اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).

یا د هغو کسانو په څیر چې له اسمانه سخت باران وریږي، چې ورسره تیارې، تالنده او برېښنا وي، دوی خپل غوږونه په ګوتو سره بندوي، د مرګ له ویرې د تندر غږ ته تښتي. الله تعالی کافران محاصره کړي دي.

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

بیا له دې وروسته ستا زړه سخت شو، نو (ستا زړه) د ډبرې په څیر، حتی سخت شو. په حقیقت کې، له دې ډبرو څخه باید سیندونه (اوبه) بهیږي. داسې هم شته چې جلا کیږي او له هغو څخه چینې راوځي. او داسې هم شته چې د الله تعالی له ویرې ښکته ښکته کیږي. او الله تعالی له هغه څه څخه بې خبره نه دی چې تاسو یې کوئ.

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).

او د کافرانو (بلونکو) مثال د هغه (شپونکي) په څیر دی چې په (حیواناتو) نارې وهي چې یوازې غږ او چیغې اوري. (دوی) کاڼه، ګونګیان او ړانده دي، نو دوی نه پوهیږي.

اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

آیا ستاسو څخه څوک دا غواړي چې د خرماوو او انګورو باغ ولري چې لاندې یې سیندونه بهیږي، هلته هر ډول میوې ولري، بیا یې بوډاتوب راشي پداسې حال کې چې کوچني اولادونه ولري؟ بیا باغ د یو قوي باد لخوا والوزول شو چې اور پکې و، نو اور یې واخیست. په دې توګه الله تعالی خپل آیتونه تاسو ته بیانوي ترڅو تاسو د هغوی په اړه فکر وکړئ.

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

دا د دې کتاب په واسطه ده چې الله تعالی هغه کسان چې د هغه د ارادې پیروي کوي د نجات لارې ته لارښوونه کوي، او (همدارنګه په دې کتاب سره) الله تعالی هغه کس د خپل حکم سره له بشپړې تیارې څخه رڼا ته راوباسي، او هغه ته مستقیمه لاره ښیي.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

او هغه کسان چې زموږ له آیتونو څخه انکار کوي، کاڼه، ګونګیان او په تیارو کې دي. الله چې وغواړي (ګمراه یې کړي)، هغه به خامخا ګمراه کړي. او څوک چې الله وغواړي (هدایت یې کړي)، هغه به خامخا په سمه لاره روان کړي.

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ایا موږ له الله تعالی پرته بل څه وغواړو، چې موږ ته ګټه نه شي رسولی او نه به موږ ته زیان ورسوي، او (ایا) موږ به وروسته له هغه چې الله تعالی موږ ته لارښوونه کړې، بیرته وګرځول شو، لکه هغه خلک چې په ځمکه کې د شیطان لخوا ګمراه شوي دي، په ګډوډ حالت کې." د هغه ملګرو هغه ته د مستقیمې لارې بلنه ورکړه (ویې ویل: "زموږ پیروي وکړه." ووایه: "په حقیقت کې د الله تعالی لارښوونه (اصلي) لارښوونه ده؛ او موږ ته امر شوی چې ځانونه د ټولو کائیناتو رب ته تسلیم کړو،

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

او که موږ غوښتلای، نو په دې (آیت) سره به مو (د هغه درجه) لوړه کړې وای، خو هغه د دنیا په لور تمایل درلود او د خپلو (نیمو) غوښتنو پیروي یې وکړه، نو د هغه مثال د سپي په څیر دی، که ته هغه وشړې نو ژبه یې راوباسې او که یې پرېږدې نو ژبه یې هم راوباسې. دا د هغو کسانو مثال دی چې زموږ آیتونه یې رد کړي دي. نو دا کیسې ووایه ترڅو دوی فکر وکړي.

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

ډېر بد مثال دی د هغو کسانو چې زموږ آیتونه یې دروغ ګڼلي دي، دوی پر ځانونو ظلم کوي.

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

یوازې الله ته رښتینې دعا ده. هغه بتونه چې دوی یې له الله پرته عبادت کوي هیڅ شی نشي ورکولی، دوی د هغه چا سره توپیر نلري چې خپل لاسونه په اوبو کې خلاص کړي ترڅو (اوبه) د هغه خولې ته ورسیږي. که څه هم اوبه به د هغه خولې ته ونه رسیږي. او د هغو کسانو دعاګانې بې ګټې دي چې کافران دي.

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "د اسمانونو او ځمکې رب څوک دی؟" ووایه "الله." ووایه، "ایا تاسو ته دا مناسبه ده چې له الله پرته نور سرپرستان ونیسئ، پداسې حال کې چې دوی نشي کولی ځان ته ګټه ورسوي یا زیان ورسوي؟" ووایه، "ایا ړانده د هغو کسانو سره مساوي دي چې ویني؟ یا تیاره د رڼا سره مساوي ده؟ ایا دوی له الله سره شریکان جوړوي چې د هغه د مخلوق په څیر پیدا کړي ترڅو دواړه مخلوقات د دوی په سترګو کې یو شان وي؟" ووایه، "الله د ټولو شیانو خالق دی او هغه قادر مطلق خدای دی."

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

الله له اسمانه اوبه (باران) نازلې کړې دي، نو هغه (اوبه) په دره کې د خپل اندازې سره سم بهېږي، بیا جریان د لامبو وهونکي فوم سره وړي. او له هغه (فلز) څخه چې دوی په اور کې د ګاڼو یا وسایلو جوړولو لپاره ویلې کوي، د هغه (اوسني فوم) په څیر فوم هم شتون لري. په دې توګه الله د هغه څه په اړه مثال ورکوي چې ریښتیا دي او څه چې غلط دي. د فوم په اړه، دا به د هیڅ شی په توګه ورک شي؛ مګر هغه څه چې د انسانانو لپاره ګټور دي، په ځمکه کې به پاتې شي. په دې توګه الله مثال ورکوي.

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

(عبادت) په اخلاص سره د الله تعالی لپاره، پرته له هغه سره شریک نیول. څوک چې له الله تعالی سره شریک ونیسي، نو داسې به وي لکه له اسمانه راولوېد او مرغۍ یې وتښتوي، یا باد یې لرې ځای ته یوسي.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

اې خلکو! یوه بیلګه جوړه شوې ده. نو واورئ! په حقیقت کې، هر هغه څه چې تاسو یې له الله پرته بلئ، یو مچ هم نشي پیدا کولی، حتی که دوی د هغه د جوړولو لپاره سره یوځای شي. او که مچ له دوی څخه یو څه واخلي، نو دوی به ونه شي کولی چې له مچ څخه یې بیرته واخلي. هغه کسان چې عبادت کوي او هغه کسان چې عبادت کیږي په مساوي ډول کمزوري دي.

اَوْ كَظُلُمٰتٍ فِيْ بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَّغْشٰىهُ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ سَحَابٌۗ ظُلُمٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍۗ اِذَآ اَخْرَجَ يَدَهٗ لَمْ يَكَدْ يَرٰىهَاۗ وَمَنْ لَّمْ يَجْعَلِ اللّٰهُ لَهٗ نُوْرًا فَمَا لَهٗ مِنْ نُّوْرٍ ࣖ

au kaẓulumātin fī baḥril lujjiyyiy yagsyāhu maujum min fauqihī maujum min fauqihī saḥāb(un), ẓulumātum ba‘ḍuhā fauqa ba‘ḍ(in), iżā akhraja yadahū lam yakad yarāhā, wa mal lam yaj‘alillāhu lahū nūran famā lahū min nūr(in).

یا (د کافرانو حالت) د ژور سمندر په بشپړه تیاره کې دی، چې د څپو په واسطه پوښل شوی وي، چې پورته یې (بیا) تیاره ورېځې وي. دا په طبقو کې سخته تیاره ده. کله چې هغه خپل لاس راوباسي نو هغه په سختۍ سره لیدلی شي. چا ته چې د الله لخوا رڼا (هدایت) نه وي ورکړل شوې، نو هغه لږ رڼا هم نلري.

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

د هغو کسانو مثال چې له الله پرته نور سرپرستان نیسي د غڼې په څیر دی چې کور جوړوي. او په حقیقت کې تر ټولو کمزوری کور د غڼې کور دی، کاشکې دوی پوهیدلی وای.

وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ

wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).

او د ثمود قوم ته موږ لارښوونه وکړه، خو هغوی د لارښوونې پر ځای ړوندوالی (ګمراهۍ) غوره وګڼله، نو د خپلو کړنو له امله د سپکاوي عذاب په توګه برېښنا پرې ولګېده.

هُوَ الَّذِيْ يُنَزِّلُ عَلٰى عَبْدِهٖٓ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ بِكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

huwal-lażī yunazzilu ‘alā ‘abdihī āyātim bayyinātil liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa innallāha bikum lara'ūfur raḥīm(un).

هغه ذات دی چې پر خپل بنده (محمد صلی الله علیه وسلم) یې څرګندې ایتونه (قرآن) نازل کړل، ترڅو تاسو له تیارو څخه رڼا ته راوباسي، او په حقیقت کې، الله پر تاسو ډېر مهربان او رحم کوونکی دی.

رَّسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ مُبَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ قَدْ اَحْسَنَ اللّٰهُ لَهٗ رِزْقًا

rasūlay yatlū ‘alaikum āyātillāhi mubayyinātil liyukhrijal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), qad aḥsanallāhu lahū rizqā(n).

(د یو داسې رسول په لیږلو سره) چې تاسو ته د الله آیتونه لولي او (مختلف قوانین) تشریح کوي، ترڅو هغه کسان چې ایمان یې راوړی او ښه عملونه یې کړي دي له تیارو څخه رڼا ته راوباسي. او څوک چې په الله ایمان راوړي او ښه عملونه وکړي، هغه به خامخا هغه داسې باغونو ته داخل کړي چې لاندې یې ویالې بهیږي، دوی به په کې د تل لپاره پاتې شي. په حقیقت کې، الله هغه ته ښه رزق ورکړی دی.