بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ
bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).
ཡིན་ནའང་ཁོང་ཚོའི་སེམས་(དད་པ་མེད་མཁན་ཚོ་)ནི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་རྟོགས་པ་)ནས་ནོར་འཁྲུལ་བྱུང་བ་དང་། ཁོང་ཚོར་(མང་པོ་བྱེད་པའི་གོམས་གཤིས་)བྱ་སྤྱོད་གཞན་པ་(ངན་པ)ཡོད་པ་དེ་དག་ཁོང་ཚོས་མུ་མཐུད་དུ་བྱེད་བཞིན་ཡོད།
حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ
Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་རྒྱས་སྤྲོས་ལྡན་པའི་འཚོ་བ་སྐྱེལ་མཁན་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་བཏང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་འཕྲལ་མར་རོགས་རམ་དགོས་པའི་སྐད་འབོད་བྱས།
لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ
lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).
དེ་རིང་རོགས་རམ་དགོས་པའི་ངུ་འབོད་མ་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག ཁྱེད་ལ་ང་ཚོའི་རོགས་རམ་ཐོབ་ཀྱི་མ་རེད།
قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ
qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག ངའི་ཚིག་དུམ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ཁྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་བཀླགས་ཀྱང་། ཁྱོད་རྟག་ཏུ་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ
mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).
ཁྱེད་རང་མཚན་མོར་ཁ་བརྡ་བྱེད་སྐབས་དེ་ལ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ལ་ངོ་རྒོལ་བྱེད་པའི་སྐད་ཆ་ངན་པ་བཤད་ནས་སྤོབས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ
am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).
ཡང་ན་ཕལ་ཆེ་བས་ཐོས་པའམ་གོ་བ་ལེན་གྱི་འདུག་བསམ་གྱི་འདུག་གམ། ཁོང་ཚོ་ནི་ཕྱུགས་ཟོག་དང་འདྲ་བར་དེ་ལས་ཀྱང་ལམ་ནོར་དུ་གྱུར་ཡོད།