúil le cleití (a eitlíonn),

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

agus níor fhiafraigh cara dlúth dá chara,

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

agus iad ag féachaint ar a chéile. An lá sin, guíonn an peacach go bhféadfadh sé (é féin) a fhuascailt ón bpionós lena chlann,

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

agus a bhean chéile agus a dheartháir,

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

agus an teaghlach a chosnaíonn é (ar domhan),

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

agus na daoine uile ar domhan, ansin tá súil acu go sábhálfaidh sé iad.

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

Ar chor ar bith! Go deimhin, is tine throm í ifreann,

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

a dhéanann an scalp a dhí-ocsaídiú.

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

Cé a ghlaonn orthu siúd a chasann a ndroim agus a chasann ar shiúl (ón reiligiún),

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

agus an duine a bhailíonn (maoin) agus a stórálann iad ansin.

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

Go deimhin, cruthaíodh daoine le bheith ag gearán.

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

Nuair a bhíonn sé i dtrioblóid déanann sé gearán,

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

agus nuair a bhíonn sé go maith (saibhreas) bíonn sé cráite,

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

ach amháin iad siúd a dhéanann paidir,

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

iad siúd a fhanann dílis agus iad ag déanamh a gcuid paidreacha,

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

agus iad siúd a bhfuil cuid áirithe curtha i leataobh ina saibhreas,

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

dóibh siúd (na bochta) a iarrann agus dóibh siúd nach n-iarrann,

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

agus iadsan a chreideann i lá an bhreithiúnais,

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

agus iad siúd a bhfuil eagla orthu roimh phionós a dTiarna,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

Go deimhin, ní bhraitheann aon duine slán ó phionós a dTiarna,

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

agus iad siúd a choinníonn a gcodanna príobháideacha,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

ach amháin i leith a mná céile nó na sclábhaithe atá i seilbh a láimhe deise, ansin níl siad incháilithe.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

Mar sin, cibé duine a fhéachann níos faide ná sin (amhail adhaltranas, homaighnéasaigh agus leisbiaigh), is iad sin na daoine a théann thar na teorainneacha.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

Agus iad siúd a choinníonn a sainordú agus a ngealltanais,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

agus iadsan a chloíonn go daingean lena bhfianaise,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

agus iad siúd a choinníonn a gcuid paidreacha.

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

Tá glóir orthu ar neamh.

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

Mar sin, cén fáth a dtagann na heaschreidmhigh ag rith romhat (Muhammad),

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

ón taobh deas agus ón taobh clé i ngrúpaí?

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

An mian le gach duine de na heaschreidmhigh dul isteach sa neamh atá lán de phléisiúr?

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

Dodhéanta! Go deimhin, chruthaíomar iad óna bhfuil ar eolas acu.

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

Mar sin, mionnaím dar le Dia a rialaíonn éirí agus luí na gréine, na gealaí agus na réaltaí, go bhfuilimid cinnte in ann,

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

chun iad a athsholáthar le pobal níos fearr ná iad, agus ní féidir Linn a bheith buailte.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

Mar sin lig dóibh dul i léig agus imirt timpeall (i míthreorach) go dtí go mbuailfidh siad leis an lá a bhí faoi bhagairt dóibh,

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

(eadhon) an lá a thiocfaidh siad amach as a n-uaigheanna go tapaidh amhail is dá mbeadh siad ag dul go tapaidh chuig a n-íodail (ar domhan),

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

Bhí a súile dírithe síos, lán le náire. Sin an lá a raibh bagartha orthu.