Принять ислам, нажмите здесь
Ислом Ал-Ҳақ: Қуръон ва Ҳадис
(Исломи ҳақиқӣ)



Мавзӯъ - Al-Qur'an Kisah-kisah dan perumpamaan dalam Al Qur'an Kisah-kisah Al Qur'an Kisah bangsa Yahudi dalam Al Qur'an Mengajak bangsa Yahudi untuk jihad

Натиҷаҳои ҷустуҷӯи оятҳо :
Ҳамагӣ оятҳо : 6
58
Q.S Ал-Бақара (2:58)

وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).

Ва (ёд кунед) он вақтро, ки гуфтем: «Ба ин сарзамин (Байтулмақдис) дароед ва аз хӯрокҳои гуногуне, ки дар он ҷо ҳастанд, лаззат баред ва аз дарвозаи он саҷда кунед ва бигӯед: «Моро аз гуноҳонамон раҳо кун», албатта, мо хатоҳои шуморо мебахшем ва барои некӯкорон (неъматҳо)-ро афзун хоҳем кард».


246
Q.S Ал-Бақара (2:246)

اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ

alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

Оё пешвоёни банӣ-Исроилро пас аз марги Мӯсо надидӣ, ки ба яке аз паёмбаронашон гуфтанд: «Барои мо подшоҳе таъин кун, то дар роҳи Худо ҷанг кунем». Пайғамбарашон гуфт: «Шояд агар ҷанг бар шумо муқаррар шуда бошад, шумо ҷанг накунед?» Гуфтанд: «Чаро мо дар роҳи Худо ҷанг накунем, дар ҳоле ки моро аз хонаҳоямон берун карда ва аз фарзандонамон ҷудо кардаем?» Аммо вақте ки ҷанг бар онҳо муқаррар шуд, рӯй гардонданд, ба ҷуз андаке аз онҳо. Ва Худо ба ситамкорон огоҳ аст.


21
Q.S Ал-Моида (5:21)

يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

Эй қавми ман, ба сарзамини муқаддасе (Фаластин), ки Худо барои шумо муқаррар кардааст, ворид шавед ва (аз тарси душман) барнагардед, вагарна зиёнкор хоҳед буд.


23
Q.S Ал-Моида (5:23)

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

Ду мард аз ҷумлаи парҳезгорон, ки Худо ба онҳо неъмат дода буд, гуфтанд: «Аз дарвозаи (сарзамини) онон ба онҳо ҳамла кунед. Агар ба он дохил шавед, албатта пирӯз хоҳед шуд. Ва агар мӯъмин бошед, танҳо бар Худо таваккал кунед».


24
Q.S Ал-Моида (5:24)

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

Гуфтанд: «Эй Мусо! То он даме, ки онҳо дар он ҷо ҳастанд, мо ҳаргиз ба он ҷо дохил нахоҳем шуд. Пас, бо Парвардигорат бирав ва бо ҳардуи худ биҷанг. Бигзор мо дар ин ҷо бимонем».


161
Q.S Ал-Аъроф (7:161)

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

Ва (ёд кунед), вақте ки ба онҳо (банӣ Исроил) гуфта шуд: «Дар ин сарзамин (Байтулмақдис) сукунат кунед ва аз (меваҳои) он ҳар ҷое, ки мехоҳед, бихӯред». Ва бигӯед: «Моро аз гуноҳонамон дур кунед ва бо саҷда аз дарвоза дохил шавед, то хатоҳои шуморо биёмурзем». Баъдан, Мо барои некӯкорон (аъмоли некӯкорон) подош хоҳем дод.