وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).
“Ia manatua fo‘i le taimi na fai atu ai Mose i ona tagata, “Ua poloa‘i atu le Atua ‘iā te ‘outou e fasia se povi fafine.” Na latou fesili mai, “Pe tou te tauemu ‘ea ‘iā i matou?” Na tali atu o ia (Mose), “Ou te sulufa‘i atu ‘iā te Ia, ‘ina ne‘i ‘ou i ai fa‘atasi ma ē vālea.”
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).
Ua latou fai atu, “Ia e ole atu i lou Ali‘i mo i matou e fa‘amatala mai ia i matou e uiga i lenā (povi fafine).” Na tali atu o ia (Mose), “Na fetalai mai o ia (Allah) e lē toeaina pe la‘itiiti fo‘i le povi fafine, (ae) o lo‘o i le va. O lea ia e faia mea ua poloa‘iina atu ai ‘iā te oe.”
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).
Ua latou fai atu, “Ia e ole atu i lou Ali‘i mo i matou e fa‘amatala mai po o le ā lona lanu.” Na tali atu o ia (Mose), “Na fetalai mai o ia (Allah), o le povi fafine e samasama uliuli lona lanu, e fiafia i ai i latou o ē va‘ai i ai.”
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).
Ua latou fai atu, "Ia e ole atu i lou Ali'i mo i matou e fa'amatala mai ia i matou e uiga i lena (povi fafine). (Auā) e moni e le'i manino mai ia i matou le povi, afai e finagalo i ai le Atua, e mautinoa lava matou te maua le ta'ita'iga."
قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ
qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).
Na tali atu o ia (Mose), "Na fetalai mai o ia (Allah), o le povi fafine e leʻi faʻaaogaina lava e suatia ai le fanua ma e leʻi faʻasusuina ai foʻi faʻatoʻaga, e malolosi ma e leai ni ila." Na latou fai mai, "Ia e faʻamatala mai nei le mea moni." Ona latou fasia lea o ia, ma e toetoe lava a le mafai ona latou faʻatinoina (le poloaʻiga).