وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
و (به یاد داشته باشید) هنگامی که گفتیم: «در این سرزمین (بیت المقدیس) داخل شوید، سپس (از غذاهای مختلف) که در آنجا هستند هر طوری که دوست دارید، خوشمزه بخورید و در حالیکه تعظیم می کنید، وارد دروازه آن شوید، و بگویید: "ما را از گناهان ما نجات دهید،" یقیناً ما اشتباهات شما را می بخشیم و (نعمت ها) را برای کسانی که نیکی می کنند، افزایش خواهیم داد.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ
alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).
آیا سران بنی اسرائیل را پس از مرگ موسی متوجه نشدی که به پیامبرشان گفتند: «برای ما پادشاهی تعیین کن، یقیناً در راه خدا میجنگیم». پیامبرشان پاسخ داد: «آیا ممکن است که اگر جنگیدن بر شما واجب بود، شما هم جنگ نمیکردید؟» پاسخ دادند: «چرا ما در راه خدا نمیجنگیم، در حالیکه ما از زادگاههای خود رانده شدهایم و (از) فرزندان خود جدا شدهایم؟» اما هنگامی که جنگ بر آنان تحمیل شد، به استثنای تعداد اندکی از آنان، روگردان شدند. و خداوند ظالمان را آگاه است.
يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ
yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).
ای مردم من! وارد سرزمین مقدس (فلسطین) شوید که الله متعال برای شما قرار داده است، و (از ترس دشمن) به عقب برنگردید، وگرنه شما بازنده خواهید بود.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
دو مرد در میان آنهاییکه متقی بودند، که توسط الله لطف داده شده بود گفتند، "به آنها از طریق دروازه (کشور) حمله کنید. اگر شما داخل آن شوید یقیناً برنده خواهید شد. و اگر شما مومن هستید، فقط به الله توکل کنید. "
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
آنها گفتند، "ای موسی! ما هیچگاه به آن داخل نخواهیم شد تا زمانیکه آنها در آن باشند، پس با پروردگارت برو، و با هر دوی شما بجنگ. بگذارید ما فقط اینجا بمانیم. "
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
و (به یاد داشته باشید)، هنگامی که به آنها (بنی اسرائیل) گفته شد: «در این سرزمین (بیت المقدیس) ساکن شوید و هر جا که بخواهید از (محصول آن) بخورید». و بگویید ما را از گناهان نجات دهید و در حال رکوع وارد دروازه شوید و ما خطاهای شما را میبخشیم». بعداً ما (پاداش) را به کسانیکه خوب میکنند افزایش خواهیم داد.