۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ
innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).
सिर्फ ओह़ गै (अल्लाह दी पुकार) आज्ञा मनदे न, ते मरने आलें गी गै अल्लाह ने जिंदा करी ओड़ना ऐ, तां उंदे कोल गै उनेंगी वापस करी दित्ता जाग।
قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
कहो (हे मुहम्मद) "मैं तुहानूं नहीं आखदा कि मेरे नाल अल्लाह दा खजाना है, ना ही मैं अनदेखे नू जानदा हां, ना मैं तुहानूं आखदा हां कि मैं इक फरिश्ता हां। मैं सिर्फ उह ही पालन करदा हां जो मेरे कोल प्रकट होया है।" कहो, "क्या अन्धे औय दे खने वार े बराबर शैं? क्मा आऩ ऩयभात्भा नशीॊ कयेंगे?"
اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).
ते केह़ ओह़ मानू जेका मरी गेदा हा ते फ्ही अस उसी जिंदा करी ओड़ेया ते अस उसी इक ऐसी रोशनी दित्ती ऐ, जेकी उसी लोकें दे बिच चलने च समर्थ बनांदी ऐ, उसी गै इक मानू ऐ जेका न्हेरे च हा, तांजे ओह़ उदे शा बाह़र नेई निकली सकै? इस चाल्ली काफिरें आस्तै ओह जेह्ड़ा करदे न ओह् सुन्दर होई जंदा ऐ।
وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ
wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).
ते ज़मीन चंगी ऐ, पौधे परमात्मा दी इजाजत कन्ने खूब उगदे न; ते घटिया मिट्टी, उगने आली फसलें गी सुस्त होई जंदी ऐ। इस चाल्ली अस उनें लोकें आस्तै (अपनी महानता दे) निशान बार-बार समझांदे आं जेह्ड़े शुक्रगुजार न।
وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ
wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).
ते सचमुच अस नरक गी नरक कन्ने भरगे, जिन्नें ते इंसानें दे मते सारे लोकें गी सजा देगे। उन्हां दे दिल हन, लेकिन उन्हां दा इस्तेमाल समझण वास्ते नहीं करदे (अल्लाह दी आयत) ते उन्हां दी अक्खां वी हन (लेकिन) ओ उन्हां दा इस्तेमाल (अल्लाह दी ताकत दे निशान) डेखण वास्ते नहीं करदे, ते उन्हां दे कान वी हन (लेकिन) ओ उन्हां दा इस्तेमाल (अल्लाह दी आयत ) सुणन वास्ते नहीं करदे। पशुधन दे समान, होर बी विकृत न। वे ही लापरवाह हो जांदे ने।
لِيَمِيْزَ اللّٰهُ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيْثَ بَعْضَهٗ عَلٰى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهٗ جَمِيْعًا فَيَجْعَلَهٗ فِيْ جَهَنَّمَۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ
liyamīzallāhul-khabīṡa minaṭ-ṭayyibi wa yaj‘alal-khabīṡa ba‘ḍahū ‘alā ba‘ḍin fa yarkumahū jamī‘an fa yaj‘alahū fī jahannam(a), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
तां जे अल्लाह बुराई गी भलाई कोला बक्ख करी सकै ते बुराई गी इक कोला उप्पर बनाई सकै, तां ओह् सारें गी ढेर च ढेर करी देग, ते उनेंगी नरक च सुट्टी देग।
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوْا لَا يَعْقِلُوْنَ
wa minhum may yastami‘ūna ilaik(a), afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma wa lau kānū lā ya‘qilūn(a).
ते उंदे च ऐसे बी न जेह्ड़े तुंदी (मुहम्मद) दी गल्ल सुनदे न। पर क्या तुस बहिरे गी समझने दे बावजूद बी सुनाई सकदे ओ?
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْظُرُ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تَهْدِى الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوْا لَا يُبْصِرُوْنَ
wa minhum may yanẓuru ilaik(a), afa anta tahdil-‘umya wa lau kānū lā yubṣirūn(a).
ते उंदे च बी ऐसे बी न जेह्ड़े तुसेंगी दिखदे न। पर क्या तुस अंधें गी मार्गदर्शन देई सकदे ओ, भले ही ओ ध्यान नेईं देंदे?
اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ
ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).
उह धरती ते (अल्लाह दी तड़प) नू रोकण विच असमर्थ हन, ते अल्लाह तों इलावा उहनां दा कोई मददगार नहीं होवेगा। उन्दे लेई सजा दोगुनी होई गेई। ओह् (सच्चाई) गी सुनने च असमर्थ न ते (उसी) नेईं दिक्खी सकदे।
۞ مَثَلُ الْفَرِيْقَيْنِ كَالْاَعْمٰى وَالْاَصَمِّ وَالْبَصِيْرِ وَالسَّمِيْعِۗ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ࣖ
maṡalul-farīqaini kal-a‘mā wal-aṣammi wal-baṣīri was-samī‘(i), hal yastawiyāni maṡalā(n), afalā tażakkarūn(a).
दो समूहें (अविश्वासी ते विश्वासी) दा दृष्टांत, उनें लोकें दे समान ऐ जेड़े अंध ते बहिरे न ते ओह़ लोकें दे समान ऐ जेके दिक् खी सकदे न ते सुनी सकदे न। क्या दो समूह इक जेहे न? फिर सबक नहीं लैंदे?
قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).
कहो (मुहम्मद) "आकाश ते धरती दा स्वामी कौन ऐ?" कहो, “अल्लाह।” कहो, "क्या तुहाडे वास्ते अल्लाह दे अलावा होर रक्षक लैना उचित है, जदों ओह अपने आप नू फायदा पहुंचाने या नुकसान तों बचण विच असमर्थ हन?" कहो, "क्या अंधकार दिक्खने आह्लें दे बराबर न? जां न्हेरा रोशनी दे बराबर ऐ? केह् ओह् अल्लाह कन्नै साझेदार बनांदे न जेह्ड़ा उंदी रचना दे समान पैदा करी सकदा ऐ तां जे उंदी नजर च दौंऊ सृष्टि इक जेह्ड़े होन?" कहो, "अल्लाह सारे चीजें दा रचयिता ऐ ते ओह सर्वशक्तिमान परमात्मा, सर्वशक्तिमान ऐ।"
۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ
afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
तां के ओह़ जानदा ऐ के जे किश परमेसरे तुसेंगी प्रगट कित्ता ऐ, ओह़ सच् चाई ऐ, जेका इक अन् ने मानू ऐ? बुद्धि दे मालिक गै ध्यान देई सकदे न।
۞ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوْكًا لَّا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّمَنْ رَّزَقْنٰهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَّجَهْرًاۗ هَلْ يَسْتَوٗنَ ۚ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ḍaraballāhu maṡalan ‘abdam mamlūkal lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa mar razaqnāhu minnā rizqan ḥasanan fa huwa yunfiqu minhu sirraw wa jahrā(n), hal yastawūn(a), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
अल्लाह ने किसे होर दे अधिकार विच इक नौकर दा मिसाल बणाया, जो कुझ वी करन विच बेबस होवे, ते किसे नू जिस नू असीं अच्छी रोजी-रूट्टी दित्ती, फिर उस रोज़ी दा कुछ हिस्सा गुप्त ते खुल के खर्च कर दित्ता। के ओह़ इक गै ह़न? सारी तारीफ अल्लाह दी है, पर ज्यादातर लोग नहीं जानदे।
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّهُوَ كَلٌّ عَلٰى مَوْلٰىهُ ۗ اَيْنَمَا يُوَجِّهْهُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖهَلْ يَسْتَوِيْ هُوَۙ وَمَنْ يَّأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ
wa ḍaraballāhu maṡalar rajulaini aḥaduhumā abkamu lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa huwa kallun ‘alā maulāh(u), ainamā yuwajjihhu lā ya'ti bikhair(in), hal yastawī huw(a), wa may ya'muru bil-‘adli wa huwa ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
ते अल्लाह (भी) ने इक दृष्टांत कित्ता, दो आदमी, जिंदे विचों इक गूंगा सी, कुझ नहीं कर सकदा सी ते ओ अपने रखवाला ते बोझ बण जांदा सी, जित्थे वी ( उस दे रखवाला ने) भेजया जांदा सी, ओ बिल्कुल वी भला नहीं कर सकदा सी। क्या ओ व्यक्ति उह ही हे जो इंसाफ दा हुक्म डेंदे अते सीधे राह ते चलदे हन?
۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ
waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).
ते (मुहम्मद) उनेंगी इक मिसाल देओ, दो आदमी, जिंदे चा इक (काफिर) अस उनेंगी दो अंगूर दे बाग दित्ते ते अस दौनें बाग़ें गी ताड़ दे पेड़ें कन्नै घेरया ते उंदे बश्कार (बाग) असें इक खेतर बनाई लेआ।
قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ
qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).
(मुहम्मद) कहो, "वास्तव भें भैं तुझे वहाई के अनुसाय शी एक चेतावनी दे यशा शूॊ।" पर बहिरे लोकें गी चेतावनी दित्ती जाने पर फोन नेईं सुनेआ जंदा।
اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ
afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).
तां केह़ ओह़ कदे बी धरती उप् पर नेई चले ह़न, तांजे उंदे दिल (कारण) समझी सकन, उंदे कान सुनी सकन? असल विच अक्खां ही नहीं, पर जो अंधा है ओ सीने विच दिल है।
اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ
am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).
या तुस सोचदे ओ के उंदे च मते सारे सुन्दे न जां समझदे न? ओह् सिर्फ मवेशी दे समान गै न, नेईं, रस्ते कोला होर बी भटकदे न।
وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ
wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).
ते जेकर अस गैर-अरबें दे इक समूह गी उतारी दिंदे तां
اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
सचमुच, तुस मरे दे लोकें गी सुनी सकदे ओ ते (ना) बहिरे गी रोना नेईं सुनी सकदे, जेकर उनेंगी पीठ मुड़ी गेदा ऐ।
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
ते तुस अंधें गी उंदी गलती थमां मार्गदर्शन नेईं करी सकगे। तुस (किसे गी) नेईं सुनी सकदे, सिवाय उनें लोकें दे जेह्ड़े साढ़े आयतें उप्पर विश्वास करदे न, तां ओह् अधीन होई जंदे न।
فَاِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
fa innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
तां सचमुच तुस मरे दे लोकें गी सुनी नेईं सकदे, ते बहिरे लोकें गी रोना नेईं सुनी सकगे, जेकर ओह पीठ मुड़दे न।
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِ الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
ते तुस उन लोकें गी (उंदे दिलें दी अक्खीं) गी उंदी गलती थमां रस्ता नेई देई सकगे। ते तुस (परमात्मा दे हिदायत) गी सिवाय उनें लोकें गी नेईं सुनी सकदे जेह्ड़े साढ़े आयतें उप्पर विश्वास करदे न, तां ओह् गै (साढ़े अधीन) न।
وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ
wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).
ते अन्धे ते दिखने आलें दे समान नेईं न।
وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ
wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).
ते उजाला जिन्ना न्हेरा (भी) नेईं,
وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ
wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).
ते छायादार ते गर्मी दे समान नेईं होंदे,
وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ
wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).
ते जिंदे लोक मरे दे लोकें दे समान नेईं (न गै) न। सचमुच अल्लाह जिस नू चाहंदा है उस नूं सुनवाई करदा है ते तुसीं (मुहम्मद) कब्र विच लोकां नूं सुणन विच समर्थ नहीं कर सकदे।
اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).
तो क्या ओह लोग जिन्हां दे दिल अल्लाह ने खोले हन कि ओ इस्लाम दे धर्म नू (स्वीकार करन) ते फिर उहनां नूं अपने रब तों रोशनी मिलदी है (उस ही लोग जिन्हां दे दिल पत्थर दे हन)? तो धिक्कार उनकों जिनके दिल अल्लाह की याद करन में जम गए हैं। वे जाहिर गलती च न।
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
अल्लाह इक आदमी दी मिसाल पेश करदा है जिसदा मालिक कई साथी विवाद विच है, ते इक गुलाम जो पूरी तरह इक आदमी दा है। क्या दो गुलाम दी हालत बराबर ऐ? अल्लाह दी स्तुति होवे, पर ज्यादातर इन्हां दा पता नहीं।
وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).
ते जेके अन्धे हन, ओह दिखने आले दे समान नेईं न, ते ना गै विश्वास करने आले ते नेक कम्में गी करने आलें गी बुरा करने आलें दे समान न। तुसीं तां सिर्फ बहुत कम सिखदे हो।
اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).
तो क्या तुस्सां (मुहम्मद) बहिरे बंदे कूं सुणन विच सक्षम हो सग्दे वे, या (क्या) तुस्सां हेक आदमी कूं मार्गदर्शन डे सग्दे वे जो (दिल विच) अंधा हे ते ओ व्यक्ति कूं जो स्पष्ट गलती विच रह वेंदे?
اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).
क्या तुसें उसी दिक्खेआ ऐ जेह्ड़ा अपनी इच्छाएं गी अपना देवता बनाई लेदा ऐ, ते अल्लाह ने उसी जानदे होई गुमराह करी दित्ता ऐ, ते उंदी सुनवाई ते दिलै पर मोहर लाया ऐ ते उंदी नज़र उप्पर परदा लाया ऐ? फिर अल्लाह (उसी गुमराह कर दित्ता है?) दे बाद कौन उसदा मार्गदर्शन कर सकदा है?
اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗوَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَتَمَتَّعُوْنَ وَيَأْكُلُوْنَ كَمَا تَأْكُلُ الْاَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ
innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wal-lażīna kafarū yatamatta‘ūna wa ya'kulūna kamā ta'kulul-an‘āmu wan-nāru maṡwal lahum.
सचमुच, अल्लाह उन लोगें गी जन्नत च दाखल करग जेड़े विश्वास करदे न ते नेक कम्म करदे न, जिंदे थल्ले नदियां बगदियां न। ते जेके अविश्वास करदे हन, ओह (दुनिया दे) सुखां दा मजा लैंदे हन ते ओह खांदे हन जिवें जानवर खांदे हन; ते (भविक्ख च) नरक उंदा निवास होग।
مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
उनें लोकें दा दृष्टांत जिनेंगी तौराह गी ढोने दा कम्म दित्ता गेदा ऐ, पर फिरी ओह़ उसी नेई लेई जंदे (इसदा अमल नेई करदे), ओह़ गधे दे समान ऐ, जेका इक मोटी किताब लेई जंदा ऐ। अल्लाह दे आयत दा इन्कार करन वाले लोकां दा दृष्टांत बहुत बुरा है। ते अल्लाह गलत करने आलें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।
اَفَمَنْ يَّمْشِيْ مُكِبًّا عَلٰى وَجْهِهٖٓ اَهْدٰىٓ اَمَّنْ يَّمْشِيْ سَوِيًّا عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
afamay yamsyī mukibban ‘alā wajhihī ahdā ammay yamsyī sawiyyan ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
क्या मुँह निचे रेंगने आला (धर्म च) ज्यादा मार्गदर्शन करदा ऐ या सीधे रस्ते ते सीधा चलने आला?