وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
மேலும், நாம் வானவர்களிடம், "ஆதமுக்குப் பணிந்து போங்கள்!" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள். அவ்வாறே ஷைத்தானைத் தவிர மற்ற அனைவரும் பணிந்து போனார்கள். அவன் மறுக்கிறான், தற்பெருமை கொள்கிறான், மேலும் அவன் நிராகரிப்போர் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவன்.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ
wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).
மேலும், அவனிடம், “அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுவாயாக” என்று கூறப்பட்டபோது, பாவம் செய்வதற்கு அவனது கர்வம் எழுந்தது. எனவே, அவனுக்கு நரகம் நரகமே; நிச்சயமாக (அந்த நரகம்) வாழ்வதற்கு மிக மோசமான இடமாகும்.
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
மேலும் அவர்களின் நபி அவர்களிடம், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ் தாலூத்தை உங்கள் அரசராக நியமித்துள்ளான்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "அவனை விட நாங்கள் அரசாட்சிக்கு அதிக தகுதியுடையவர்களாக இருந்தும், அவனுக்கு அதிக செல்வம் வழங்கப்படாமலும் இருந்தபோது, தாலூத் எப்படி எங்கள் மீது அரசாட்சியைப் பெற்றான்?" என்று பதிலளித்தனர். (நபி) அவர்கள், "அல்லாஹ் அவனை உங்களுக்காக (அரசராக) தேர்ந்தெடுத்து, உங்களுக்கு மேலான அறிவையும் உடல் திறன்களையும் வழங்கியுள்ளான்" என்று பதிலளித்தனர். அல்லாஹ் தான் நாடியவருக்குத் தன் அரசை அளிக்கிறான், மேலும் அல்லாஹ் அனைத்தையும் சூழ்ந்தவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
மேலும் அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்; அவனுக்கு எதையும் இணைவைக்காதீர்கள். பெற்றோர்கள், நெருங்கிய உறவினர்கள், அனாதைகள், ஏழைகள், அருகிலும் தொலைவிலும் உள்ள அண்டை அயலார், உடன் பணிபுரிபவர்கள், இப்னு ஸாபில் மற்றும் உங்களிடம் உள்ள பணியாளர்கள் ஆகியோரிடம் அன்பாக இருங்கள். நிச்சயமாக, ஆணவமும் தற்பெருமையும் கொண்டவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.
لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا
lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).
மஸீஹ் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அடியாராக ஆவதற்குச் சிறிதும் தயக்கம் காட்டவில்லை; அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் நெருக்கமான வானவர்களும் அவ்வாறே இருந்தனர். மேலும், எவர் அவனை வணங்கத் தயங்கி, தற்பெருமை கொள்கிறாரோ, அவர்கள் அனைவரையும் அல்லாஹ் தன் பக்கம் ஒன்று திரட்டுவான்.
فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا
fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).
நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களுக்கு, அல்லாஹ் அவர்களுடைய கூலிகளை முழுமையாக வழங்குவான்; மேலும், தனது அருட்கொடையிலிருந்து அவற்றை அதிகப்படுத்துவான். ஆனால், (அல்லாஹ்வை வணங்க) மறுத்து, ஆணவம் கொள்பவர்களுக்கு, அல்லாஹ் வேதனையான தண்டனையை வழங்குவான். மேலும், அல்லாஹ்வைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு பாதுகாவலனோ உதவியாளனோ இருக்க மாட்டார்கள்.
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
அல்லது, “வேதம் எங்களுக்கு அருளப்பட்டிருந்தால், அவர்களை விட நாங்கள் மேலான வழிகாட்டலைப் பெற்றிருப்போம்” என்று நீங்கள் கூறாமல் இருப்பதைத் தடுப்போம். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்குத் தெளிவான விளக்கமும், வழிகாட்டுதலும், கருணையும் வந்துள்ளது. அல்லாஹ்வின் வசனங்களை மறுத்து, அவற்றிலிருந்து புறக்கணிப்பவனை விடப் பெரும் அநியாயக்காரன் யார்? எதிர்காலத்தில், நமது வசனங்களிலிருந்து புறக்கணிப்பவர்களுக்கு நாம் கடுமையான தண்டனையை வழங்குவோம், ஏனெனில் அவர்கள் எப்போதும் புறக்கணித்து விடுகிறார்கள்.
وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
ஆனால், நமது வசனங்களை மறுத்து, அவற்றைக் குறித்துப் பெருமை கொள்பவர்கள் நரகவாசிகளாவர்; அவர்கள் அதில் தங்குவார்கள்.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ
innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).
நிச்சயமாக, நமது அடையாளங்களை மறுத்து, அவற்றைக் குறித்துப் பெருமை கொள்பவர்களுக்கு, ஒரு ஊசியின் காது வழியாக ஒட்டகம் நுழையும் வரை, சொர்க்கத்தின் வாயில்கள் திறக்கப்படமாட்டாது; அவர்கள் சுவர்க்கத்திலும் நுழையமாட்டார்கள். இவ்வாறு தீமை செய்பவர்களுக்கு நாம் தண்டனை வழங்குகிறோம்.
وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ
wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).
மேலும், அஃராஃபிற்கு (உயர்ந்த இடத்திற்கு) மேலிருந்தவர்கள், தாங்கள் அறிந்தவர்களை அடையாளங்காட்டி அழைத்து, "நீங்கள் சேர்த்த செல்வமும், நீங்கள் பெருமை கொள்ளும் விஷயங்களும், உங்களுக்குப் பயனற்றதாகிவிட்டன" என்று கூறினார்கள்.
قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).
ஆணவம் கொண்ட தலைவர்கள், தங்கள் மக்களிடையே பலவீனமானவர்களாகக் கருதப்பட்டவர்களையும், அதாவது நம்பிக்கை கொண்டிருந்தவர்களையும் பார்த்து, “ஸாலிஹ் தம் இறைவனிடமிருந்து வந்த தூதர் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “நிச்சயமாக, அவர் கூறியதை நாங்கள் நம்புகிறோம்” என்று பதிலளித்தார்கள்.
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ
qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).
தற்பெருமை பேசுபவர்கள், "உண்மையில், நீங்கள் நம்புவதை நாங்கள் மறுக்கிறோம்" என்கிறார்கள்.
فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
எனவே, தெளிவான சான்றுகளாக, நாம் அவர்கள் மீது புயல்களையும், வெட்டுக்கிளிகளையும், பேன்களையும், தவளைகளையும், இரத்தத்தையும் (குடிநீர் இரத்தமாக மாறியது) அனுப்பினோம்; ஆயினும், அவர்கள் ஆணவத்துடன் இருந்தனர், மேலும் அவர்கள் பாவிகளான மக்களாக இருந்தனர்.
سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ
sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).
பூமியில் தகுந்த காரணமின்றி தற்பெருமை பேசுபவர்களை (என் ஆற்றலின்) அடையாளங்களிலிருந்து நான் திருப்பி விடுவேன். (என் ஆற்றலின்) ஒவ்வொரு அடையாளத்தையும் அவர்கள் கண்டாலும், அவர்கள் அதை நம்ப மாட்டார்கள். மேலும், நேர்வழிக்கு இட்டுச்செல்லும் ஒரு பாதையை அவர்கள் கண்டால், அதைப் பின்பற்ற மாட்டார்கள்; ஆனால், வழிதவறும் ஒரு பாதையைக் கண்டால், அதைப் பின்பற்றுவார்கள். இதற்குக் காரணம், அவர்கள் நமது அடையாளங்களை மறுப்பதும், அவற்றை எப்போதும் புறக்கணிப்பதுமே ஆகும்.
اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩
innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).
நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனுடன் இருப்பவர்கள் அல்லாஹ்வை வணங்குவதற்குத் தயங்குவதில்லை; அவர்கள் அவனைத் தூய்மைப்படுத்துவதோடு, அவனுக்கு மட்டுமே சிரம் பணிகிறார்கள்.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى وَهٰرُوْنَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ بِاٰيٰتِنَا فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā wa hārūna ilā fir‘auna wa mala'ihī bi'āyātinā fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
அதன் பிறகு, அவர்களுக்குப் பின், நாம் மூசாவையும் ஹாரூனையும் ஃபிர்அவ்னிடமும் அவனுடைய சமுதாயத் தலைவர்களிடமும் அனுப்பி, நமது வல்லமையின் அடையாளங்களைக் கொண்டுவந்தோம். அவர்கள் தற்பெருமை கொள்பவர்களாகவும் பாவிகளாகவும் இருந்தார்கள் என்பது தெரியவந்தது.
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
சாத்தானைத் தவிர. சிரம் தாழ்த்தி வணங்கிக்கொண்டிருந்த (தேவதூதர்களுடன்) சேர அவன் தயங்கினான்.
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
அவன் (இப்லீஸ்) கூறினான், "உலர்ந்த களிமண்ணிலிருந்து, உருவம் கொடுக்கப்பட்ட கரும்சேற்றிலிருந்து நீ படைத்த மனிதனுக்கு நான் ஒருபோதும் தலைவணங்க மாட்டேன்."
لَا جَرَمَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِيْنَ
lā jarama annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū lā yuḥibbul-mustakbirīn(a).
சந்தேகமின்றி, அவர்கள் மறைப்பதையும் வெளிப்படுத்துவதையும் அல்லாஹ் அறிவான். நிச்சயமாக, அவன் ஆணவக்காரர்களை விரும்புவதில்லை.
فَادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗفَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ
fadkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa labi'sa maṡwal-mutakabbirīn(a).
ஆகவே நரகத்தின் வாயில்களுக்குள் நுழையுங்கள், அங்கே நீங்கள் என்றென்றும் நிலைத்திருப்பீர்கள். தங்களைப் பற்றித் தற்பெருமை பேசுபவர்களுக்கு அது நிச்சயமாக மிக மோசமான இடம்.
وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا
wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).
மேலும், இந்தப் பூமியில் அகங்காரத்துடன் நடக்காதே; ஏனெனில், உன்னால் பூமியைத் துளைக்கவும் முடியாது, மலைகளைப் போல உயர எழவும் முடியாது.
ثَانِيَ عِطْفِهٖ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَهٗ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّنُذِيْقُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَرِيْقِ
Ṡāniya ‘iṭfihī liyuḍilla ‘an sabīlillāh(i), lahū fid-dun-yā khizyuw wa nużīquhū yaumal-qiyāmati ‘ażābal-ḥarīq(i).
அல்லாஹ்வின் பாதையிலிருந்து மக்களை வழிதவறச் செய்வதற்காக, அவன் (அகங்காரத்துடன்) தன் பக்கத்தைத் திருப்பிக்கொள்கிறான். அவன் இவ்வுலகில் இழிவுபடுத்தப்படுவான், மேலும் மறுமை நாளில் நாம் அவனை எரியும் நெருப்பின் வேதனையைச் சுவைக்கச் செய்வோம்.
اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ
aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).
நீ இறந்து தூசியும் எலும்புமாக மாறும்போது, உன் கல்லறையிலிருந்து உண்மையில் வெளியே கொண்டுவரப்படுவாய் என்று அவர் உனக்கு வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறாரா?
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ
ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).
பார்வோனுக்கும் அவனுடைய மக்களின் தலைவர்களுக்கும், ஆனால் அவர்கள் அகங்காரம் உள்ளவர்களாக இருந்தார்கள், மேலும் அவர்கள் உண்மையில் அகங்காரம் உள்ள மக்களாக இருந்தார்கள்.
وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ
wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).
மேலும், தாங்கள் நிச்சயமாகத் தங்கள் இறைவனிடம் திரும்புவோம் என்பதை அறிந்திருப்பதால், அச்சம் நிறைந்த உள்ளங்களுடன் தாங்கள் கொடுப்பதை (தர்மத்தை) வழங்குபவர்களும்,
مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ
mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).
இரவில் உரையாடும்போது தற்பெருமை பேசி, அதற்கு (குர்ஆனுக்கு) எதிராக இழிவான வார்த்தைகளைப் பேசுவதன் மூலம்.
وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ
wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).
நிச்சயமாக நாம் அவர்களுக்கு வேதனை அளித்தோம்; ஆயினும், அவர்கள் தங்கள் இறைவனுக்குக் கீழ்ப்படியவும் இல்லை, தங்களைத் தாழ்த்திக்கொள்ளவும் இல்லை.
۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا
wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).
மேலும், (மறுமையில்) நம்மைச் சந்திப்போம் என நம்பாதவர்கள், “ஏன் வானவர்கள் எங்களிடம் அனுப்பப்படவில்லை அல்லது (ஏன்) நாங்கள் எங்கள் இறைவனைக் (காணவில்லை)?” என்று கூறுகிறார்கள். நிச்சயமாக, அவர்கள் தங்களைப் பற்றித் தாங்களே பெருமையடித்துக் கொண்டதோடு, (அநீதி செய்வதில்) தங்கள் வரம்புகளையும் மீறிவிட்டனர்.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ
wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).
மேலும், "அளவற்ற அருளாளனுக்குச் சிரம் பணியுங்கள்" என்று அவர்களிடம் கூறப்படும்போது, அவர்கள், "அளவற்ற அருளாளன் யார்? நீங்கள் (முஹம்மது) எங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட அல்லாஹ்வுக்கு நாங்கள் சிரம் பணிய வேண்டுமா?" என்று பதிலளிக்கிறார்கள். மேலும் அவர்கள் (உண்மையிலிருந்து) மேலும் மேலும் விலகிச் செல்கிறார்கள்.
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ
wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).
மேலும், அளவற்ற கருணையாளனான அல்லாஹ்விடமிருந்து ஒரு புதிய எச்சரிக்கை (குர்ஆனின் அருளப்பட்ட வசனம்) அவர்களுக்கு முன்வைக்கப்பட்ட போதெல்லாம், அவர்கள் எப்போதும் அதிலிருந்து விலகிச் சென்றார்கள்.
وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
அவர்கள் தங்கள் அநீதியினாலும் அகந்தையினாலும் அதை மறுக்கிறார்கள்; ஆனாலும், அவர்களுடைய உள்ளங்கள் அதன் உண்மையை நம்புகின்றன. ஆகவே, தீங்கு செய்பவர்களுக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதைக் கவனியுங்கள்.
وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ
wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).
மேலும் அவனும் (பார்வோனும்) அவனது படையும், பூமியில் நியாயமான காரணமின்றி ஆணவத்துடன் நடந்து கொண்டனர்; தாங்கள் நம்மிடம் திருப்பி அனுப்பப்பட மாட்டோம் என்றும் அவர்கள் எண்ணினர்.
وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ
wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).
மேலும் கருண், ஃபிர்அவ்ன் மற்றும் ஹாமான் ஆகியோரும். நிச்சயமாக, மூசா அவர்களுக்குத் தெளிவான செய்தியைக் கொண்டு வந்தார். ஆனால் அவர்கள் பூமியில் ஆணவத்துடன் நடந்துகொள்கிறார்கள், மேலும் அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து) தப்பிக்க முடியாதவர்கள்.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ فِيْٓ اُذُنَيْهِ وَقْرًاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihi āyātunā wallā mustakbiran ka'allam yasma‘hā ka'anna fī użunaihi waqrā(n), fabasyyirhu bi‘ażābin alīm(in).
மேலும், அவனுக்கு நமது வசனங்கள் ஓதிக் காட்டப்படும்போது, அவன் அவற்றைக் கேட்காதது போலவும், தன் இரு காதுகளிலும் அடைப்பு ஏற்பட்டிருப்பது போலவும் கர்வத்துடன் முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்கிறானே: அப்படியானால், அவனுக்கு வேதனையான தண்டனையைக் கொடுத்து மகிழ்விப்பாயாக.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
மேலும், (அகங்காரத்தின் காரணமாக) மக்களிடமிருந்து உங்கள் முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்ளாதீர்கள்; பூமியில் கர்வத்துடன் நடக்காதீர்கள். நிச்சயமாக, அகம்பாவம் மற்றும் தற்பெருமை கொள்பவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩
innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).
நமது வசனங்களை நம்புபவர்கள் என்பவர்கள், அவை நினைவூட்டப்படும்போது சிரம் பணிந்து, தங்களைத் தாங்களே மகிமைப்படுத்தி, தங்கள் இறைவனைப் புகழ்ந்து, தற்பெருமை கொள்ளாதவர்களே ஆவர்.
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).
மேலும் நிராகரிப்பவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “நாங்கள் இந்தக் குர்ஆனையும், இதற்கு முந்தைய வேதத்தையும் நம்ப மாட்டோம்.” மேலும், அநியாயம் செய்பவர்கள் தங்கள் இறைவனின் முன் கொண்டுவரப்படும்போது, அவர்களில் சிலர் தாங்கள் சொன்னதையே மற்றவர்களிடம் திருப்பிக் கூறுவதை நீங்கள் கண்டால் அது எவ்வளவு பயங்கரமானது! பலவீனமானவர்கள் என்று கருதப்படுபவர்கள், ஆணவம் கொண்டவர்களிடம் கூறுகிறார்கள்: “நீங்கள் மட்டும் இல்லையென்றால், நாங்கள் விசுவாசிகளாக ஆகியிருப்போம்.”
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
மேலும், நமது தெளிவான வசனங்கள் அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டப்பட்டபோது, அவர்கள், “உங்கள் முன்னோர்கள் வணங்கியவற்றிலிருந்து உங்களைத் தடுப்பதைத் தவிர இந்த நபரின் நோக்கம் வேறொன்றுமில்லை,” என்றும், “இது (குர்ஆன்) இட்டுக்கட்டப்பட்ட ஒரு பொய்யைத் தவிர வேறில்லை,” என்றும் கூறினார்கள். சத்தியம் (குர்ஆன்) அவர்களிடம் வந்தபோது, நிராகரிப்பாளர்கள் அந்த சத்தியத்தைக் குறித்து, “இது தெளிவான சூனியத்தைத் தவிர வேறில்லை,” என்று கூறினார்கள்.
ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا
istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).
பூமியில் அவர்கள் காட்டும் ஆணவத்தினாலும், அவர்களின் தீய சூழ்ச்சிகளினாலும். தீய சூழ்ச்சியைத் திட்டமிடுபவர்களுக்கே அது நேரிடும். அவர்கள் தங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களின் கட்டளைக்காக மட்டுமே காத்திருக்கிறார்கள். எனவே, அல்லாஹ்விடம் எந்த மாற்றத்தையும் நீங்கள் காணமாட்டீர்கள்; அல்லாஹ்வின் கட்டளையிலிருந்து எந்த விலகலையும் நீங்கள் காணமாட்டீர்கள்.
وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا يَذْكُرُوْنَ ۖ
wa iżā żukkirū lā yażkurūn(a).
அவர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டாலும், அவர்கள் அதைக் பொருட்படுத்துவதில்லை.
اِنَّهُمْ كَانُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُوْنَ ۙ
innahum kānū iżā qīla lahum lā ilāha illallāhu yastakbirūn(a).
நிச்சயமாக, அவர்களிடம், "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறப்பட்டபோது, அவர்கள் பெருமையடித்துக் கொண்டார்கள்.
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).
சாத்தானைத் தவிர; அவன் தற்பெருமை பேசுகிறான், மேலும் அவன் நிராகரிப்போர் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவன்.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ
qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).
(அல்லாஹ்) கூறினான், "ஷைத்தானே, என் ஆற்றலால் நான் படைத்தவற்றுக்குத் தலைவணங்குவதிலிருந்து உன்னைத் தடுப்பது எது? நீ உன்னைப் பற்றி கர்வம் கொள்கிறாயா அல்லது நீ உயர்ந்த வகுப்பைச் சேர்ந்தவன் என்று நினைக்கிறாயா?"
بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).
நிச்சயமாக, என்னுடைய செய்தி உங்களுக்குக் கிடைத்துவிட்டது, ஆனால் நீங்கள் அதை மறுத்து, தற்பெருமை பேசி, நிராகரிப்பாளர்களில் ஒருவராக இருக்கிறீர்கள்.
وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ
wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).
மேலும் மறுமை நாளில், அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய் சொன்னவர்களின் முகங்கள் கறுத்துப்போயிருப்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள். வாழ்வதில் பெருமை கொள்பவர்களுக்கான இடம் அல்லவா நரகம்?
قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ
qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).
அவர்களிடம், "நரகத்தின் வாயில்களுக்குள் நுழையுங்கள், அதில் நீங்கள் என்றென்றும் தங்குவீர்கள்" என்று கூறப்பட்டது. எனவே, தற்பெருமை பேசுபவர்களுக்கு வாழ்வதற்கு நரகம் மிக மோசமான இடமாகும்.
فَاَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوْا مَنْ اَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۗ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَهُمْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ
fa ammā ‘ādun fastakbarū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa qālū man asyaddu minnā quwwah(tan), awalam yarau annallāhal-lażī khalaqahum huwa asyaddu minhum quwwah(tan), wa kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).
ஆகவே, ஆத் இனத்தவரைப் பொறுத்தவரையில், அவர்கள் உண்மையைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் பூமியில் தற்பெருமை பேசினார்கள். மேலும், “எங்களை விட வலிமையில் பெரியவர் யார்?” என்று கூறினார்கள். உண்மையில் அல்லாஹ்வே அவர்களைப் படைத்தான் என்பதை அவர்கள் கவனிக்கவில்லையா? அவன் அவர்களை விட வலிமையில் பெரியவனா? மேலும், அவர்கள் நமது மகத்துவத்திற்கான அடையாளங்களை மறுத்துவிட்டார்கள்.
يَّسْمَعُ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُتْلٰى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
yasma‘u āyātillāhi tutlā ‘alaihi ṡumma yuṣirru mustakbiran ka'allam yasma‘hā, fa basysyirhu bi‘ażābin alīm(in).
அல்லாஹ்வின் வசனங்கள் தனக்கு ஓதிக் காட்டப்படும்போது அவற்றைக் கேட்டும், கேட்காதது போல் ஆணவத்துடன் இருப்பவன் எவனோ, அவனை ஒரு வேதனையான தண்டனை குறித்து எச்சரியுங்கள்.
وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اَفَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
wa ammal-lażīna kafarū, falam takun āyātī tutlā ‘alaikum fastakbartum wa kuntum qaumam mujrimīn(a).
மேலும் நிராகரிப்பவர்களைப் பொறுத்தவரை, "எனது வசனங்கள் உங்களுக்கு ஓதிக் காட்டப்படவில்லையா? நீங்கள் பெருமையடித்து, பாவிகளாகிவிட்டீர்களா?" என்று கூறப்படுகிறது.
قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
கூறுங்கள், "எனக்கு விளக்குங்கள், இந்த (அல் குர்ஆன்) உண்மையிலேயே அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்திருந்தால் நீங்கள் என்ன நினைப்பீர்கள்? இஸ்ரவேல் மக்களின் சந்ததியினரில் ஒருவர் குர்ஆனில் கூறப்பட்டுள்ளதைப் போன்ற உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு நம்பிக்கை கொண்டிருந்தபோதிலும், நீங்கள் அதை மறுக்கிறீர்கள். நீங்கள் தற்பெருமை கொள்கிறீர்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அநியாயக்காரர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை."