وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
۽ (ياد ڪريو) جڏهن اسان چيو ته هن زمين (بيت المقدس) ۾ داخل ٿيو، پوءِ اتي جيڪي وڻيو سو مزيدار کائو. ۽ ان جي دروازي ۾ سجدو ڪندي داخل ٿيو ۽ چئو ته اسان کي (اسان جي گناهن کان) نجات ڏيو، بيشڪ اسين توهان جون غلطيون معاف ڪنداسين. ۽ نيڪي ڪندڙن لاءِ اسين (نعمتون) وڌائينداسين.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ
alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).
ڇا توهان موسيٰ جي وفات کان پوءِ بني اسرائيل جي سردارن کي نه ڏٺو، جڏهن انهن پنهنجي هڪ نبي کي چيو ته اسان لاءِ هڪ بادشاهه مقرر ڪريو ته اسين الله جي راهه ۾ جنگ ڪنداسين. انهن جي نبي چيو ته شايد جيڪڏهن توهان تي جنگ فرض ڪئي وڃي ته توهان نه وڙهندا؟ انهن چيو ته اسان الله جي راهه ۾ ڇو نه وڙهون جڏهن ته اسان کي پنهنجن گهرن مان ڪڍيو ويو آهي ۽ پنهنجن ٻارن کان الڳ ڪيو ويو آهي؟ پر جڏهن انهن تي جنگ فرض ڪئي وئي ته انهن مان ٿورن کان سواءِ سڀئي ڦري ويا. ۽ الله ظالمن کي ڄاڻندڙ آهي.
يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ
yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).
اي منهنجي قوم! پاڪ زمين (فلسطين) ۾ داخل ٿيو جيڪا الله توهان لاءِ مقرر ڪئي آهي ۽ (دشمن جي ڊپ کان) پوئتي نه هٽو نه ته نقصان ۾ پئجي ويندا.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
ٻن ماڻهن چيو جيڪي پرهيزگار هئا، جن کي الله طرفان نعمت ملي هئي، "انهن تي (ملڪ جي) دروازي کان حملو ڪريو، جيڪڏهن توهان ان ۾ داخل ٿيو ته ضرور ڪامياب ٿيندا. ۽ جيڪڏهن توهان ايمان وارا آهيو ته صرف الله تي ڀروسو ڪريو."
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
انهن چيو ته اي موسيٰ! جيستائين اهي ان ۾ آهن، اسين ڪڏهن به ان ۾ داخل نه ٿينداسون، تنهن ڪري پنهنجي رب سان گڏ وڃو ۽ توهان ٻنهي سان وڙهو. اسان کي هتي رهڻ ڏيو.
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
۽ (ياد ڪريو) جڏهن انهن (بني اسرائيلن) کي چيو ويو ته هن زمين (بيت المقدس) ۾ رهو ۽ (ان جي پيداوار) مان جتان چاهيو کائو ۽ چئو ته اسان کي اسان جي گناهن کان نجات ڏيو ۽ دروازي ۾ سجدو ڪندي داخل ٿيو ته اسان توهان جي گناهن کي معاف ڪنداسين. بعد ۾ اسان نيڪي ڪندڙن کي (انعام) وڌائينداسين.