وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى
wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.
Eta, egia esan, Barkatzailea naiz damutzen direnentzat, sinesten dutenentzat eta egintza onak egiten dituztenentzat, eta gero gidatuta jarraitzen dutenentzat.
رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ
rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumal-‘azīzul-gaffār(u).
(hau da) zeruaren eta lurraren eta bien artean dagoenaren Jauna, Ahaltsuena, Barkatzaileena».
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
Esan: «Ene zerbitzariok, zeuen buruaren mugak gainditzen dituzuenok! Ez etsi Allahren errukiaz. Ala-k guztion bekatuak barkatzen ditu. Bera da Barkatzaileena, Errukitsuena.
تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ
tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).
(Zergatik) deitzen ari zara Allahgan sinesgaitz izatera eta Harekin bazkideak lotzera ezagutzen ez dudan zerbaitetan, nahiz eta zuek Ahalguztidunarengan, Barkatzaileengan sinestera deitzen ari naizen?
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ اِنَّهٗ كَانَ غَفَّارًاۙ
faqultustagfirū rabbakum innahū kāna gaffārā(n).
Beraz, (haiei) esan nien: «Eskatu barkamena zuen Jaunari, Egia esan, Barkatzaileena da bera,