بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ
bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).
Hala ere, haien bihotzak (sinesgaitzak) oker daude (Korana ulertzetik), eta beste (egintza txar asko egiteko ohitura) dute, eta egiten jarraitzen dute.
حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ
Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).
Horrela, haien artean luxuan bizi zirenei zigorra eman genienean, berehala laguntza eske oihu egin zuten.
لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ
lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).
Ez oihu egin laguntza eske gaur! Ez duzu guregandik laguntzarik jasoko, egia esan.
قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ
qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).
Egia esan, Nire bertsoak (Korana) beti errezitatzen dizkizuete, baina beti atzera egiten duzue,
مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ
mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).
gauez hitz egiten duzuenean haren (Koranaren) aurka harrotuz eta hitz lotsagarriak esanez.
اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ
am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).
Edo uste duzu gehienek entzuten edo ulertzen dutela? Behiak bezalakoak dira, are gehiago, bidetik okertuago.