وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
Беҙ: «Был ергә инегеҙ, унда булған ризыҡтарҙы үҙегеҙ теләгәнсә тәмле итеп ашағыҙ, уның ҡапҡаһынан баш эйеп инегеҙ һәм: «Беҙҙе (гонаһтарыбыҙҙан) ҡотҡарығыҙ», — тип әйткәйнек, һис шикһеҙ, Беҙ һеҙҙең хаталарығыҙҙы ғәфү итербеҙ.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ
alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).
Муса үлгәндән һуң, Исраил балаларының етәкселәренә иғтибар итмәнегеҙме, улар пәйғәмбәрҙәренә: «Беҙгә батша тәғәйенлә, беҙ Аллаһ юлында һуғышырбыҙ», – тинеләр. Уларҙың пәйғәмбәре: «Әгәр ҙә һеҙгә һуғыш фарыз булһа, һеҙ ҙә һуғышмаҫ инегеҙме?» Улар: «Беҙ тыуған ҡалаларыбыҙҙан ҡыуылып, балаларыбыҙҙан (айырылып) тороп, ни өсөн Аллаһ юлында һуғышмайбыҙ?» Әммә уларға һуғыш йөкмәтелгәс, улар, аҙ ғына һанлы кешеләрҙән башҡа, кире боролдолар. Аллаһ залимдарҙы белеп тора.
يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ
yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).
Эй, халҡым! Аллаһы Тәғәлә һеҙгә билдәләгән изге ергә (Фәләстингә) инегеҙ һәм (дошмандан ҡурҡып) кире боролмағыҙ, юғиһә һеҙ еңелеүсе булырһығыҙ.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
Аллаһ тарафынан ниғмәтләнгән тәҡүәлеләрҙән ике кеше әйтте: «Уларға илдең ҡапҡаһынан һөжүм итегеҙ, әгәр ҙә унда инһәгеҙ, һис шикһеҙ, еңерһегеҙ.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
Улар: «Эй, Муса, улар унда булғанда, беҙ унда бер ҡасан да инмәйбеҙ, шуға күрә Раббың менән бергә бар һәм икегеҙ менән дә һуғышығыҙ, беҙ бында ғына ҡалайыҡ», — тинеләр.
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
Уларға: «Был ерҙә (Бәйтүлмәкдис) йәшәгеҙ һәм ҡайҙа теләйһегеҙ, шунда ашағыҙ», — тип әйтелде. Һәм: «Беҙҙе гонаһтарыбыҙҙан ҡотҡар һәм баш эйеп ҡапҡанан ин, хаталарыңды ғәфү итербеҙ», — тип әйт. Һуңынан изгелек ҡылғандарға (сауаптарҙы) арттырырбыҙ.