بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ
bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).
Ku piɔ̈ɔ̈thken (kɔc cï gam) aacï röt wuɔ̈ɔ̈c tënë kën (deet yic de Qur’an), ku keek aa nɔŋ (käjuëc kɔ̈k (kärac) yekë ke looi.
حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ
Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).
Ku na cï ɣok kɔc rɛ̈ɛ̈r ë pïïr ë määth yic tääu në ke yiic, ke keek aacï lac dhiaau bïk kuɔny.
لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ
lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).
Duk dhiau ë kuɔɔny ë köölë! Ee yic, yïn acïï kuɔɔny bï yök tënë ɣook.
قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ
qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).
Ee yic, wëlkiɛ̈ (Qur’an) aye keek kueen tënë yïn akölriëëc, ku yïn aye dhuk ciëën akölriëëc,
مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ
mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).
në lɛɛc ku jam wël rac ë yeen (Qur’an) të jam yïn thää.
اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ
am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).
Ku ye tak lɔn ye kɔc juëc ke keek piŋ ku yekë deetic? Ku keek aa cït läi, ku jɔl aa kɔc cï röt thɔ̈ɔ̈r.