۞ وَهُوَ الَّذِيْ مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَّهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۚ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَّحِجْرًا مَّحْجُوْرًا
wa huwal-lażī marajal-baḥraini hāżā ‘ażbun furātuw wa hāżā milḥun ujāj(un), wa ja‘ala bainahumā barzakhaw wa ḥijram maḥjūrā(n).
E o l’é Lê ch’o lascia che i doî mâ sciortan (da-a rente); questo o l'é sciätou e fresco e l'atro o l'é ben ben salou e amao; e o l’à fæto tra de loiatri unna miagia e un confin impenetrabili.
اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ
am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
No l’é Lê (Allah) ch’o l’à fæto da tæra un pòsto d’abitaçion, ch’o l’à fæto di sciummi inte seu crenatue, ch’o l’à fæto de montagne pe (stabilizzâla) e ch’o l’à fæto un divisô tra doî mâ? Gh’é (un atro) dê feua che Allah? In veitæ, a ciù parte a no ô sa.
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيٰنِۙ
marajal-baḥraini yaltaqiyān(i).
O l'à lasciou scorî doî mâ che (alloa) se son incontræ tutti doî,
بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا يَبْغِيٰنِۚ
bainahumā barzakhul lā yabgiyān(i).
tra i doî gh’é un limite che nisciun de doî o passa.