وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).
Ва (ёд кунед), вақте ки Мусо ба қавми худ гуфт: «Худо ба шумо фармон медиҳад, ки говеро бикушед». Гуфтанд: «Оё моро масхара мекунӣ?» (Мӯсо) гуфт: «Ба Худо паноҳ мебарам, ки аз нодонон набошам».
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).
Гуфтанд: «Аз Парвардигорат бихоҳ, ки моро дар бораи он (гови мода) ба мо баён кунад». Мусо (Худо) ҷавоб дод: «Худо (Худо) гуфт, ки гов на пир аст ва на ҷавон, балки миёна аст. Пас, он чиро, ки ба ту фармон дода мешавад, анҷом деҳ».
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).
Гуфтанд: «Аз Парвардигорат бихоҳ, ки барои мо равшан кунад, ки ранги он чист?» Мусо (а) ҷавоб дод: «Худо (а) гуфт, ки (гов) гови модаест, ки рангаш зарди тира аст, ки ба касоне, ки ба он менигаранд, писанд меояд».
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).
Гуфтанд: «Аз Парвардигорат бихоҳ, ки моро дар бораи он (гови мода) ба мо шарҳ диҳад. (Зеро) дар ҳақиқат, гов ҳанӯз барои мо равшан нашудааст ва агар Худо хоҳад, мо ҳидоят меёбем».
قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ
qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).
Мусо (а) ҷавоб дод: «Худо (а) гуфт: «Ин гов гови модаест, ки ҳеҷ гоҳ барои шудгор кардани замин ва обёрии зироатҳо истифода нашудааст, солим ва бедоғ». Гуфтанд: «Акнун ҳақиқатро баён кун». Сипас ӯро куштанд ва базӯр (фармонро) иҷро карданд.