Q.S Brònach (ص) - 88 Àireamh nan Rannan

صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ

Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).

Shad, de réir an Qur'an ina bhfuil rabhaidh.

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ عِزَّةٍ وَّشِقَاقٍ

balil-lażīna kafarū fī ‘izzatiw wa syiqāq(in).

Ach iadsan nach gcreideann, bíonn siad i mbarr uamhais agus i naimhdeas.

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَّلَاتَ حِيْنَ مَنَاصٍ

kam ahlaknā min qablihim min qarnin fanādaw wa lāta ḥīna manāṣ(in).

Cé mhéad duine rompu a scrios Muid, ansin d'iarr siad cabhair cé nach raibh (an t-am sin) in am le teitheadh.

وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ

wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).

Agus chuir sé iontas orthu gur tháinig teachtaire chucu óna measc; agus dúirt na heaschreidmhigh, “Is draoi an fear seo a insíonn go leor bréag.”

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهًا وَّاحِدًا ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ

aja‘alal-ālihata ilāhaw wāḥidā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ujāb(un).

An ndearna sé aon Dia amháin de na déithe uile? Go deimhin, is rud iontach é seo i ndáiríre.

وَانْطَلَقَ الْمَلَاُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوْا وَاصْبِرُوْا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْ ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُّرَادُ ۖ

wanṭalaqal-mala'u minhum animsyū waṣbirū ‘alā ālihatikum, inna hāżā lasyai'uy yurād(u).

Ansin chuaigh a gceannairí (ag rá), "Imigh agus lean ort (ag adhradh) do dhéithe, is rud inmhianaithe é seo i ndáiríre.

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِى الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِ ۖاِنْ هٰذَآ اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ

mā sami‘nā bihāżā fil-millatil-ākhirah(ti), in hāżā illakhtilāq(un).

Ní chloisimid trácht ar seo sna reiligiúin dheireanacha seo; níl ann seo (ag dearbhú Allah) ach bréag bréige,

اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ

a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).

"Cén fáth ar nochtadh an Corán dó inár measc?" Go deimhin, tá amhras orthu faoi mo Corán, ach níor bhraith siad (mo) phionós.

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ

am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).

Nó an bhfuil stór grásta acu ó do Thiarna, an tUilechumhachtach, an tUile-Bhronntach?

اَمْ لَهُمْ مُّلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗفَلْيَرْتَقُوْا فِى الْاَسْبَابِ

am lahum mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, falyartaqū fil-asbāb(i).

Nó an bhfuil ríocht neamh agus talún acu agus cad atá eatarthu? (Más ann dóibh), lig dóibh dreapadh suas na céimeanna (chun na bhflaitheas).

جُنْدٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُوْمٌ مِّنَ الْاَحْزَابِ

jundum mā hunālika mahzūmum minal-aḥzāb(i).

(Is) grúpa mór saighdiúirí atá ann a mbeidh an ruaig orthu.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).

Roimhe sin, shéan muintir Naoi, Ad agus Pharaoh, a raibh airm mhóra acu, (na haspail) freisin,

وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ

wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).

agus (mar an gcéanna) Samud, muintir Lut agus muintir Aikah. Seo iad na grúpaí atá i gcomhghuaillíocht (i gcoinne na n-aspal).

اِنْ كُلٌّ اِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ࣖ

in kullun illā każżabar-rusula faḥaqqa ‘iqāb(i).

D’inis siad uile bréag do na haspail, mar sin tuilleann siad mo phionós a mhothú.

وَمَا يَنْظُرُ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً مَّا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ

wa mā yanẓuru hā'ulā'i illā ṣaiḥataw wāḥidatam mā lahā min fawāq(in).

Agus an rud a bhí siad ag fanacht leis i ndáiríre ní raibh ach scread amháin, nach raibh aon sos ann.

وَقَالُوْا رَبَّنَا عَجِّلْ لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ

wa qālū rabbanā ‘ajjil lanā qiṭṭanā qabla yaumil-ḥisāb(i).

Agus dúirt siad, “A Thiarna, déan deifir leis an bpionós atá i ndán dúinn roimh lá an chuntais.”

اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).

Bí foighneach leis an méid a deir siad; agus cuimhnigh ar ár seirbhíseach Dawud a bhfuil neart aige; go deimhin bhí sé an-umhal (d'Allah).

اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ

innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).

Go deimhin, is Muide a chuireann na sléibhte faoi chois chun glóir a thabhairt dó (Dawud) tráthnóna agus ar maidin,

وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ

waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).

agus (Chuireamar faoi chois freisin) na héin i riocht bailithe. Bhí gach duine acu an-umhal (do Allah).

وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ

wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).

Agus neartaíomar a ríocht agus thugamar eagna agus eagna dó agus é ag cinneadh cúrsaí.

۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ

wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).

Agus an bhfuil scéala faighte agat faoi na daoine a raibh argóint acu nuair a dhreap siad balla an mihrab?

اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ

iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).

Nuair a tháinig siad isteach chun bualadh le Dawud ansin chuir a (theacht) iontas air. Dúirt siad, "Ná bíodh eagla ort! Táimid araon ag easaontas, rinne cuid againn éagóir ar a chéile; mar sin breithnigh go cothrom eadrainn agus ná claon ón bhfírinne agus treoraigh sinn ar an gcosán díreach."

اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ

inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).

Déanta na fírinne, bhí naoi ngabhar baineann is nócha ag mo dheartháir agus ní raibh ach ceann amháin agamsa, ansin dúirt sé, "Tabhair (do ghabhar) domsa! Agus bhuaigh sé orm sa díospóireacht."

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩

qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).

Dúirt sé (Dawud), "Go deimhin, rinne sé éagóir ort trí iarraidh go gcuirfí do ghabhar leis féin. Go deimhin, déanann go leor de na daoine atá ina gcomhpháirtithe éagóir ar dhaoine eile, seachas iad siúd a chreideann agus a dhéanann dea-ghníomhartha; agus ní dhéanann ach cúpla acu é sin." Agus bhí amhras ar Dhawud go raibh muid á thástáil; Mar sin d'iarr sé maithiúnas ar a Thiarna agus ansin thit sé síos agus rinne sé aithrí.

فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ

fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

Ansin mhaith Muid (a bhotún). Agus go deimhin, tá seasamh aige atá an-ghar dúinn agus áit mhaith le filleadh air.

يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ

yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).

(Dúirt Allah), "A Dhawud! Rinneamar calif (rialóir) díot ar talamh, mar sin tabhair breithiúnas cothrom idir daoine agus ná lean do mhianta, mar cuirfidh sé sin ar strae thú ó chonair Allah. Go deimhin, gheobhaidh siad siúd a théann ar strae ó chonair Allah pionós trom, mar gur dhearmad siad lá an chinnidh."

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۗذٰلِكَ ظَنُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنَ النَّارِۗ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā bāṭilā(n), żālika ẓannul-lażīna kafarū, fawailul lil-lażīna kafarū minan-nār(i).

Agus níor chruthaíomar na flaithis agus an talamh agus gach a bhfuil eatarthu in neamh. Sin é tuairim na n-easchreidmheach; is mairg do na heaschreidmhigh, mar rachaidh siad isteach sa Tine.

اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ

am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).

Ar cheart dúinn iad siúd a chreideann agus a dhéanann dea-ghníomhartha a chóireáil ar an gcaoi chéanna leo siúd a scaipeann urchóid ar domhan? Nó ar cheart dúinn iad siúd a bhfuil eagla orthu Allah a mheas ar an gcaoi chéanna leo siúd a dhéanann olc?

كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ مُبٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوْٓا اٰيٰتِهٖ وَلِيَتَذَكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ

kitābun anzalnāhu ilaika mubārakul liyaddabbarū āyātihī wa liyatażakkara ulul-albāb(i).

Tá an Leabhar (Al-Qur'an) a sheolamar anuas chugaibh lán de bheannacht ionas gur féidir leo a véarsaí a thuiscint agus ionas gur féidir le daoine slán intinne ceacht a fhoghlaim.

وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ

wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

Agus do Dhawud thugamar (mac darb ainm) Sulaiman; is é an seirbhíseach is fearr é. Go deimhin, bhí sé an-umhal (d'Allah).

اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ

iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).

(Cuimhnigh) nuair a taispeánadh dó tráthnóna amháin (capall) a bhí ceansa, (ach) an-tapa ag rith,

فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ

fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).

Ansin dúirt sé, “Go deimhin, is breá liom gach rud maith (na capaill), a chuireann i gcuimhne dom (mórgacht) mo Thiarna, go dtí go luíonn an ghrian.”

رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ

ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).

“Tabhair na capaill go léir ar ais chugam.” Ansin ghearr sé cosa agus muineál na gcapall de.

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ

wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).

Agus go deimhin, rinneamar tástáil ar Sholamón agus chuireamar ina luí ar a ríchathaoir é mar chorp (lagaithe ag breoiteacht), ansin rinne sé aithrí.

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).

Dúirt sé, “A Thiarna, maith dom agus tabhair ríocht dom nach mbeidh ag aon duine i mo dhiaidh. Go deimhin, is tusa an Tabhartóir.”

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ

fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).

Ansin chuireamar an ghaoth faoina chúram a shéid go maith de réir a ordaithe cibé áit a theastaigh uaidh,

وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ

wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).

agus (Ghéill muid dó freisin) na deamhain, na tógálaithe agus na tumadóirí uile,

وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ

wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).

agus daoine eile (deamhain) atá ceangailte i slabhraí.

هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).

Seo ár mbronntanas; tabhair (do dhaoine eile) nó coinnigh siar (duit féin) gan ríomh.

وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ

wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

Agus go deimhin, tá seasamh aige gar dúinn agus áit mhaith le filleadh air.

وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ

ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).

Agus cuimhnigh ar ár seirbhíseach Ayyub nuair a ghlaoigh sé ar a Thiarna, "Go deimhin, tá mé ag cur as dom le fulaingt agus tubaiste."

اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ

urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).

Deir Allah), "Buail do chosa; is uisce fionnuar é seo le haghaidh folctha agus óil."

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).

Agus bheannaíomar é (le hathcheangal) a theaghlaigh agus mhéadaíomar a líon, mar thrócaire uainn agus mar cheacht do dhaoine slána intinne.

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

Agus glac beart (féir) le do lámh, ansin buail é leis agus ná bris do mhionn. Go deimhin, fuaireamar (Ayyub) fear foighneach. Is é an seirbhíseach is fearr é. Go deimhin, bhí sé an-umhal (d'Allah).

وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ

ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).

Agus cuimhnigh ar ár seirbhísigh: Abrahám, Íosác agus Iacób a bhfuil cumhacht mhór agus eolas (ard) acu.

اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ

innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).

Go deimhin, d'íonamar iad trí mhoráltacht ard (a bhronnadh) orthu, is é sin le rá, trí an saol eile a mheabhrú (daoine) i gcónaí.

وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ

wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).

Agus go deimhin, ar ár taobh tá siad i measc na ndaoine is fearr a roghnaíodh.

وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ

ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).

Agus cuimhnigh ar Ismail, Ilyasa' agus Zulkifli. Tá siad uile i measc na ndaoine is deise.

هٰذَا ذِكْرٌ ۗوَاِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ لَحُسْنَ مَاٰبٍۙ

hāżā żikr(un), wa inna lil-muttaqīna laḥusna ma'āb(in).

Is onóir é seo (dóibh). Agus go deimhin, dóibh siúd atá cráifeach (tá an áit is fearr le filleadh ar fáil dóibh,

جَنّٰتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْاَبْوَابُۚ

jannāti ‘adnim mufattaḥatal lahumul-abwāb(u).

(eadhon) Gairdíní Éidin a bhfuil a ndoirse oscailte dóibh,

مُتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيْرَةٍ وَّشَرَابٍ

muttaki'īna fīhā yad‘ūna fīhā bifākihatin kaṡīratiw wa syarāb(in).

ann luíonn siad (ar tholg) agus iad ag iarraidh neart torthaí agus dí (sa pharthas sin).

۞ وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ اَتْرَابٌ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi atrāb(un).

agus in aice leo (tá aingil ann) a bhfuil a radharc lag agus atá den aois chéanna.

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ

hāżā mā tū‘adūna liyaumil-ḥisāb(i).

Seo an rud a gealladh duit lá an chinnidh.

اِنَّ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهٗ مِنْ نَّفَادٍۚ

ina hāżā larizqunā mā lahū min nafād(in).

Go deimhin, is foráil gan deireadh í seo uainn.

هٰذَا ۗوَاِنَّ لِلطّٰغِيْنَ لَشَرَّ مَاٰبٍۙ

hāżā, wa inna liṭ-ṭāgīna lasyarra ma'āb(in).

Seo é (a gcás). Agus go deimhin, dóibh siúd atá easumhal, tá drocháit ann le filleadh air,

جَهَنَّمَۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمِهَادُ

jahannam(a), yaṣlaunahā, fabi'sal-mihād(u).

(Eadhon) Ifreann ina rachaidh siad; mar sin is áit chónaithe olc í sin.

هٰذَاۙ فَلْيَذُوْقُوْهُ حَمِيْمٌ وَّغَسَّاقٌۙ

hāżā, falyażūqūhu ḥamīmuw wa gassāq(un).

Seo é (pionós ifrinn), mar sin lig dóibh blas a fháil air, (a ndeoch) uisce an-te agus uisce an-fhuar,

وَّاٰخَرُ مِنْ شَكْلِهٖٓ اَزْوَاجٌۗ

wa ākharu min syaklihī azwāj(un).

agus cineálacha éagsúla eile (pionós) cosúil leis sin.

هٰذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْۚ لَا مَرْحَبًا ۢبِهِمْ ۗ اِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ

hāżā faujum muqtaḥimum ma‘akum, lā marḥabam bihim, innahum ṣālun-nār(i).

(Dúradh leo), "Is grúpa mór é seo (de do leanúna) atá ag teacht le chéile libh (go hifreann)." Níl fáilte rompu mar i ndáiríre rachaidh siad go hifreann (a dúirt a gceannairí).

قَالُوْا بَلْ اَنْتُمْ لَا مَرْحَبًاۢ بِكُمْ ۗ اَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوْهُ لَنَاۚ فَبِئْسَ الْقَرَارُ

qālū bal antum lā marḥabam bikum, antum qaddamtumūhu lanā, fabi'sal-qarār(u).

(D’fhreagair a lucht leanúna), “Go deimhin, is tusa (níos oiriúnaí fós) nach bhfaigheann fáilte, mar is tusa a chuir sinn i ndoimhne, mar sin is í sin an áit is measa le fanacht.”

قَالُوْا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِى النَّارِ

qālū rabbanā man qaddama lanā hāżā fazidhu ‘ażāban ḍi‘fan fin-nār(i).

Dúirt siad (arís), "A Thiarna, cibé duine a chuireann isteach orainn sa seo (adzab), cuir an pionós faoi dhó air san ifreann."

وَقَالُوْا مَا لَنَا لَا نَرٰى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِّنَ الْاَشْرَارِ

wa qālū mā lanā lā narā rijālan kunnā na‘udduhum minal-asyrār(i).

Agus dúirt (na daoine easumhal), “Cén fáth nach bhféachaimid ar na daoine sin a mheasamar roimhe seo (ar domhan) a bheith ina n-olc (daoine gránna)?

اَتَّخَذْنٰهُمْ سِخْرِيًّا اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ

attakhażnāhum sikhriyyan am zāgat ‘anhumul-abṣār(u).

An ndearnamar magadh fúthu roimhe seo, nó an raibh sé mar gheall ar ár radharc a chosc orainn iad a fheiceáil?”

اِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ اَهْلِ النَّارِ ࣖ

inna żālika laḥaqqun takhāṣumu ahlin-nār(i).

Go deimhin, sin a tharlaíonn i ndáiríre, (eadhon) achrann i measc áitritheoirí Ifrinn.

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Abair (Muhammad), "Go deimhin níl ionam ach rabhaidh, níl aon dia ann ach Allah, an tUilechumhachtach, an Cumhachtach,

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumal-‘azīzul-gaffār(u).

(eadhon) Tiarna na bhflaitheas agus an domhain agus a bhfuil eatarthu, an Teachta is Cumhachtaí, an Teachta is Maithiúnaí.”

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظِيْمٌۙ

qul huwa naba'un ‘aẓīm(un).

Abair, "Is dea-scéal é sin (an Qur'an),

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ

antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).

gur chas tú uaidh.

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍۢ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

mā kāna liya min ‘ilmim bil-mala'il-a‘lā iż yakhtaṣimūn(a).

Ní raibh an t-eolas is lú agam faoi na al-mala'ul a'la (aingil) nuair a bhí siad ag argóint.

اِنْ يُّوْحٰىٓ اِلَيَّ اِلَّآ اَنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

iy yūḥā ilayya illā annamā ana nażīrum mubīn(un).

Tá sé nochtaithe dom nach bhfuil ionam ach rabhaidh shoiléir.”

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ

iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).

(Cuimhnigh) nuair a dúirt do Thiarna leis na haingil, “Go deimhin, cruthóidh mé duine as cré.

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).

Ansin nuair a bheidh an eachtra foirfeachta agam agus mo spiorad (cruthú) análaithe agam ann; Mar sin, géill duit féin trí thú féin a chromadh dó."

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

Ansin chrom na haingil go léir síos,

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).

ach amháin an Diabhal; déanann sé gaisce agus baineann sé leis an ngrúpa neamhchreidmheach.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ

qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).

Dúirt (Allah), "A Shátan, cad a choisceann ort umhlú síos don rud a chruthaigh mé le mo chumhacht. An bhfuil tú bródúil asat féin nó an mbraitheann tú gur ball de ghrúpa (níos airde) thú?"

قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

Dúirt (Iblis), "Is fearr mé ná é, mar chruthaigh Tú mé as tine, ach chruthaigh Tú é as talamh."

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ

qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).

Dúirt (Allah), "Téigh amach as neamh ansin! Go deimhin, is créatúr mallaithe thú."

وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).

Agus go deimhin, fanfaidh mo mhallacht oraibh go dtí lá an bhreithiúnais.”

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

Dúirt (Iblis), "A Thiarna, cuir ar fionraí mé go dtí an lá a n-aiséirítear iad."

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).

Dúirt (Allah), "Mar sin tá tú i measc na ndaoine a bhfuil faoiseamh tugtha dóibh,

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

go dtí an lá ceaptha (Lá an Bhreithiúnais).

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

D’fhreagair (an Diabhal), “As do ghlóir, cuirfidh mé ar strae iad go léir,

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

ach amháin do shearbhóntaí atá roghnaithe ina measc.”

قَالَ فَالْحَقُّۖ وَالْحَقَّ اَقُوْلُۚ

qāla fal-ḥaqq(u), wal-ḥaqqa aqūl(u).

Dúirt (Allah), “Mar sin, an rud atá fíor (is é mo mhionn é), agus an fhírinne amháin a deirim.

لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'amla'anna jahannama minka wa mimman tabi‘aka minhum ajma‘īn(a).

Go deimhin, líonfaidh mé ifreann leatsa agus leo siúd a leanann thú i measc na ndaoine uile."

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).

Abair (Muhammad), "Ní iarraim an luach saothair is lú ort as (mo sheanmóireacht); agus ní duine mé a chumann rudaí."

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

Níl anseo (Al-Qur'an) ach rabhadh don dúlra uile.

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ

wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).

Agus go deimhin, beidh a fhios agat (fírinne) a nuachta (an Qur'an) tar éis tamaill.”