Q.S Al-Qamar (اَلْقَمَر) - 55 Àireamh nan Rannan

اِقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ

iqtarabatis-sā‘atu wansyaqqal-qamar(u).

De réir mar a thagann (Lá an Bhreithiúnais) níos gaire, scoiltfidh an ghealach.

وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ

wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).

Agus má fheiceann siad (na polaiteoirí) comhartha (míorúilt), casann siad uathu agus deir siad, "(Is) draíocht leanúnach í seo."

وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ

wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).

Agus shéan siad (Muhammad) agus lean siad a mhianta, cé go raibh foraithne ag gach ní.

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنَ الْاَنْۢبَاۤءِ مَا فِيْهِ مُزْدَجَرٌۙ

wa laqad jā'ahum minal-ambā'i mā fīhi muzdajar(un).

Agus go deimhin, tá roinnt scéalta tagtha chucu ina bhfuil bagairtí (go dtí an t-eas-chreidiúint),

حِكْمَةٌ ۢ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُۙ

Ḥikmatum bāligatun famā tugnin-nużur(u).

(is é sin) eagna foirfe, ach níl na rabhaidh úsáideach (dóibh),

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ اِلٰى شَيْءٍ نُّكُرٍۙ

fa tawalla ‘anhum, yauma yad‘ud-dā‘i ilā syai'in nukur(in).

Mar sin, cas do dhroim (Muhammad) uathu an lá (a) a thugann an glaoiteoir (an t-aingeal) cuireadh (dóibh) chuig rud éigin míthaitneamhach (lá an bhreithiúnais),

خُشَّعًا اَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ كَاَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنْتَشِرٌۙ

khusysya‘an abṣāruhum yakhrujūna minal-ajdāṡi ka'annahum jarādum muntasyir(un).

Bhí a súile síos nuair a tháinig siad amach as na huaigheanna, amhail is dá mba dreancaidí ag eitilt iad,

مُّهْطِعِيْنَ اِلَى الدَّاعِۗ يَقُوْلُ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ

muhṭi‘īna ilad-dā‘(i), yaqūlul-kāfirūna hāżā yaumun ‘asir(un).

go humhal tháinig siad láithreach chuig an té a ghlaoigh. Deir siad siúd nach gcreideann, “Is lá deacair é seo.”

۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ فَكَذَّبُوْا عَبْدَنَا وَقَالُوْا مَجْنُوْنٌ وَّازْدُجِرَ

każżabat qablahum qaumu nūḥin fakażżabū ‘abdanā wa qālū majnūnuw wazdujir(a).

Roimhe sin, d’inis muintir Naoi bréag freisin (an teachtaire), agus mar sin d’inis siad bréag dár seirbhíseach (Noi) agus dúirt siad, “Is fear ar mire é!” Ansin ruaig sé é le bagairtí.

فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَغْلُوْبٌ فَانْتَصِرْ

fa da‘ā rabbahū annī maglūbun fantaṣir.

Mar sin ghearáin sé (Noi) lena Thiarna, "Go deimhin, tá mé buailte, mar sin cabhraigh (liom)."

فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ

fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).

Ansin d’oscail Muid doirse na bhflaitheas trí uisce a dhoirt amach (a sheoladh anuas),

وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ

wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).

agus chuireamar tobair uisce ag stealladh amach as an talamh, agus bhuail na (huiscí) le chéile ionas gur (shreabh siad thar maoil, ag cruthú) riocht (tubaiste) a bhí socraithe.

وَحَمَلْنٰهُ عَلٰى ذَاتِ اَلْوَاحٍ وَّدُسُرٍۙ

wa ḥamalnāhu ‘alā żāti alwāḥiw wa dusur(in).

Agus d’iompraíomar é (Noi) ar long déanta as cláir agus peigíní,

تَجْرِيْ بِاَعْيُنِنَاۚ جَزَاۤءً لِّمَنْ كَانَ كُفِرَ

tajrī bi'a‘yuninā, jazā'al liman kāna kufir(a).

a sheol faoinár gcúram (maoirseacht) mar dhíoltas dóibh siúd a diúltaíodh (a muintir).

وَلَقَدْ تَّرَكْنٰهَآ اٰيَةً فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqat taraknāhā āyatan fahal mim muddakir(in).

Agus go deimhin, rinneamar comhartha (ceacht) den long sin. Mar sin, an bhfuil aon duine sásta ceachtanna a ghlacadh?

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

Mar sin, nach uafásach mo phionós agus mo rabhadh!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

Agus go deimhin, rinneamar an Corán éasca le haghaidh rabhaidh, mar sin an bhfuil aon duine ann ar mian leis aird a thabhairt air?

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

każżabat ‘ādun fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

Shéan muintir 'Ad é freisin. Mar sin, cé chomh huafásach is atá mo phionós agus mo rabhadh!

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْ يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّۙ

innā arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī yaumi naḥsim mustamirr(in).

Go deimhin, shéideamar gaoth an-láidir orthu i lá na mí-ádh leanúnach,

تَنْزِعُ النَّاسَۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنْقَعِرٍ

tanzi‘un-nās(a), ka'annahum a‘jāzu nakhlim munqa‘ir(in).

rud a fhágann go dtiteann daoine síos, tá siad cosúil le crainn pailme dáta atá tite síos lena bhfréamhacha.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

Mar sin, nach uafásach mo phionós agus mo rabhadh!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

Agus go deimhin, rinneamar an Corán éasca le haghaidh rabhaidh, mar sin an bhfuil aon duine ann ar mian leis aird a thabhairt air?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِالنُّذُرِ

każżabat ṡamūdu bin-nużur(i).

Shéan muintir Samud an rabhadh freisin.

فَقَالُوْٓا اَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍ

fa qālū abasyaram minnā wāḥidan nattabi‘uh(ū), innā iżal lafī ḍalāliw wa su‘ur(in).

Mar sin dúirt siad, "Conas a leanfaimid duine (gnáth) inár measc? Go deimhin, ansin táimid imithe ar strae i ndáiríre agus táimid ar mire."

ءَاُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ اَشِرٌ

a'ulqiyaż-żikru ‘alaihi mim baininā bal huwa każżābun asyir(un).

An nochtadh an nochtadh sin dó inár measc? Is cinnte gur bréagadóir an-uaibhreach é (Saleh) agus gur sotalach é."

سَيَعْلَمُوْنَ غَدًا مَّنِ الْكَذَّابُ الْاَشِرُ

saya‘lamūna gadam manil-każżābul-asyir(u).

Níos déanaí gheobhaidh siad amach cé atá bréagadóir (agus) sotalach i ndáiríre.

اِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْۖ

innā mursilun-nāqati fitnatal lahum fartaqibhum waṣṭabir.

Go deimhin, cuirfimid camall baineann mar thriail dóibh, mar sin fan orthu agus bí foighneach (Saleh).

وَنَبِّئْهُمْ اَنَّ الْمَاۤءَ قِسْمَةٌ ۢ بَيْنَهُمْۚ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ

wa nabbi'hum annal-mā'a qismatum bainahum, kullu syirbim muḥtaḍar(un).

Agus cuir in iúl dóibh go bhfuil an t-uisce roinnte eatarthu (leis an gcamall baineann); tá ceart ag gach duine ól.

فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطٰى فَعَقَرَ

fa nādau ṣāḥibahum fa ta‘āṭā fa ‘aqar(a).

Mar sin ghlaoigh siad ar a gcara, ansin rug sé (an camall) agus ghearr sé suas é.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fakaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

Mar sin, nach uafásach mo phionós agus mo rabhadh!

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَكَانُوْا كَهَشِيْمِ الْمُحْتَظِرِ

innā arsalnā ‘alaihim ṣaiḥataw wāḥidatan fa kānū kahasyīmil-muḥtaẓir(i).

Chuireamar toirneach ard orthu, agus d’éirigh siad cosúil le stoic thirime, lofa.

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

Agus go deimhin, rinneamar an Corán éasca le haghaidh rabhaidh, mar sin an bhfuil aon duine ann ar mian leis aird a thabhairt air?

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطٍ ۢبِالنُّذُرِ

każżabat qaumu lūṭim bin-nużur(i).

Shéan muintir Lut an rabhadh freisin.

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ

innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).

Go deimhin, chuireamar stoirm orthu a d’iompair clocha (a thit orthu), seachas teaghlach Lut. Shábháil muid iad roimh bhreacadh an lae,

نِّعْمَةً مِّنْ عِنْدِنَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ شَكَرَ

ni‘matam min ‘indinā, każālika najzī man syakar(a).

mar fhabhar uainn. Mar sin tugtar luach saothair dóibh siúd atá buíoch.

وَلَقَدْ اَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ

wa laqad anżarahum baṭsyatanā fa tamārau bin-nużur(i).

Agus go deimhin, bhí sé (Lut) tar éis rabhadh a thabhairt dóibh faoinár bpionós, ach shéan siad mo rabhadh.

وَلَقَدْ رَاوَدُوْهُ عَنْ ضَيْفِهٖ فَطَمَسْنَآ اَعْيُنَهُمْ فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

wa laqad rāwadūhu ‘an ḍaifihī fa ṭamasnā a‘yunahum fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

Agus go deimhin, chuir siad ina luí air (a chuid aíonna a thabhairt ar láimh) (dóibh), ansin dhallamar a súile, mar sin mothaígí Mo phionós agus Mo rabhadh!

وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّۚ

wa laqad ṣabbaḥahum bukratan ‘ażābum mustaqirr(un).

Agus go deimhin, an lá dár gcionn beidh pionós buan orthu i ndáiríre.

فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

Mar sin, mothaigh mo phionós agus mo rabhadh!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

Agus go deimhin, rinneamar an Corán éasca le haghaidh rabhaidh, mar sin an bhfuil aon duine ann ar mian leis aird a thabhairt air?

وَلَقَدْ جَاۤءَ اٰلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُۚ

wa laqad jā'a āla fir‘aunan-nużur(u).

Agus go deimhin, bhí rabhadh tagtha chuig teaghlach Pharaoh.

كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كُلِّهَا فَاَخَذْنٰهُمْ اَخْذَ عَزِيْزٍ مُّقْتَدِرٍ

każżabū bi'āyātinā kullihā fa'akhażnāhum akhża ‘azīzim muqtadir(in).

Shéan siad ár míorúiltí go léir, agus mar sin phionósamar iad le pionós ón Uilechumhachtach, an tUilechumhachtach.

اَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِّنْ اُولٰۤىِٕكُمْ اَمْ لَكُمْ بَرَاۤءَةٌ فِى الزُّبُرِۚ

akuffārukum khairum min ulā'ikum am lakum barā'atun fiz-zubur(i).

An bhfuil na heaschreidmhigh in bhur measc (na polaiteoirí) níos fearr ná iad, nó an raibh dearbhú saoirse (ó phionós) agaibh sna scrioptúir roimhe seo?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ

am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).

Nó deir siad, "Is grúpa aontaithe muid a bhuafaidh cinnte."

سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّوْنَ الدُّبُرَ

sayuhzamul-jam‘u wa yuwallūnad-dubur(a).

Is cinnte go gcríochnófar an grúpa sin agus rachaidh siad ar gcúl.

بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ اَدْهٰى وَاَمَرُّ

balis-sā‘atu mau‘iduhum was-sā‘atu adhā wa amarr(u).

Déanta na fírinne, is é Lá an Bhreithiúnais an lá a gealladh dóibh agus tá Lá an Bhreithiúnais níos uafásaí agus níos searbha.

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍۘ

innal-mujrimīna fī ḍalāliw wa su‘ur(in).

Go deimhin, bíonn siadsan a pheacaíonn ar earráid (sa saol seo) agus beidh siad in ifreann (sa saol eile).

يَوْمَ يُسْحَبُوْنَ فِى النَّارِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْۗ ذُوْقُوْا مَسَّ سَقَرَ

yauma yusḥabūna fin-nāri ‘alā wujūhihim, żūqū massa saqar(a).

An lá a tarraingíodh go hifreann iad ar a aghaidh. (Dúradh leo), "Blais teagmháil tine ifrinn."

اِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنٰهُ بِقَدَرٍ

innā kulla syai'in khalaqnāhu biqadar(in).

Go deimhin, chruthaíomar gach rud de réir tomhais.

وَمَآ اَمْرُنَآ اِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ ۢبِالْبَصَرِ

wa mā amrunā illā wāḥidatun kalamḥim bil-baṣar(i).

Agus níl inár n-ordú ach (le) focal amháin cosúil le caochadh na súl.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَآ اَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad ahlaknā asy-yā‘akum fahal mim muddakir(in).

Agus go deimhin, scriosamar iad siúd a bhí cosúil libhse (an neamhchreideamh). Mar sin, an bhfuil aon duine sásta ceachtanna a ghlacadh?

وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوْهُ فِى الزُّبُرِ

wa kullu syai'in fa‘alūhu fiz-zubur(i).

Agus taifeadadh gach a raibh déanta acu i leabhair nótaí.

وَكُلُّ صَغِيْرٍ وَّكَبِيْرٍ مُّسْتَطَرٌ

wa kullu ṣagīriw wa kabīrim mustaṭar(un).

Agus tá gach rud (beag agus mór) scríofa.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَهَرٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa nahar(in).

Go deimhin, bíonn na cráifeacha i ngairdíní agus in aibhneacha,

فِيْ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيْكٍ مُّقْتَدِرٍ ࣖ

fī maq‘adi ṣidqin ‘inda malīkim muqtadir(in).

in áit fhabhrach i láthair Dé Uilechumhachtach.