فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
نو د الله تعالی د فضل له امله، ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغوی په وړاندې نرم وې. که ته سخت عمل وکړې او زړه یې سخت وي، نو خامخا به له هغو کسانو څخه ځان لرې کړي چې ستا شاوخوا دي. نو هغوی ته بخښنه وکړه او د هغوی لپاره بخښنه وغواړه، او په دې مسله کې ورسره مشوره وکړه. بیا، کله چې ته خپله اراده وکړه، نو په الله تعالی توکل وکړه. په حقیقت کې، الله تعالی هغه کسان خوښوي چې په هغه باندې توکل کوي.
اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
که الله تعالی ستاسو مرسته وکړي، نو هیڅوک پر تاسو غالب نشي راتلای؛ خو که الله تعالی تاسو پرېږدي، نو له دې وروسته څوک ستاسو مرسته کولی شي؟ نو باید مؤمنان یوازې په الله تعالی توکل وکړي.
وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
او دوی (منافقین) وايي: "(زموږ مسؤلیت یوازې اطاعت دی)." مګر، کله چې دوی ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) له څنګ څخه ووتل، نو ځینو یې د شپې په وخت کې د هغه څه پرته چې دوی مخکې ویلي وو، بل ډول ستراتیژۍ جوړې کړې (پریکړې یې وکړې). الله هغه ستراتیژۍ ثبتوي چې دوی په هغه شپه جوړې کړې، نو له دوی څخه مخ واړوه او په الله توکل وکړه. الله د ساتونکي په توګه کافي دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د الله هغه نعمت یاد کړئ چې پر تاسو شوی دی، کله چې یو قوم په خپلو لاسونو سره پر تاسو د برید اراده وکړه، نو الله د هغوی لاسونه له تاسو څخه منع کړل. او له الله څخه ووېرېږئ او مومنان باید یوازې په الله توکل وکړي.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
دوو کسانو چې د پرهېزګارانو له ډلې څخه وو او الله تعالی پرې انعام کړی وو، وویل: "د (ملک) له دروازې څخه پرې حمله وکړئ. که تاسو ورننوځئ نو خامخا به بریالي شئ. او که تاسو مؤمنان یاست، نو یوازې په الله تعالی توکل وکړئ."
۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
خو که دوی سولې ته لیواله وي، نو دا ومنئ او په الله توکل وکړئ، په حقیقت کې هغه اوریدونکی او پوه دی.
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "موږ ته به هیڅ شی نه رسیږي مګر هغه څه چې الله تعالی زموږ لپاره لیکلي دي. هغه زموږ ساتونکی دی، او مومنان یوازې په الله تعالی توکل کوي."
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهٖۗ وَكَفٰى بِهٖ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًا ۚ
wa tawakkal ‘alal-ḥayyil-lażī lā yamūtu wa sabbiḥ biḥamdih(ī), wa kafā bihī biżunūbi ‘ibādihī khabīrā(n).
او په الله تعالی توکل وکړه، هغه ژوندی دی چې نه مري، او د هغه په ستاینې سره د هغه تسبیح وکړه، او دا کافي ده چې هغه د خپلو بندګانو په ګناهونو پوه دی.
قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).
ووایه، "هغه ډېر مهربان دی، موږ پر هغه ایمان راوړی او پر هغه مو توکل کړی دی. بیا به یوه ورځ پوه شئ چې څوک په څرګنده ګمراهۍ کې دی."