Q.S Ан-Назиат (اَلنَّازِعَات) - 46 Аяттардын саны

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًاۙ

wan-nāzi‘āti garqā(n).

(Жашоону) катуу кабыл алган (периште) менен.

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًاۙ

wan-nāsyiṭāti nasyṭā(n).

(Жанды) жумшак кармаган (периште) менен.

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًاۙ

was-sābiḥāti sabḥā(n).

Асмандан тез түшкөн (периштеге) ант болсун,

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًاۙ

fas-sābiqāti sabqā(n).

жана (периштелерди) тез жетектегендер,

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًاۘ

fal-mudabbirāti amrā(n).

жана (дүйнөлүк) иштерди жөнгө салуучу (периштелер).

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ

yauma tarjufur-rājifah(tu).

(Чындыгында, силер биринчи дүрбөлөң дүйнөнү титиреткен күнү кайра тирилтилесиңер.)

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۗ

tatba‘uhar-rādifah(tu).

(биринчи жарылуу) экинчи жарылуу менен коштолот.

قُلُوْبٌ يَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌۙ

qulūbuy yauma'iżiw wājifah(tun).

Ошол кездеги адамдардын жүрөгү абдан корккон,

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۘ

abṣāruhā khāsyi‘ah(tun).

анын көз карашы баш ийкеген эле.

يَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِى الْحَافِرَةِۗ

yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-ḥāfirah(ti).

(Капырлар): «Чын эле биз баштапкы жашообузга кайтарылабызбы?» - дешет.

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۗ

a'iżā kunnā ‘iẓāman nakhirah(tan).

Эгер сөөктөрүбүз сынса, биз (тирилебизби)?

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۘ

qālū tilka iżan karratun khāsirah(tun).

Алар: «Анда бул зыяндуу кайтып келүү», - дешти.

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌۙ

fa innamā hiya zajratuw wāḥidah(tun).

Ошентип, кайтып келүү бир гана сокку алыстыкта.

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۗ

fa iżā hum bis-sāhirah(ti).

Анан алар дароо эле (жаңы) жер бетинде кайрадан жашоого келишти.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ

hal atāka ḥadīṡu mūsā.

(Мухаммед) сага Мусанын окуясы жеттиби?

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ

iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Кудай аны (Мусаны) ыйык өрөөндө, тактап айтканда, Тува өрөөнүндө чакырганда;

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Фараонго баргыла! Чындыгында ал чектен ашып кетти,

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ

fa qul hal laka ilā an tazakkā.

(Фараонго) айткын: "(Күнөөлөрдөн) тазаланууну каалайсыңбы?

وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ

wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.

Жана Мен сени Эгеңдин жолуна багыттайм, ошондо сен Андан коркосуң!”

فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ

fa arāhul-āyatal-kubrā.

Анан (Муса) ага чоң керемет көрсөттү.

فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ

fa każżaba wa ‘aṣā.

Бирок ал (Фараон) жалган сүйлөп, баш ийбестик кылды.

ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ

Ṡumma adbara yas‘ā.

Анан ал (Мусага) каршы чыгууга аракет кылып жатып, бурулуп кетти.

فَحَشَرَ فَنَادٰىۖ

fa ḥasyara fanādā.

Анан ал (башчыларын) чогултуп, кыйкырды (элин чакырды).

فَقَالَ اَنَا۠ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۖ

fa qāla ana rabbukumul-a‘lā.

(Серая): «Мен силердин эң жогорку Кудайыңармын», – деди.

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰىۗ

fa akhażahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā.

Ошондуктан, Аллах аны акыретте азап, дүйнөдө азап менен жазалады.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ

inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.

Чындыгында, мында (Аллахтан) корккондор үчүн үлгү-насаат бар.

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ

a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.

Силердин жаратууңуз чоңбу же Ал курган асманбы?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ

rafa‘a samkahā fa sawwāhā.

Ал имаратын көтөрүп, аны өркүндөттү,

وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَاۖ

wa agṭasya lailahā wa akhraja ḍuḥāhā.

Ал түндү (толук караңгылыкты), күндүздү (жарык нурду) жаратты.

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَاۗ

wal-arḍa ba‘da żālika daḥāhā.

Анан андан кийин Ал жерди жайып койду.

اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ

akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.

Ал андан булактарды чыгарып, өсүмдүктөрүн (өстүрөт).

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ

wal-jibāla arsāhā.

Ал тоолорду бекем орнотту.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(Мунун баары) силердин жана мал-жандыктарыңардын ырахаты үчүн.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الطَّاۤمَّةُ الْكُبْرٰىۖ

fa iżā jā'atiṭ-ṭāmmatul-kubrā.

Ошентип, чоң алаамат (Кыямат) келгенде,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ

yauma yatażakkarul-insānu mā sa‘ā.

тагыраак айтканда, адамдар кылган иштерин эстеген күнү,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِمَنْ يَّرٰى

wa burrizatil-jaḥīmu limay yarā.

жана тозок көргөн ар бир адамга ачык көрсөтүлдү.

فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۖ

fa ammā man ṭagā.

Ал эми чектен чыккандарга келсек,

وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ

wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.

жана дүйнө жашоосуна артыкчылык берет,

فَاِنَّ الْجَحِيْمَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jaḥīma hiyal-ma'wā.

анда, албетте, анын жайы тозок.

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ

wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wa nahan-nafsa ‘anil-hawā.

Ал эми Эгесинин улуулугунан коркуп, каалоолорунан тыйылгандар болсо,

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jannata hiyal-ma'wā.

анда, чындыгында, Бейиш анын жайы.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.

Алар (каапырлар) сенден (эй Мухаммед) Кыямат жөнүндө: "Ал качан болот?" - деп сурашат.

فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ

fīma anta min żikrāhā.

Эмне үчүн аны (убакытты) айтып коюшуңуз керек?

اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَاۗ

ilā rabbika muntahāhā.

Акыр заман сенин Эгеңе (кайтарылды).

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

Сен (Мухаммед) болгону Андан (Кыямат күнүнөн) корккондор үчүн эскертүүчүсүң.

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ࣖ

ka'annahum yauma yaraunahā lam yalbaṡū illā ‘asyiyyatan au ḍuḥāhā.

Алар Саатты көргөн күнү (анын катуу абасынан улам), аларга кечинде же таң атканда гана (кыска убакытка) тургандай сезилет.