فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
ତେଣୁ ଦୁହେଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ; ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଗୋଟିଏ ଦେଶର ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୋରଞ୍ଜନ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ (ସେହି ଦେଶର ଲୋକମାନେ) ସେମାନଙ୍କର ମନୋରଞ୍ଜନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ନଥିଲେ, ତା’ପରେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଘରର କାନ୍ଥ ଦେଖିଲେ ଯାହା ପ୍ରାୟ ଭୁଶୁଡ଼ି ପଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଥିଲା ( ସେହି ଦେଶରେ), ତା’ପରେ ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଜାଡ଼ି ଦେଲେ। ସେ (ମୋଶା) କହିଲେ, "ଯଦି ତୁମେ ଚାହଁ, ତେବେ ତୁମେ ଏଥିପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ମାଗି ପାରିବ।"
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
ତେଣୁ ସେ (ଇବ୍ରାହିମ) ଗୁପ୍ତରେ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଭେଟିବାକୁ ଗଲେ, ତା’ପରେ ସେ ଏକ ମୋଟା (ଭଜା) ବାଛୁରୀର ମାଂସ ଆଣିଲେ,
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
ତା’ପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ତାହା ପରିବେଷଣ କଲେ (କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଖାଇବାକୁ ଚାହୁଁ ନଥିଲେ)। ଇବ୍ରାହିମ କହିଲେ, “ତୁମେ କାହିଁକି ଖାଉ ନାହଁ।”