بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ
bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).
लेकिन, हुनकऽ दिल (काफिर) (कुरान क॑ समझै स॑) स॑ त्रुटि म॑ छै, आरू ओकरा म॑ (बहुत) अन्य (खराब) काम करै के आदत छै जे वू करतें रहै छै ।
حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ
Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).
ताकि जखन हम हुनका सभक बीच विलासिता मे रहनिहार केँ यातना देलियनि तखन ओ लोकनि तुरन्त मददि लेल चिचिया उठलाह |
لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ
lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).
आइ मदद के लेल नहि चिचियाउ! सचमुच, हमरा सब स अहाँ के मदद नै भेटत।
قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ
qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).
सचमुच हमर आयत (कुरान) अहाँ सब के सदिखन पढ़ल जाइत अछि, मुदा अहाँ सब सदिखन पाछू मुड़ैत छी,
مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ
mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).
राति मे गप्प-सप्प करबा काल एकर (कुरान) के खिलाफ घमंड क' आ नीच शब्द बाजि क'।
اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ
am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).
आकि अहाँक विचारे बेसी लोक सुनैत छथि वा बुझैत छथि? ओ सभ मात्र मवेशी जकाँ अछि, नहि, आओर बेसी रस्तासँ भटकल अछि ।