وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى
wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.
ហើយពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំអភ័យទោសឱ្យអ្នកណាដែលបានប្រែចិត្ត មានជំនឿ និងបានប្រព្រឹត្តអំពើល្អ បន្ទាប់មកបានស្ថិតក្នុងការដឹកនាំ។
رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ
rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumal-‘azīzul-gaffār(u).
(ពោលគឺ) ម្ចាស់នៃមេឃ និងផែនដី ព្រមទាំងអ្វីដែលនៅចន្លោះពួកវា ជាម្ចាស់ដ៏មានឫទ្ធានុភាព ជាម្ចាស់ដែលអភ័យទោសឱ្យបំផុត។
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
ចូរអ្នកពោលថាៈ ឱពួកអ្នកបម្រើរបស់ខ្ញុំដែលហួសពីដែនកំណត់របស់ពួកគេ! ចូរកុំអស់សង្ឃឹមចំពោះសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះអភ័យទោសឱ្យមនុស្សគ្រប់រូបនូវអំពើបាប។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យបំផុត ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ
tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).
(ហេតុអ្វី) អ្នកកំពុងអំពាវនាវឱ្យខ្ញុំបដិសេធអល់ឡោះ ហើយធ្វើសក្ការៈជាមួយទ្រង់ជាមួយនឹងអ្វីដែលខ្ញុំមិនដឹង ទោះបីជាខ្ញុំកំពុងអំពាវនាវឱ្យអ្នកជឿលើព្រះដ៏មានមហិទ្ធិឫទ្ធិ ដ៏អភ័យទោសបំផុតក៏ដោយ?
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ اِنَّهٗ كَانَ غَفَّارًاۙ
faqultustagfirū rabbakum innahū kāna gaffārā(n).
ដូច្នេះខ្ញុំបាននិយាយ (ទៅកាន់ពួកគេ) ថា ចូរពួកអ្នកសុំការអភ័យទោសពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នក ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យបំផុត។