فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
所以兩個人繼續行；所以當佢哋兩個嚟到某個國家嘅人身邊嗰陣，佢哋兩個都要求人哋招待，但係佢哋（嗰個國家嘅人）唔想招待佢哋，然後佢哋兩個都發現啲屋嘅牆幾乎倒塌咗（喺嗰個國家），然後佢將佢哋拉直。佢（摩西）話：「如果你想，你可以為佢要求報應。」
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
所以佢（易卜拉欣）偷偷地去見佢屋企人，然後帶咗隻肥（燒）嘅小牛嘅肉畀佢，
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
然後佢就畀佢哋食（但係佢哋唔想食）。易卜拉欣話：「點解你唔食嘢。」