فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
அப்படியே அவர்கள் இருவரும் போய்க்கொண்டிருந்தார்கள்; ஒரு நாட்டு மக்களிடம் வந்தபோது, அவர்கள் இருவரும் தங்களுக்கு விருந்தளிக்குமாறு கேட்டார்கள், ஆனால் அந்த நாட்டு மக்கள் அவர்களுக்கு விருந்தளிக்க விரும்பவில்லை. பின்பு, அவர்கள் இருவரும் (அந்த நாட்டில்) இடிந்து விழும் நிலையில் இருந்த வீடுகளின் சுவர்களைக் கண்டார்கள்; பின்பு அவர் (மோசே) அவற்றை நிமிர்த்தினார். அவர் (மோசே) சொன்னார், "நீங்கள் விரும்பினால், அதற்காகப் பரிசு கேட்கலாம்."
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
எனவே அவர் (இப்ராஹிம்) இரகசியமாகத் தன் குடும்பத்தினரைச் சந்திக்கச் சென்றார், பின்னர் கொழுத்த (வறுத்த) கன்றுக்குட்டியின் இறைச்சியைக் கொண்டு வந்தார்.
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
பிறகு அவர் அதை அவர்களுக்குப் பரிமாறினார் (ஆனால் அவர்கள் உண்ண விரும்பவில்லை). இப்ராஹிம், “நீங்கள் ஏன் உண்ணவில்லை?” என்றார்.