Q.S An-Naba (اَلنَّبَأ) - 40 Ayet Sayısı

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

Birbirlerine neyi soruyorlar?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

Büyük haberi mi (soruyorlar)?

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

Ki onun hakkında anlaşmazlığa düşüyorlar.

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

Hayır, yakında bilecekler!

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

Yine hayır, yakında bilecekler!

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

Yeryüzünü bir döşek yapmadık mı?

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

Ve dağları kazıklar kılmadık mı?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

Ve sizi çiftler halinde yarattık,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

Ve uykunuzu bir dinlenme kıldık,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

Ve geceyi bir örtü yaptık,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

Ve gündüzü bir geçim zamanı kıldık.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

Ve üstünüzde yedi sağlam (gök) inşa ettik,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

Ve (orada) parlak bir lamba (güneş) yerleştirdik,

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

Ve bulutlardan şarıl şarıl su indirdik,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

Onunla tahıllar ve bitkiler çıkardık,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

Ve gür bahçeler.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

Şüphesiz, hüküm günü belirlenmiş bir vakittir,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(O gün) sur üflendiğinde, siz bölük bölük gelirsiniz,

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

Ve gökyüzü açılır, orada birçok kapı olur,

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

Ve dağlar yürütülür, böylece bir serap haline gelir.

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

Şüphesiz Cehennem, (içindekileri gözetleyen) bir pusudur,

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

Haddi aşanlar için bir dönüş yeridir.

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

Orada uzun süre kalacaklar,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

Orada ne bir serinlik tadarlar ne de bir içecek,

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

Sadece kaynar su ve irin hariç,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

Uygun bir karşılık olarak.

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

Çünkü onlar, hesap gününü hiç ummuyorlardı.

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

Ve ayetlerimizi tamamen yalanladılar.

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

Ve her şeyi bir kitapta (amel defterinde) kaydettik.

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

Öyleyse tadın! Size azaptan başka bir şey artırmayacağız.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

Şüphesiz takva sahipleri için bir kurtuluş vardır,

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(Yani) bahçeler ve üzüm bağları,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

Ve yaşıt, dolgun göğüslü genç kızlar,

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

Ve dolu kadehler.

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

Orada ne boş sözler duyarlar ne de yalan.

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

Rabbinden bir karşılık ve bol bir ihsan olarak,

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

Göklerin, yerin ve ikisi arasında olanların Rabbi, Rahman; O’nunla konuşmaya güçleri yetmez.

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

O gün ruh ve melekler saf saf durur, Rahman’ın izin verdiği kimseden başka kimse konuşamaz ve o da sadece doğruyu söyler.

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

İşte bu, gerçek gündür. Dileyen, Rabbine dönen bir yol tutar.

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

Şüphesiz biz sizi yakın bir azaba karşı uyardık; o gün insan, elleriyle neler yaptığını görecek ve kâfir diyecek ki: 'Keşke toprak olsaydım!'